ناين مووي مرجع دانلود فيلم و سريال با لينک مستقيم .::9Movie.Tv::.
مترجم : دانیال افشار
‫ما درکی از تقدیر نداریم،
‫و به همین خاطر من انتخاب ‫می‌کنم که نقش تقدیر را بازی کنم،
‫نقاب احمقانه و ‫درک‌ناشدنی خدایان را
‫به چهره می‌زنم.
‫شهر پیشوی، استان جیانگ‌دانگ، ‫سال 1995
‫آفرین!
‫الان از همه‌ی بخش‌ها ‫در اینجا حضور دارن.
‫میخوام چندکلمه‌ای حرف بزنم.
‫هفته پیش ازتون خواستم که...
‫فرم‌های ارزیابی شایستگی‌تون رو پر کنین.
‫تاخیر نکنین، استثناء هم نداریم.
‫این قضیه برام جدیه.
‫لطفاً برای تحقیقات‌تون هم ‫ذهن بازی داشته باشین.
‫افتخار جمعی روحیه‌ی تیم رو بالا میبره.
‫و روحیه‌ی تیمی هم اساس ‫کار ما محسوب میشه.
‫مثلاً خود منو در نظر بگیرین:
‫حاضرم از ناهارم بگذرم که تمرین کنم.
‫اینم جزئی از همون افتخار جمعیه، ‫اینطور نیست؟
‫خب، برای الان کافیه.
‫هفته‌ی دیگه،
‫میخوام درخواست‌های همگی ‫روی میزم باشه.
‫بدون تاخیر.
‫واضحه؟ حالا برگردین سرکارتون.
‫ما ژا،
‫یه دقیقه صبر کنین.
‫آقای لی رو یادته؟
‫از اداره‌ی فرهنگ؟
‫به شام دعوتم کرده.
‫گفت دارن سینما رو تعطیل می‌کنن.
‫دیگه هیچکس اونجا نمیره.
‫خیلی بهش فکر کردم، ‫این خبر، خبرِ خوبیه.
‫منظورتون اینه که...
‫میخواین اونجا رو بکنین دفترمون؟
‫درسته.
‫کمتر جلب توجه میکنه، واسه کار ما بهتره.
‫ماگه...
‫نظر تو چیه؟
‫درک می‌کنم.
‫پس من رفتم.
‫حواستون به تجهیزات باشه.
‫اینجا یه دستی برسونین!
‫نظرت چیه یان؟
‫برات حتی یه دفتر هم آماده کردن.
‫کجا؟
‫به زودی می‌بینی.
‫ورزش‌های رزمی سنتی.
‫جدی میگم.
‫چراغ‌ها رو روشن کنین!
‫بازرس "ما" گفتن چقدر باید اینجوری بمونی؟
‫برگشتی!
‫برو تو تختت.
‫شامت رو گازه.
‫یه خواب خیلی عجیب دیدم.
‫ولی هیچی‌اش یادم نمیاد.
‫خیلی بهش فکر نکن.
‫الان باید بری استراحت کنی.
‫الو؟
‫از این مدارک مراقبت می‌کنیم.
‫عکس که گرفتی بیا اینجا.
‫فاصله‌ی بین شماره دو و ‫شماره پنج رو تخمین بزن.
‫از اینم عکس بگیر.
‫سگ‌ها بویی حس نمی‌کنن، ‫رد پاها هم همه از بین رفتن.
‫می‌دونیم قربانی کیه؟
‫وانگ فنگشیا، توی دهکده معروف ‫بوده به مامان‌بزرگ شماره چهار.
‫خانواده نداشته، حضانت ‫یه دیوونه رو به عهده گرفته.
‫دیوونه؟
‫کجا هست؟
‫نمی‌دونیم، داریم دنبالش می‌گردیم.
‫بازرس ما.
‫این نزدیک جسد پیدا شده.
‫چیزی برای شناسایی‌اش هم هست؟
‫چک کردم، هیچی نیست.
‫توی پاسگاه کامل بررسی‌اش کنین.
‫بازرس ما؟
‫اینا شما رو آوردن اینجا.
‫سلام.
‫- شما جنازه رو پیدا کردین؟ ‫- من پیدا کردم قربان.
‫کی پیداش کردی؟
‫یه کم پیش.
‫به بابام گفتم، حرفمو ‫باور نکرد و زد زیر گوشم.
‫این بچه خیلی دروغ میگه.
‫از شما سوالی نپرسیدم.
‫بعدش چی شد؟
‫چند تا از دوست‌های بزرگترمو ‫خبر کردم بیان اینجا رو ببینن
‫اونا حرفمو باور کردن.
‫وقتی پیداش کردی، هوا تاریک شده بود؟
‫بله.
‫رفیق افسر،
‫وقتی پسرم اومد خونه اخبار شروع شده بود.
‫حدوداً ساعت‌های هفت شب بود.
‫وقتی جسد رو پیدا کردی، کسی رو ‫دور و بر رودخونه ندیدی؟
‫نه، من تنهای تنها بودم.
‫بچه‌های بزرگتر که دیدنش ترسیدن، ‫ولی من اصلاً نترسیدم.
‫ممنون از همکاری‌تون.
‫با هم در تماس خواهیم بودم، ‫می‌تونین برین.
‫آقای پلیس، یه چیزی میخوام بهتون بگم.
‫چیه؟
‫آدم بده رو که گرفتین، می‌تونین به ‫من نشونش بدین که ببینم چه شکلیه؟
‫واقعاً میخوام ببینم چه شکلیه.
‫نگران نباش، حتماً گیرش میارم.
‫حالا برو خونه.
‫خداحافظ.
‫آلت قتاله پیدا شده؟
‫نه.
‫تغییر شیفت!
‫بیاین بیرون.
‫خودتونو تمیز کنین.
‫کمکم می‌کنی؟
‫حدوداً پنجاه خانواده توی دهکده هستن.
‫کم پیش میاد غریبه ببینیم.
‫مامان‌بزرگ شماره چهار دشمنی نداشت؟
‫من که به گوشم نخورده بود.
‫خودش غازهاشو پرورش میداد و ‫با کسی هم هیچ مساله‌ای نداشت.
‫دیوونه‌هه چی؟
‫اسم اونو نمی‌دونم، ‫نمی‌دونم هم از کجا اومده.
‫خیلی سال پیش سر و کله‌اش پیدا شد.
‫در رفت و آمد بود.
‫بیشتر بخورین.
‫مامان‌بزرگ شماره چهار ‫رو از کجا می‌شناسی؟
‫همسایه بودیم.
‫اون طرف ما زندگی می‌کرد.
‫زیاد از خونه می‌رفت بیرون؟
‫وقتی می‌رفت بیرون یه ‫سلامی هم به ما می‌کرد.
‫کارهای بیرون از خونه‌اش رو انجام می‌داد.
‫بعضی وقت‌ها کمک ما می‌کرد، ‫خیلی مهربون بود.
‫شوهرش چندسال پیش عمرشو داد به شما.
‫بعد از فوت شوهرش، می‌خواست ‫یکی رو به فرزندخوندگی قبول کنه.
‫یکی رو انتخاب کرد، اون دیوونه‌هه رو.
‫ما حواسمون بهش بود.
‫اغلب می‌رفت پیاده‌روی، ‫از دهکده خارج میشد.
‫می‌رفت دامنه‌ی تپه‌ها، ‫تو باغ‌های پرتقال قدم میزد.
‫واسه خودش می‌چرخید.
‫- دیوونه‌هه وحشی هم هست؟ ‫- نه، اصلاً.
‫بچه‌ها که بهش سنگ پرت می‌کنن، ‫فقط بهشون لبخند میزنه.
‫اگه صداش بزنین هم ‫راهشو می‌کشه و میره.
‫خیلی آرومه.
‫بچه‌ها که بهش سنگ میزنن ‫اصلاً کاری به کارشون نداره.
‫واکنش نشون نمیده.
‫دارین شام درست می‌کنین یان؟
‫شماره دو به نظر از همه تیزتره.
‫شماره دو؟
‫تیزه، ولی زخم هم کج ایجاد شده.
‫- شماره دو نیست. ‫- ضربه خیلی نرم وارد شده.
‫بدین من امتحان کنم.
‫چاقو رو بدین به من، ‫خطرناکه.
‫این پرونده باید فوراً حل بشه.
‫مافوق‌هامون تحت نظر دارن‌مون.
‫متوجهم.
‫اینجا خوب دم و دستگاهی ‫راه انداختین، راضی‌ام.
‫راستی...
‫درخواست شایستگی‌ات رو پر کردی؟
‫فردا می‌رسونمش به دست‌تون.
‫خوبه.
‫من جلسه دارم، تو هم برو به کارهات برس.
‫مراقب خودت باش.
‫این نزدیک‌ترین حالته.
‫چاقوی خیلی سنگینیه.
‫آره.
‫قاتل باید خیلی قوی باشه.
‫کیفه چی شد؟
‫اثر انگشت‌هایی که توی ‫صحنه‌ی جرم پیدا کردیم...
‫همه‌شون انگار...
‫به یک شخص تعلق دارن.
‫چیز خاصی توی کیف نبود.
‫سرنخ دیگه‌ای هم پیدا نکردیم.
‫این بلیت اتوبوسه رو چک کردین؟
‫بلیت چندمنطقه‌ایه، ‫بدون مسیر ثابت.
‫من کاست و کرم پوست رو بررسی کردم.
‫از هرجایی میشه خریدشون.
‫قلب گل، در پرچم‌اش پنهان است
‫فصل گلدهی‌اش را هم از دست داده‌ست
‫قلبت، فراموش کرده که چه فصلی‌ست
‫...چه کسی می‌فهمد
‫بازرس ما، دیوونه‌هه رو پیدا کردیم.
‫شما می‌تونین برین.
‫تو تا کل نوارو گوش ندادی، ‫جایی نمیری.
‫به هیچ‌کدوم از حرف‌هاتون ‫واکنش نشون نمیده.
‫دیگه نمی‌دونیم باید چیکار کنیم.
‫بذارین یه امتحانی بکنم.
‫برش گردونین، حواس‌تون هم بهش باشه.
‫شی، چیکار داری می‌کنی؟
‫بازرس!
‫برگشتین؟
‫تو چرا هنوز اینجایی؟
‫کت‌تون کجاست؟
‫نوارو گوش کردی؟
‫هنوز تمومش نکردم.
‫با هم گوشش کنیم؟
‫به نظرم لازمه با هم گوشش کنیم، ‫خوب شد اومدین.
‫مگه خودتون همیشه نمیگین...
‫بازرس، من شیفت شب‌ام.
‫گرسنه‌ات نیست؟
‫هونگ...
‫بفرما.
‫مهم نیست کی بیای،
‫من همیشه سر اولین ‫آهنگ پشتِ نوار منتظرتم.
‫از شیطنت‌های کوچیک این مدلی خوشم میاد.
‫امروز یواشکی اومدم تو دفترت.
‫هیچوقت مزاحمت نمیشم.
‫فقط می‌خواستم تو جایی که ‫توش بودی حضور داشته باشم.
‫سه روزه ندیدمت، دلم برات تنگ شده.
‫تینگ؟
‫مناطق مسکونی هردوطرف ‫ریل راه‌آهن منطقه رو...
‫علامت بزن.
‫چشم قربان.
‫هونگ،
‫امروز بیست‌تا پیراشکی خوردم.
‫تا خرخره خوردم.
‫تو چی؟ تو غذا خوردی؟
‫خیلی دوست دارم ‫هر روز برات آشپزی کنم.
‫امروز بارونیه.
‫دوباره با مادرم دعوام شد.
‫دیگه نمی‌تونم اینجوری ادامه بدم.
‫هونگ...
‫میخوام یه رازی رو بهت بگم...
‫می‌تونیم صدای زنه رو جدا کنیم؟
‫تکنولوژی مورد نیازشو نداریم.
‫علامت‌گذاری نقشه تموم شد:
‫راه‌آهن سه تا استان رو بهم وصل میکنه.
‫وضعیت جمعیتی که در سفرند پیچیده‌ست.
‫باید حدود پنجاه هزار نفر باشن.
‫یه کپی از نوار برام تهیه کنین.
‫چشم قربان.
‫سه روزه که اینجاست.
‫بهش غذا دادیم، بردیمش دستشویی، ‫همه‌ی کارهاشو خودمون کردیم
‫که نخواد بره.
‫حالا باید چیکار کنیم؟
‫بذارین اهالی دهکده برش گردونن.
‫باشه.
‫هونگ...
‫می‌دونی ما هیچوقت اون ‫طرف ماه رو نمی‌بینیم؟
‫انگار که ما اونجا قایم شده باشیم.
‫فقط تو و من.
‫دوتایی‌مون با هم.
‫هونگ...
‫بفرما.
‫مهم نیست کی بیای،
‫من همیشه سر اولین ‫آهنگ پشتِ نوار منتظرتم.
‫از شیطنت‌های کوچیک این مدلی خوشم میاد.
‫امروز...
‫امروز بارونیه.
‫دوباره با مادرم دعوام شد.
‫دیگه نمی‌تونم اینجوری ادامه بدم.
‫هونگ...
‫میخوام یه رازی بهت بگم.
‫دیگه نمی‌تونم اینجوری ادامه بدم.
‫هونگ...
‫میخوام یه رازی بهت بگم.
‫این سیگنال هشداره.
‫این سیگنال واسه کم کردن سرعته.
‫این سیگنال خطره، ‫واسه مواقعی که مشکلی پیش اومده باشه.
‫این سیگنالیه که تو نوار می‌شنویم.
‫بله.
‫وقتی ببینم مشکلی تو مسیر وجود داره، ‫از این سیگنال استفاده می‌کنم.
‫شده اخیراً تو خط‌های دیگه ‫هم حادثه‌ای رخ داده باشه؟
‫نه، تو شیش ماه اخیر تنها اتفاق همون بود.
‫قلبت فراموش کرده چه فصلی‌ست
‫چه کسی می‌فهمد
‫حدس بزن کجام.
‫یه جایی‌ام که می‌تونم تو رو ببینم.
‫ولی تو نمی‌تونی منو ببینی.
‫صداش شبیه صدای ‫حسابدار کارخونه‌مونه.
‫حسابدارتون؟
‫کجا هست؟
‫بالای همینجا زندگی میکنه.
‫صداش کن.
‫ژانگ!
‫بیا پایین.
‫چی شده؟
‫پلیس دنبال دخترت میگرده، ‫بیا پایین.
‫"فقط می‌توانم چشم‌انتظار روزی باشم که...
‫شعله‌های زیرزمینی فوران کنند
‫و من و این تابوت زنده را با هم بسوزانند،
‫در خون و این شعله‌هاست که...
‫زندگی ابدی از آنِ من خواهد شد.
‫نخندین!
‫شعر یک امر غنی و جدیه.
‫کاری میکنه که صادقانه ‫با خودتون مواجه بشین.
‫من باور دارم که شعرخونی می‌تونه ‫فرم‌های مختلفی داشته باشه.
‫به عقیده‌ی من این شعر عالیه، ‫خیلی صادقانه‌ست.
‫بیاین همه صداقتش رو تشویق کنیم.
‫شیان لینگ کیه؟
‫همراه ما بیا.
‫تو خیلی دور از اونجا زندگی می‌کنی، ‫چرا اونجا قدم میزدی؟
‫هواش بهتره.
‫هواش بهتره؟
‫یک ساعت و نیم با اتوبوس تو راه بودی
‫تا هوای بهتر تنفس کنی؟
‫چرا گزارش ندادی که جنازه دیدی؟
‫ترسیده بودم.
‫رهبر تیم ما.
‫هونگ...
‫میخوام یه رازی بهت بگم.
‫این هونگ کیه؟
‫هنوزم ادعا می‌کنی ‫که تنها اونجا بودی؟
‫این زندگی خصوصی منه.
‫زندگی خصوصی تو ‫برای من جذابیتی نداره.
‫ولی باید بهت هشدار بدم...
‫موضوع به یه پرونده‌ی قتل مربوط میشه.
‫اگه همکاری نکنی،
‫مجبور میشم از دوستات و خانواده‌ات...
‫بازجویی کنم.
‫خیلی هم کار سختی نباید باشه.
‫قربان،
‫پیشرفت داشتیم.
‫قراره به زودی بفهمیم این هونگ کیه.
‫همینجوری بهش فشار بیارین.
‫سلام قربان، من وانگ هونگ هستم.
‫فکر کنم کوان لینگ همه چیزو بهتون گفته.
‫پس هونگ شمایی.
‫بله، هونگ منم.
‫رفیق افسر، وضعیت اینجوریه که...
‫برنامه‌ریزی کرده بودم کوان لینگ ‫رو اون روز کنار رودخونه ببینم.
‫ولی دیر رسیدم، وقتی ‫دیدم اونجا نیست، رفتم.
‫روز بعدش بهم گفت یه ‫اتفاقی کنار رودخونه افتاده.
‫یه چیزی که حسابی ترسوندتش.
‫و کیفش رو اونجا جا گذاشته.
‫شما متوفی رو می‌شناسین؟
‫نه، نمی‌شناسم.
‫اون روز بین ساعت سه ‫و شیش چیکار می‌کردین؟
‫تو کارخونه تا ساعت هفت ‫داشتم ورق بازی می‌کردم...
‫از باختم ناراحت بودم، واسه ‫همین کامل اون روزو یادمه.
‫من که جرات نمی‌کنم در مورد همچین چیزی ‫دروغ بگم، می‌تونین خودتون پرس و جو کنین.
‫رفیق افسر، من اومدم...
‫چون می‌دونستم شما پیدام می‌کنین.
‫ولی خانواده‌هامون نباید خبردار بشن.
‫نباید چیزی از رابطه‌ی من و لینگ بدونن.
‫باید کمکم کنین که این یه راز بمونه.
‫حرف دیگه‌ای هم واسه گفتن داری؟
‫دارم بهت هشدار میدم،
‫اگه چیزی رو پنهان کنی، ‫ما خبردار میشیم.
‫من هیچ چیزی رو از شما پنهان نمی‌کنم.
‫لطفاً به این شماره تماس بگیرین.
‫لطفاً خونه یا سرکارم زنگ نزنین.
‫فوراً جواب میدم، اشکالی نداره؟
‫یه چیزی رو یادم رفت.
‫اون روز قبل از رفتنم یه ‫زنی رو کنار رودخونه دیدم.
‫یونیفرم کارخونه‌ی نساجی تنش بود.
‫داشت خیلی تند می‌دوئید.
‫چه شکلی بود؟
‫قد بلند، با موهای فرفری بلند.
‫صورتشو دیدی؟
‫درست نه، خیلی دور بود ازم.
‫ولی موهای فرفری بلندی داشت.
‫وانگ هونگ، به ما دروغ نگو.
‫جرات ندارم دروغ بگم، مساله قتل در میونه، ‫هرکلمه‌ای که میگم حقیقته.
‫رفتم پرس و جو کردم.
‫وانگ هونگ واقعاً اون روز ‫داشته ورق بازی میکرده.
‫بذاریم بره؟
‫خوابین؟
‫واقعاً چه شانس عجیبی.
‫درست وقتی یه سرنخ رو از دست دادیم، ‫یکی دیگه پیدا میشه.
‫جدی باش.
‫داریم تحقیق می‌کنیم.
‫آخه این چه ربطی به شانس داره؟
‫عصبانی نشین قربان!
‫کارگرهای کارخونه‌ی نساجی ‫اون روز اضافه کاری داشتن.
‫هیچکس نمی‌تونست اون ساعت بره.
‫این برنامه‌زمانیِ کارت‌های ‫ورود و خروجشونه.
‫فقط یه نفر کارت خروج زده: شو لیانگ.
‫آرایشگر کارخونه‌ست.
‫شو لیانگ.
‫7:10 دقیقه‌ی بعد از ظهر.
‫زمان مرگ مقتول کی بود؟
‫بین سه و شش بعد از ظهر...
‫این لیست موثقه؟
‫صد در صد، اون روز مسئولش خودم بودم.
‫این آرایشگاه شو لیانگه.
‫من برمی‌گردم سرکار.
‫اداره تحقیقات جنایی شهرستان.
‫اسم من ما ژاست.
‫یه سری سوال ازتون داشتیم.
‫حتماً...
‫بفرمائین بشینین.
‫منتظرتون بودم.
‫شما منتظر ما بودی؟
‫سوءتفاهم نشه.
‫می‌دونم چی میخواین بپرسین.
‫اون روز تا رسیدم کنار رودخونه، ‫جنازه رو دیدم.
‫می‌دونستم پام گیره.
‫منظورت از "پام گیره" چیه؟ ‫تو کشتیش؟
‫نه، ولی مهم نیست که. ‫بهرحال شما منو ول نمی‌کنین.
‫" مهم نیست که"؟
‫حواست هست چی داری میگی؟
‫آره.
‫شما بعدازظهر پونزده ‫دسامبر کنار رودخونه بودین؟
‫بله.
‫واسه چی؟
‫ماهیگیری می‌کردم.
‫با کی رفته بودین؟
‫تنها رفته بودم.
‫یه زن ندیدین؟
‫با موهای فرفری که ‫یونیفرم کارخونه تنش باشه؟
‫نه، هیچکسی رو ندیدم.
‫مطمئنین؟
‫مطمئنم.
‫رفیق افسر...
‫من با روال کار آشنائم:
‫شما ازم سوال می‌پرسین، ازم بازجویی ‫می‌کنین و بعدش هم محکومم می‌کنین.
‫نمیشه این بی‌خیال این مراحل بشیم
‫و یه راست برسیم به آخر ماجرا؟
‫متوجه هستی که الان در ‫قبال این حرفت قانوناً مسئولی؟
‫خودم بهتر از هرکسی می‌دونم.
‫آرایشگره محکومیت قبلی داشته؟
‫آره، بررسی کردم.
‫بخاطر فحشاء.
‫یکی علیه‌اش شهادت داد، ‫به هشت سال زندان محکوم شد.
‫و هفت سال بعدش آزاد شد.
‫ولی عذر درستی داره، ‫الان دیگه مظنون نیست.
‫وانگ هونگ هم همینطور.
‫ولی هونگ زنِ موفرفری رو دیده بود.
‫این مدل مو کی مد شد؟
‫نمی‌دونم.
‫ولی الان همه موشون همین مدلیه، ‫واسه همین کمکی بهمون نمی‌کنه.
‫وضعیت حسابی پیچیده‌ست.
‫تلاش‌تون رو بیشتر کنین.
‫تو پرونده‌ات گفته شده گواهی ‫شایستگی درجه سه رو در یون‌نان گرفتی.
‫ولی تو بایگانی هیچی در موردش پیدا نکردم.
‫محاله.
‫حتماً یه چیزی تو بایگانی یون‌نان هست.
‫واقعاً؟
‫شاید خطای اداری پیش اومده باشه.
‫گواهی رو پیدا کن،
‫که بذاریمش روی تابلوی کارگر نمونه.
‫می‌دونی اون گواهی من کجاست؟
‫کدوم گواهی؟
‫جایزه‌ی شایستگی ‫درجه سه از یون‌نان.
‫چیزی به خاطرم نمیاد.
‫وقتی تو یون‌نان بودی ما ‫همدیگه رو نمی‌شناختیم.
‫"ما دیگه نمی‌تونیم همدیگه رو ببینیم"
‫"بهت قول دادم"
‫"که فقط مرگه که ما رو از هم جدا می‌کنه"
‫"متاسفانه، زدم زیر قولم"
‫"فقط اگه زودتر باهات آشنا شده بودم، ‫همه‌چیز می‌تونست متفاوت باشه"
‫"تو گفتی وقتی چشمامون رو ببندیم، ‫می‌تونیم واقعیت رو فراموش کنیم"
‫"اما شعر هم مأمن ما نیست"
‫"وقتی دوباره چشمامون رو باز کنیم"
‫"واقعیت برمی‌گرده، باهامون رو در رو میشه"
‫"بدرود لینگ، منو ببخش، منو ببخش"
‫چه تصادف عجیبی، ‫این ماجرای وانگ هونگ رو میگم.
‫چقدر زحمت کشیدیم تا پیداش کردیم،
‫و معلوم شد که مظنون نیست.
‫و چند روز بعدش، می‌بینیم که مرده.
‫همون مدلِ مامان‌بزرگ ‫شماره چهار هم مرده.
‫از این ماجرا چه نتیجه‌ای می‌تونیم بگیریم؟
‫ما یه سری سوال ازت داریم کوان لینگ.
‫برنامه داشتی امروز وانگ ‫هونگ رو دم رودخونه ببینی؟
‫رفتی؟
‫کیه؟ امشب قرار نیست بری بیرون ها!
‫اگه رفتی، دیگه برنگرد.
‫کل روز از خونه بیرون نرفتی؟
‫وانگ هونگ مرده.
‫جسدش رو کنار رودخونه پیدا کردیم.
‫نامه.
‫این مال شماست.
‫این مدرکه.
‫خیلی حالم گرفته‌ست.
‫باهاش کنار بیا.
‫اصلاً همه چی تو سرم قاتی شده.
‫چی قاتی شده؟
‫وانگ هونگ گفت یه زن موفرفری ‫رو توی صحنه‌ی جرم دیده.
‫ما هم داریم سعی می‌کنیم پیداش کنیم.
‫و حالا وانگ هونگ مرده.
‫حالا تحقیقات‌مون باید ما رو ‫به همین زنِ موفرفری برسونه.
‫فهمیدی؟
‫بازرس...
‫یه بار دیگه!
‫ما ژا.
‫چرا هنوز گزارشت رو تکمیل نکردی؟
‫هنوز باید از یه چیزایی سر در بیارم.
‫وضعیت این پرونده به ‫اندازه‌ی کافی روشنه.
‫مگه دیوونه‌هه رو نفرستادن تیمارستان؟
‫تمومش کن بره.
‫رئیس، همه اومدن.
‫چه خوب، همه بیاین که عکس گروهی بگیریم.
‫من عکس می‌گیرم.
‫نه، ما ژا!
‫پرونده رو تو حل کردی.
‫افتخار جمعی واسه همه‌مونه.
‫بیا اینجا، بدو!
‫همه برن کنار هم!
‫سال خوبی بوده، سال ‫دیگه باید بهتر هم باشه.
‫- افتخار بیشتر واسه همه‌مون. ‫- همه آماده!
‫پیروزی در پینگ‌پنگ!
‫ورشون دارین.
‫سر بچه رو دارم می‌بینم.
‫اون پاشه؟
‫دسته.
‫ماژا، بیا نگاه کن.
‫بچه داره برامون دست تکون میده.
‫ما ژا؟
‫دکتر، وضعیت بچه‌مون چطوره؟
‫همه‌چیز به نظرم نرمال میاد.
‫NT اش یه کم بالاست.
‫ولی جای نگرانی نیست.
‫با آزمایش خون بررسی‌اش می‌کنیم.
‫هردوشونو بکن.
‫دارین میرین بازرس؟
‫مراقب باش.
‫چیزی که نوشتی اصلاً ‫با عقل جور در نمیاد.
‫یه کاست، نامه‌ی خداحافظی، ‫شعر واسه قرار ملاقات، موی فرفری...
‫اصلاً چرا باید چرت و ‫پرت‌های شو لیانگ رو می‌نوشتی؟
‫من فکت‌های موجود رو نوشتم.
‫نوشتن فکت مشکلی نداره، ولی ‫اینا باید براساس سند و مدرک باشن.
‫رئیس...
‫نیاز به تحقیقات بیشتر دارم.
‫در مورد چی باید تحقیق کنی؟ ‫چیو هنوز نفهمیدی؟
‫وانگ هونگ چرا مرد؟
‫دیوونه‌هه چرا کشتش؟
‫اگه چیزی که وانگ هونگ ‫گفته حقیقت داشته باشه،
‫چرا هنوز زن موفرفری رو پیدا نکردیم؟
‫در شب جنایت،
‫دیوونه‌هه پیداش شد، جلوی من، ‫اونم در حالی که آلت قتل دستش بود.
‫عجب تصادفی!
‫چه تصادف باشه، چه نباشه
‫ما باید بر اساس سند ‫و مدرک پرونده بسازیم.
‫اثر انگشت، جای زخم ‫چاقو، اسلحه، لکه‌ی خون
‫یعنی این شواهد کافی نیستن؟
‫اگه کار دیوونه‌هه نبوده، ‫پس بگو کار کی بوده.
‫دیگه چی واسه تحقیق باقی مونده؟
‫واقعاً...
‫رئیس...
‫من نمی‌دونم.
‫مطمئنم این پرونده اینقدر هم ساده نیست.
‫فقط میخوام مسائل واضح بشن.
‫یه گزارش درست بنویس،
‫بعد همه چی واضح میشه.
‫چیز دیگه‌ای هم هست؟
‫می‌تونی بری.
‫بعدازظهر پونزده دسامبر کجا بودین؟
‫سرِ کار.
‫لطفاً بگین ساکت باشن.
‫خانم‌ها!
‫لطفاً ساکت!
‫لطفاً با رفقای پلیس‌مون همکاری کنین.
‫چقدر دیگه طول می‌کشه؟ ‫ما کار داریم‌ها!
‫راست میگه!
‫اون موهای فرفری‌تونو مقصر بدونین.
‫لطفاً همه آروم باشن.
‫آرایشگاه
‫بازرس ما،
‫منتظرتون بودم.
‫شو لیانگ، استرسی نشو، ‫نیومدم بهت اتهام بزنم،
‫اومدم ازت سوال بپرسم:
‫تو یه مشتری نداری از کارخونه...
‫که قدش بلند باشه و موهای ‫فرفری بلند داشته باشه؟
‫تا حالا مشتری‌ای نداشتم ‫که همچین مدل مویی بخواد.
‫می‌دونم یه نفر دیگه هم به قتل رسیده.
‫حتماً شما واسه حل این پرونده ‫حسابی اضطراب دارین.
‫منو دستگیر کنین، ‫و کارتون تمومه.
‫چرا باید تو رو دستگیر کنم؟
‫تو که یه زن موفرفری نیستی.
‫بیخودی دنبالش نگردین.
‫منو دستگیر کنین و کارتون تمومه.
‫شو لیانگ،
‫اینقدر وقت منو تلف نکن.
‫ما باید طبق روال عادی کار پیش بریم.
‫پس در این صورت بازرس ما،
‫طبق روال عادی کار ‫چقدر پیشرفت داشتین؟
‫الان من باید بهت میزان ‫پیشرفت‌مون رو گزارش کنم؟
‫نه.
‫آخرین موعدتون کی‌ـه؟
‫یه تاریخ بگین.
‫می‌دونم چه بلایی سرت اومده.
‫نگران نباش.
‫اگه بی‌گناهی، با انصاف ‫کامل باهات برخورد می‌کنم.
‫اینو هم قبلاً شنیدم.
‫الان دیگه می‌دونم تو کدوم ‫مرحله از تحقیقات‌تون هستین.
‫ممنونم بازرس ما.
‫بازرس ما!
‫رفیق افسر...
‫حالش چطوره؟
‫خوب نیست، معده‌اش رو شستشو دادیم.
‫باید فوراً دیالیز بشه ‫تا اثر دارو از بین بره.
‫باید منتقلش کنیم به ‫بیمارستان شهرستان.
‫پس منتقلش کنین دیگه.
‫نیاز داریم به رضایت خانواده‌اش.
‫ما به مدیرمون اطلاع دادیم، ‫خانواده‌اش تو راهن.
‫کجا رو باید امضاء کنم؟
‫همین الان منتقلش کنین.
‫کی پیداش کردین؟
‫ساعت از ده گذشته بود، ‫دهنش کف کرده بود.
‫یه بطری قرص خواب خورده بود.
‫بازرس...
‫شو لیانگ از خطر مرگ نجات پیدا کرد.
‫پرونده بسته شد.
‫این مدارک رو ببر از اینجا.
‫تو همیشه تو کارائوکه از ‫چخوف نقل قول می‌کردی.
‫تو یاد میاد من
‫تو یون‌نان یه گواهی شایستگی ‫درجه سه گرفته باشم؟
‫من هیچوقت گواهی ‫شایستگی درجه سه نگرفتم.
‫تو نه، من.
‫یادم نمیاد.
‫تو همه‌اش مست می‌کردی، ‫خیلی بعیده گرفته باشی.
‫نه، اشتباه نمیگم.
‫چون بازم مستی.
‫خیله خب، موضوع رو عوض کنیم.
‫دفعه بعدی که اومدم یون‌نان ‫با هم یه شامی بخوریم.
‫خداحافظ.
‫یه لحظه لطفاً.
‫برین پیش صندوقدار.
‫بیماری ژنتیکیه. ‫درمان نداره.
‫رشد شناختی بچه‌تون ‫ممکنه با مشکل مواجه شه.
‫تو خانواده‌هامون ‫سابقه‌ی بیماری نداشتیم.
‫چجوری ممکنه بچه‌مون اینجوری بشه؟
‫بهتون گفتم که، بحث جهش ژنتیکیه.
‫قطعی نیست.
‫ولی احتمال ده درصدی ‫هم خودش خیلی زیاده.
‫برین خونه.
‫قشنگ فکر کنین ببینین ‫میخواین بچه رو نگه دارین یا نه.
‫بیا نگهش نداریم.
‫بچه ضربان قلب داره.
‫می‌تونم حس‌اش کنم.
‫می‌تونم بعداً دوباره امتحان کنیم.
‫ولی دیگه هیچوقت این بچه نمیشه.
‫یادته؟
‫بچه برامون دست تکون داد.
‫تو دیدی.
‫درسته.
‫پسره بود که اولین مقتول رو دید.
‫که پدرش آوردش پیش ما.
‫دیوونه‌هه تو بیمارستان روانی نیست؟
‫انتظامات اونجا گفتن که فرار کرده.
‫دارن دنبالش میگردن.
‫ایندفعه شاهد عینی داریم، ‫دیوونه‌هه کشتتش.
‫- مطمئنی؟ ‫- کاملاً. خودش بود.
‫- کجا دیدیش؟ ‫- اونجا.
‫داشت پشت سر بچه‌هه راه می‌رفت.
‫با سنگ زد توی سرش.
‫برای واضح دیدن زیادی دور نیست؟
‫عینک جدید به چشممه.
‫- از کدوم دستش استفاده کرد؟ ‫- دستِ راست.
‫بچه‌هه برگشت که پشتشو نگاه کنه، ‫ضربه خورد توی صورتش.
‫بازرس!
‫بیمارستان هم تایید کرد.
‫دیوونه‌هه فرار کرده.
‫رفیق!
‫چیزی پیدا کردین؟
‫با دقت بگردین، پخش بشین.
‫- چیزی پیدا کردین؟ ‫- هیچی.
‫اونور دوباره بگردین.
‫ستوان یان؟
‫هیچی.
‫بریم.
‫- کی سر پسته؟ ‫- نمی‌دونم.
‫برین با کمیته‌ی شهرستان بررسی کنین.
‫شما خیلی عجیبین قربان.
‫دیوونه‌هه قاتل نیست؟
‫قربانی‌ها رو چی بهم پیوند میده؟
‫یه ایده‌ای به سرم زد ‫ولی لطفاً کتکم نزنین.
‫یه بار فیلم دیدم که توش ‫یکی کلی آدم کشته بود.
‫اولش، اینطور به نظر می‌رسید ‫که مقتولین بهم ارتباطی ندارن.
‫بعد معلوم شد که پدرهای ‫همه‌شون توی یک جنگ همرزم بودن.
‫اگه این پرونده هم یه ‫همچین چیزی باشه چی؟
‫بهتره بری خونه استراحت کنی.
‫بله، من پرسنل خودمو بسیج کردم.
‫مگه شما یک تیپ نمونه نیستین؟
‫اینجوری همچین جایگاهی کسب کردین؟
‫بعد از اینکه پرونده حل ‫شده می‌ذارین قاتل فرار کنه؟
‫این مدت داشتین چیکار می‌کردین؟
‫یک هفته بهتون وقت میدم.
‫که دیوونه‌هه رو دستگیر کنین.
‫در غیر این صورت، ‫کارتون اینجا تمومه.
‫چشم قربان.
‫این رنگو دوست داری؟ ‫هم پسرونه‌ست، هم دخترونه.
‫خوبه.
‫پشیمونی که تصمیم گرفتی نگهش داری؟
‫اگه بدنیا که اومد نقص ‫مادرزادی داشت چی؟
‫مگه دکتر نگفت ده درصد ‫همچین احتمالی وجود داره؟
‫اینم گفت که ریسکش خیلی بالاست.
‫چرا انقدر نگاهت منفیه؟
‫یه بچه‌ی عقب‌افتاده ‫چطوری میتونی زندگی کنه؟
‫تموم زندگی‌ام ازش مراقبت می‌کنم.
‫آره، می‌تونی، ولی احساسات ‫بچه رو هم در نظر گرفتی؟
‫فکر کردی در نظر نگرفتم؟
‫من مادرشم، توی شکم منه، ‫باید به احساساتش فکر کنم.
‫اگه واقعاً نرمال نباشه، به نظرت ‫چجور زندگی‌ای در انتظارشه؟
‫تو به چه حقی می‌تونی ‫براش تصمیم بگیری؟
‫من مادرشم، منم که باید تصمیم بگیرم.
‫تو حق نداری دخالت کنی، ‫بچه توی شکم تو نیست.
‫تو یه مردی، بدون احساسات.
‫تو چه مرگت شده ما ژا؟
‫یادته چه قولی دادی؟
‫تو گفتی واسه زندگی‌مون برنامه داری، ‫که کی میخوایم بچه‌دار بشیم...
‫و حالا وضع ما رو ببین.
‫ما ژا،
‫این تصادفی نیست، ‫خواست خداست.
‫بازرس...
‫ایشون میخوان شخصاً ازتون تشکر کنن.
‫بله.
‫بازرس...
‫حالت بهتره؟
‫من خوبم.
‫میخواستم ازتون بابت امضاء کردن ‫انتقالی‌ام از بیمارستان تشکر کنم.
‫نیازی نیست، فقط اومدم ‫قدردانی خودمو نشون بدم.
‫نجات یک زندگی، تجدید یک زندگی‌ست
‫فقط داشتم کارمو انجام می‌دادم.
‫برات خیلی دردسر درست کردم، ‫لطفاً ازم به دل نگیر.
‫اصلاً، همه‌اش تقصیر خودم بود،
‫که از اولش باهاتون رک و راحت نبودم.
‫من الان موقعیتت رو درک می‌کنم، ‫لطفاً مشکلی داشتی باهام تماس بگیر.
‫به لطف شما، الان دیگه همه می‌دونن.
‫قبلاً حس می‌کردم یه تخته سنگ ‫داره رو سینه‌ام سنگینی میکنه.
‫ولی الان، دیگه اصلاً برام مهم نیست.
‫اصلاً راحت‌تر دارم نفس می‌کشم.
‫چقدر خوب، حسابی مراقب خودت باش.
‫واسه آینده‌ام کلی برنامه دارم.
‫این خدمت شما.
‫حتماً یه جایی آویزونش کنین.
‫پس تویی! بهش فکر کن، ‫من تو رو قبلاً دیدم.
‫به چی نگاه می‌کنی؟
‫بریم.
‫آره، همینه. ‫حیف که فقط یه بار می‌میری.
‫"همه چیز می‌تونست
‫"فقط اگه زودتر باهات آشنا شده بودم،
‫تو گفتی وقتی چشمامون رو ببندیم، ‫می‌تونیم واقعیت رو فراموش کنیم
‫اما شعر هم مأمن ما نیست.
‫وقتی دوباره چشمامون رو باز کنیم،
‫واقعیت برمی‌گرده، باهامون رو در رو میشه.
‫من همه‌ی نوارها رو گوش کردم.
‫لینگ، تو پنجره‌ی بازِ زندان منی.
‫تو زنجیرهایی هستی که ‫به میل خودم به خودم بستم.
‫تو جزیره‌ی شناور منی.
‫تو سرزمین مادری امن و آرام منی.
‫ما کوچکترین اتوپیای جهان هستیم.
‫ما ژا، شایستگی درجه سه!
‫مبارک باشه!
‫چی شده ما ژا؟ چرا؟
‫بخاطر خودکشی شو لیانگه؟
‫هرکسی بعد از همچین ‫اتفاقی غصه‌دار میشد.
‫ولی پرونده‌ی اون بسته شده.
‫نه.
‫مساله شو لیانگ نیست.
‫پس دلیلش چیه؟
‫دلیلت هرچی که باشه ‫الان نمی‌تونی استعفاء بدی!
‫دیگه کی میتونه اینو تمومش کنه؟
‫مقامات هرروز دارن بهم زنگ میزنن.
‫رئیس...
‫زنم حامله‌ست.
‫واقعاً؟
‫پس اولویت با تبریکه.
‫ولی اینم دلیل قانع‌کننده‌ای ‫واسه استعفاء نیست.
‫ما ژا، گوش کن به من...
‫این پرونده دیگه در شرفِ پایانه.
‫دیوونه‌هه رو که دستگیر کنیم، ‫پرونده بسته میشه.
‫الان نباید دستمو تو حنا بذاری.
‫دیگه بیشتر از این نمی‌تونم ادامه بدم.
‫یعنی چی که نمی‌تونی؟
‫گوش کن بهم: ما پلیسیم.
‫نمیشه که خدمتگزار مردم، وقتی ‫اوضاع بد پیش میره بره قایم بشه.
‫تو رهبر تیم‌تی.
‫می‌فهمی؟
‫کافیه دیگه.
‫دوباره با دقت به همه‌ی جوانب فکر کن، ‫اینم با خودت ببر.
‫من کار دارم.
‫بازرس؟
‫بفرما، بشین.
‫چی شده؟
‫بخور.
‫میخوام...
‫ازت بخوام یه لطفی در حقم بکنی.
‫این چه حرفیه؟ ‫هرچی بگین من در خدمتم.
‫از الان به بعد دیگه نمیخوام ‫هیچی در مورد دیوونه‌هه بشنوم.
‫- پس من به کی گزارش بدم؟ ‫- به هیچکس.
‫از الان به بعد، تو مسئولی.
‫متوجهم قربان.
‫یه چند روزی میخواین برین مرخصی.
‫مشکلی پیش نمیاد برام، ولی...
‫همه توی تیم از دستورات من پیروی می‌کنن؟
‫همه رو در جریان میذارم.
‫صد در صد وجودمو میذارم توی کار.
‫ممنونم قربان.
‫کلاس‌ها امروز خیلی خوب بودن، ‫فقط یه خرده دیر کردیم.
‫یکی از دانش‌آموزهام بهم گل داد.
‫چه کار قشنگی، کدوم‌شون؟
‫فردا می‌بینم‌تون خانم بای.
‫خداحافظ خانم بای.
‫نمی‌تونی منو بگیری!
‫همکارت شی، دوست دختر هم داره؟
‫یه معلم خیلی خوب به ‫مدرسه‌مون اضافه شده.
‫کمک ما رو لازم نداره.
‫خیلی با استعداده.
‫چجور استعدادی؟
‫می‌تونه صد و هشتاد باز کنه.
‫نخند، جدی دارم میگم.
‫واقعاً میتونه صد و هشتاد باز کنه، ‫خودم دیدم.
‫دیگه تو چه کاری خوبه؟
‫خوب میخونه.
‫آواز هم میخونه؟
‫ما ژا...
‫تو خیلی وقته برام آواز نخوندی.
‫اولین بارو یادت میاد؟
‫"قلبِ گل
‫در پرچمش پنهان است،
‫فصل گلدهی را از دست داده،
‫قلبت،
‫فراموش کرده که چه فصلی‌ست،
‫چه کسی می‌فهمد...
‫تو چرا نمی‌فهمی؟
‫دستت را به من بده،
‫با هم به آواز ماه و خورشید گوش می‌دهیم،
‫جزر و مد می‌شود...
‫گل‌ دوباره شکوفه می‌دهد.
‫تا وقتی که تو بخواهی...
‫بگذار رویاهایت در ‫دریای قلبت شناور باشند
‫کاپیتان...بذارین کلاهتون سرتون باشه.
‫اعتماد به نفس داشته باشین.
‫عالی.
‫میشه بچه‌تون رو لمس کنین؟
‫آره، اینجوری بهتره.
‫یک، دو، سه...
‫تموم؟
‫بریم صحنه‌ی بعدی.
‫لباس‌هاتونو عوض کنین.
‫منم عوض می‌کنم.
‫این سرت باشه.
‫خیلی باهوش به نظر میای.
‫اومدم عکس‌هامو بگیرم.
‫دارم میام!
‫چرا انقدر تارن؟
‫چقدر باید منتظر بشم؟
‫دیگه تقریباً آماده‌ند.
‫خودتون فوکوس نکردین.
‫چی شده رفیق افسر؟
‫اینو به من توضیح بده:
‫نیروهای ما معبد رو تحت نظر داشتن.
‫یه نفر اونجا مرده و نیروهای ما هم ‫اصلاً نفهمیدن؟ مسخره‌بازی در نیار دیگه.
‫رئیس...
‫می‌دونم درک نمی‌کنین من چی دارم میگم.
‫ولی برنامه‌ریزی شده بود که...
‫من دیوونه‌هه رو بکشم.
‫کی برنامه‌ریزی کرده بود؟
‫دیوونه‌هه.
‫دیوونه‌هه برنامه‌شو ریخته بود؟
‫دیوونه‌هه برنامه ریخته ‫بود که تو بکشی‌اش؟
‫همینه منظورت؟
‫پس بهم بگو بعد از اینکه کشتیش کجا رفتی؟
‫رفتم خونه.
‫منظورت چیه؟
‫دیشب داشتم مشروب می‌خوردم...
‫کافیه.
‫ما ژا، می‌دونم خیلی تحت فشار بودی...
‫درحدی که نمی‌‎دونی چی داری میگی.
‫اتفاقاً ذهنم خیلی هم مرتبه.
‫دیوونه‌هه مرده، مگه نه؟
‫پس بدین منو بکشن،
‫و پرونده حل میشه.
‫تو پلیسی، خودت باید بدونی که...
‫اگه کسی رو بکشی باید ‫یک روند قضایی طی بشه.
‫برو خونه و خوب فکر کن ‫ببین واقعاً چه اتفاقی افتاده.
‫- فهمیدی؟ ‫- فهمیدم.
‫از دستورتون پیروی می‌کنم، ‫پیروی می‌کنم و میرم خونه.
‫ولی یکی رو بفرستین به معبد.
‫دیشب چهاربار شلیک کردم.
‫می‌تونین نوع اسلحه رو از ‫گلوله‌های توی دیوار شناسایی کنین.
‫بهم بگو یه اسلحه‌ی مدل 64 ‫چند تا گلوله توش جا میگیره؟
‫هفت تا.
‫اسلحه‌ات رو نشونم بده.
‫بذار اسلحه‌ات همینجا باشه.
‫برو خونه و استراحت کن.
‫فوراً.
‫رفیق ما ژا، در حلِ پرونده‌ی شماره‌ی 1215
‫توانایی چشمگیری از خودشون نشون دادن.
‫ایشون پرونده رو با ‫استدلال قیاسی به شدت دقیق حل کردند،
‫و با اراده‌ای ستودنی، قاتل رو دنبال کردند.
‫با شجاعتی بی‌دریغ با قاتل مواجه شدند.
‫تعهد ایشون به خدمت به عموم، ‫نمونه‌ای درخشان برای همه‌ی ماست.
‫با قاتل طبق قانون برخورد خواهد شد.
‫قاتل اکنون در بیمارستان روانی شهرداری، ‫تحت درمان است.
‫با تایید رئیس پلیس،
‫ما بدین وسیله این جایزه‌ی شایستگی ‫درجه سه را به ما ژا اعطا می‌کنیم.
‫بعنوان تشویق.
‫یک سال بعد...