« برتر موويز – مرجع دانلود فيلم و سريال » [ BartarMoviz ]
‫یه جایی تو این دنیا،
‫یه نفر هست که صد در صد با من جور در میاد.
‫مشکل اینجاست که باید این یه نفر رو
‫از بین هفت میلیارد آدمی که رو کره زمین زندگی می‌کنن پیدا کنم.
‫نه که بدبین باشما.
‫فقط اینه که برعکس بقیه،
‫من اونقدر وقت برای گشتن نداشتم.
‫ولی پیداش کردم.
‫از هشت سالگی شروع کردم به نواختن.
‫تو سیزده سالگی دیگه می‌دونستم می‌خوام پیانیست ارکستر سمفونی بشم.
‫ولی بعدش یه گرگ رویام رو خورد.
‫بذار توضیح بدم.
‫"لوپوس" به لاتین یعنی "گرگ".
‫یه بیماری خود ایمنیه.
‫انگار بدنم داره به خودش حمله می‌کنه.
‫می‌تونه به پوستم حمله کنه.
‫به اندام‌هام.
‫بعضی وقتا به مفصل‌هام حمله می‌کنه.
‫وای نه، پس چطوری می‌تونی با این وضع پیانو بزنی؟
‫عزیزم، باید یکم استراحت کنی.
‫باشه پدربزرگ.
‫دیگه چی بگم؟
‫یاد گرفتم باهاش کنار بیام، فقط امیدوارم این گرگه نره سراغ--
‫کلیه‌هات.
‫نینا، عملکرد کلیه‌هات به زیر ده درصد رسیده.
‫الان تنها راه چاره پیوند کلیه‌ست.
‫و تا وقتی که بتونیم پیوند رو انجام بدیم،
‫باید هفته‌ای سه بار همودیالیز بشی.
‫از طریق یه فیستول شریانی وریدی تو بازوت.
‫چقدر تو لیست انتظار می‌مونم؟
‫ممکنه فقط شش ماه طول بکشه.
‫ممکن هم هست چند سال طول بکشه، نینا.
‫بستگی به زمان انتظار داره.
‫امروز، جایگاه فعلیت تو لیست انتظار
‫اینجا نوشته شده.
‫جایگاه در لیست انتظار فعال: ۱۴,۸۹۰
‫یک ماه بعد
‫پدربزرگ!
‫بیا، صبحونه حاضره!
‫اوه، طوفان نینا.
‫- صبح بخیر! ‫- صبح بخیر!
‫الان نباید استراحت می‌کردی؟
‫خب، آره، ولی انگار نمی‌تونم یه جا بند شم.
‫آها. هوم.
‫نون مورد علاقه‌ت رو خریدم.
‫ولی فعلاً فقط می‌تونی یه تیکه بخوری. دارم قندت رو کنترل می‌کنم.
‫می‌دونم.
‫حالا، فقط می‌خوام مطمئن شم می‌دونی
‫که روزی که باید بری بیمارستان،
‫من باهات میام.
‫نه پدربزرگ، نمیای.
‫تو همینجا می‌مونی، استراحت می‌کنی و سریالت رو می‌بینی،
‫من خودم از پسش برمیام، باشه؟
‫چرا نمی‌فهمی که من همیشه می‌خوام پیشت باشم،
‫درست کنارت؟
‫مهمه. اولین روز دیالیزته.
‫می‌دونم.
‫خوبه. چیه؟ بخش هنری رو بده به من.
‫باشه، بفرما.
‫دوستت دارم.
‫باورم نمیشه! پدربزرگ!
‫استخدام پیانیست تکنواز
‫یه موقعیت پیانیست تو ارکستر سمفونی باز شده.
‫فکر می‌کنی باید برم امتحان بدم؟
‫عزیزم...
‫هیچکس تو این دنیا بهتر از خودت جواب این سوال رو نمی‌دونه.
‫نمی‌تونم خوب بزنم.
‫دستام خیلی کوچیکه.
‫جی، ما فقط یه ساعته داریم این قطعه رو تمرین می‌کنیم.
‫می‌دونی وقتی هم سن تو بودم چقدر طول کشید تا این رو بزنم؟
‫یه ماه.
‫بیا کنار، بذار بشینم.
‫راز نواختن پیانو
‫هیچ ربطی به بزرگ یا کوچیک بودن دست‌ها نداره.
‫مهم اینه که تسلیم نشی.
‫- بیا با هم بزنیم. ‫- باشه.
‫پیانیست تکنواز
‫لوردس!
‫لوردس! یه دقیقه وقت داری؟
‫بله، نینا؟
‫تصمیم گرفتم برای جای پیانیست تو ارکستر سمفونی امتحان بدم،
‫ولی پیانو ندارم.
‫فکر کردم می‌تونم از پیانوی اینجا برای آماده شدن استفاده کنم.
‫- تو که الانم این کار رو می‌کنی، نینا. ‫- نه، می‌دونم،
‫ولی باید خیلی بیشتر تمرین کنم.
‫فکر کردم شاید بتونم بعد از کلاس‌هام شب‌ها تمرین کنم.
‫تازه، اگه قبول شم تبلیغ خوبی هم برای کنسرواتوار میشه.
‫فکر می‌کنی می‌تونی از پس همه کلاس‌هات، تمرین پیانو،
‫و درمانت هم بربیای؟
‫این تنها شانس منه.
‫اگه قول بدی رو کلاس‌هات تأثیر نذاره، باشه.
‫ممنون. خیلی ممنون.
‫هی! اینجا نمی‌تونی دوچرخه سواری کنی!
‫هی!
‫پیانیست تکنواز
‫هی، برگرد اینجا پسر!
‫کری مگه؟ هی!
‫برگرد! ‫همین الان از دوچرخه‌ت پیاده شو!
‫برگرد اینجا! برگرد اینجا!
‫هی، چه مرگته تو؟
‫بذار توضیح بدم!
‫تو...
‫اجازه نداری...
‫- اجازه نداری با دوچرخه بیای اینجا. ‫- بله.
‫ببخشید، من...
‫وقتی دیدمت حواسم پرت شد.
‫وقتی منو دیدی؟
‫وقتی دیدم داری می‌زنی، من--
‫چون عاشق اد شیرنم.
‫این شوپن بود.
‫خب، من زیاد از پیانو سر در نمیارم.
‫ولی می‌دونم که نباید اینجا یه پیانو باشه. سد راهه، درسته؟
‫نه، کاملاً درسته.
‫چون اینجا مشخصاً پیست دوچرخه سواریه.
‫خب، معذرت می‌خوام.
‫برگرد به آهنگت.
‫حال و هوای امروزم رو خراب کردی.
‫عالیه، شاید یه وقت دیگه دوباره بهم بربخوریم.
‫خداحافظ، دیوونه.
‫اوه، امروز زود پر شده، هان؟
‫سلام خانم‌ها، صبحتون بخیر.
‫سلام جس. حال بچه بهتر شد؟
‫گابریل، گابریل. ‫ممکنه حمله قلبی باشه؟
‫- این شبیه انسداد عروق کرونره. ‫- واقعاً؟
‫- دردی داری؟ ‫- نه.
‫- آنزیم مثبته؟ ‫- نه.
‫- پس حمله قلبی نیست. ‫- مطمئنی؟
‫می‌خوای سر شام شرط ببندیم؟
‫عمراً. ‫هر بار باهات شرط می‌بندم می‌بازم، گابریل.
‫به من اعتماد کن، منم دیگه مفت خوری نمی‌کنم.
‫هی.
‫اوه، سلام دکتر.
‫خب؟
‫فلانم رو آوردی؟
‫ببین، می‌دونی اگه بفهمن داری اینو می‌خوری چی میشه؟
‫ممنون!
‫اوه آره، حتماً، این لب‌ها مهر و موم شده‌ن.
‫قول قوله.
‫من که دارم می‌میرم.
‫این فلان لعنتی چه فرقی می‌تونه بکنه؟
‫نود ساله با اشتهای یه بچه نه ساله. درسته، آقای جرالدو؟
‫بیا، بزن قدش.
‫دکتر!
‫خیلی معذرت می‌خوام که با این مزاحمتون میشم، ‫ولی شب‌ها واقعاً سرد میشه.
‫باشه ماریا. نگران نباش. ‫میرم و برات یه بخاری میارم، خوبه؟
‫- ممنون، خوشحالم. ‫- مشکلی نیست.
‫این یکی ‫همیشه خیلی پرتوقعه، دکتر.
‫آره، ببین کی داره میگه، ‫تو گدای کثیف!
‫اوه، شما دو تا آروم باشین.
‫پیس! پیس! پیس! پیس!
‫دکتر آلبرتو چی فکر می‌کنه ‫وقتی بفهمه پسرش
‫تبدیل به یه فروشنده فلان شده؟
‫من اینجا پسرش نیستم، موندینها.
‫مثل بقیه دستیارها تو آزمون قبول شدم.
‫باشه، اینجا رو امضا کن.
‫من مراقب آقای جرالدو هستم. ‫بیا، نگران نباش.
‫ببین، نمی‌دونم تا کی می‌تونم همدستت باشم.
‫اینو یادت باشه.
‫تا وقتی که دیگه دستیار نباشم؟ باشه؟
‫روش فکر می‌کنم.
‫هی، چطوره یه چسب بینی بهت بدم تا جلوی این خرخر وحشتناکت رو بگیره.
‫می‌ترسم یه روز پیدات کنم که خفه شدی.
‫خواب نبودم. ‫داشتم چندتا کار مهم رو برنامه‌ریزی می‌کردم.
‫هوم. آره حتماً.
‫چرا نمیری خونه استراحت کنی؟
‫سرم شلوغه، دارم با شوهر آینده‌م حرف می‌زنم.
‫کدوم شوهر؟
‫- کی قراره با طرف آشنا شم؟ ‫- آروم باش، ما تازه مچ شدیم.
‫- اسمش تولیوئه. ‫- آه، یوری،
‫کی می‌خوای عاشق یه آدم واقعی بشی؟
‫بس کن دیگه، گابریل.
‫- این بهترین راه برای آشنایی با یه نفره. ‫- نه واقعاً.
‫همین امروز، ‫تو ایستگاه با یه پیانیست آشنا شدم.
‫جدی؟
‫و پیانیستت کجاست؟
‫-از دستش دادم. ‫-دیدی؟
‫در عوض، شوهر آینده‌م همین جاست.
‫سنش، آدرسش، شماره تلفنش، اینکه چندتا بچه خواهیم داشت،
‫شرکت‌کننده مورد علاقه‌ش تو روپال،
‫و می‌دونم که سازگاریمون بالای ۹۰ درصده.
‫حداقل اسم این دختره رو می‌دونی؟
‫می‌تونه شوپن بزنه.
‫شوپن کیه؟
‫نینا سوارز.
‫بیا بابابزرگ. زود باش. اینجا.
‫باز که تویی؟
‫شما همدیگه رو می‌شناسین؟
‫-نه. ‫-نه.
‫لطفاً بشینید.
‫ببخشید، فکر کردیم با دکتر سیمون قرار داریم.
‫امروز اینجا نیست؟
‫دکتر سیمون رفته یه اورژانسی رو حل کنه، ولی الان برمی‌گرده.
‫من گابریل هستم، اینجا رزیدنتم،
‫و فعلاً به شما و نینا کمک می‌کنم.
‫-رزیدنت دکتره؟ ‫-بابابزرگ--
‫البته، حتماً. ‫فقط یعنی که هنوز دارم آموزش می‌بینم
‫تا امیدوارم یه متخصص پزشکی عمومی بشم.
‫و متخصص دوچرخه؟
‫مثل تو که با پیانو متخصصی.
‫نینا، بیا اینجا بشین تا دستت رو معاینه کنم.
‫ببخشید.
‫جریان خون خوبه.
‫فیستول به نظر بالغ میاد.
‫اگه میشه شما دو تا تو اتاق دیالیز منتظرم باشید.
‫اولین راهرو سمت چپ.
‫باشه.
‫ممنون.
‫ممنون، آقای دکتر رزیدنت.
‫وزنت ۵۴ کیلوئه. ‫می‌تونی بیای پایین عزیزم.
‫می‌بینم که با رایموندا آشنا شدی.
‫می‌تونی خیالت راحت باشه، ‫دست بهترین آدمای این بیمارستانی.
‫اوه، خیلی خوب ازش مراقبت می‌کنیم.
‫همین جا بشین.
‫حالا می‌تونی لباست رو دربیاری عزیزم.
‫حالا دستت رو کاملاً دراز کن عزیزم،
‫تا بتونیم به رگ‌هات دسترسی پیدا کنیم، باشه؟
‫نگران نباش نینا.
‫همه چی درست میشه.
‫چطوری آخه؟ وقتی روز و شب ‫به این دستگاه وصلم؟
‫دستگاه دیالیز دشمنت نیست. ‫چیزیه که زنده و سالم نگهت می‌داره.
‫هنوز کلی زندگی پیش رو داری.
‫پس تو از اون آدمایی هستی ‫که لیوان رو نیمه پر می‌بینن.
‫اوه صد در صد. تو چی، نیمه خالی؟
‫الان فقط خالیم.
‫خشک شده تو سینک.
‫اوه، لعنتی.
‫پس باید با بدبینی این یکی ‫هم سر و کله بزنیم، نه رایموندینیا؟
‫چون زندگی زیباست. ‫خورشید هنوز داره می‌تابه.
‫ولی نمی‌تونم آفتاب بگیرم.
‫-همیشه اینجوری جواب می‌دی؟ ‫-و تو همیشه انقدر شادی؟
‫هنوز چیزی ندیدی. ‫حالا دستت رو خیلی ثابت نگه دار، باشه؟
‫جلسه‌ت چهار ساعت طول می‌کشه.
‫تموم شد.
‫حالت خوبه؟
‫کار دیگه‌ای هست که امروز ‫برات انجام بدم، نینا؟
‫نه دکتر، ولی...
‫ممنون که پرسیدی.
‫لوردس، اوه-- ببخشید-- من-- ‫نمی‌دونستم اینجایی.
‫-درمان داشتی؟ ‫-آره.
‫واسه همین دیر رسیدی ‫به کلاس ساعت شیشت؟
‫آره، ولی قول میدم ‫دیگه تکرار نشه.
‫خیلی متأسفم نینا، ‫راه آسونی برای گفتنش نیست، ولی...
‫...مجبوریم قرارداد کاریت ‫با مدرسه رو فسخ کنیم.
‫-چی؟ ‫-باید خوب بشی.
‫خیلی از کلاس‌هات رو ‫به خاطر اون-- اون...
‫لوپوس.
‫می‌تونی راحت بگی.
‫دیر اومدی، کلاس‌هات رو از دست دادی.
‫و این چیزی که رو دستته.
‫می‌تونه بعضی از بچه‌ها رو بترسونه.
‫و البته سلامتیت هم همینطور.
‫باید یه کم وقت بذاری ‫تا از خودت مراقبت کنی.
‫منظورت از "یه کم" برای همیشه‌ست، لوردس.
‫متأسفم، نینا.
‫مطمئنم که درهای دیگه‌ای ‫به روت باز میشه.
‫اوه گابریل، خیلی زیادی ‫به مریض‌هات لی‌لی می‌ذاری.
‫چی، باید همونجا ولشون کنم ‫که از سرما یخ بزنن؟
‫تو این خرابه فقط ‫موش و کبوتر پیدا می‌کنیم.
‫و من از کبوتر متنفرم.
‫گابریل.
‫اینجاست، وسایل رو پیدا کردم. بریم.
‫-کمکم کن. سنگینه. ‫-چرخ داره یوری.
‫سلام.
‫-سلام. ‫-خب خانم بدبین جلسه‌ش تموم شد؟
‫رو تراسه.
‫گابریل...
‫امروز حالش زیاد خوب نیست.
‫مخفیگاه منو پیدا کردی؟
‫بهترین جا واسه دیدن ‫غروب آفتاب تو این اطراف.
‫آره.
‫از اونجایی که نمی‌تونم وسط روز خورشید رو ببینم،
‫غروب آفتاب دلخوشیمه.
‫پس از ارتفاع نمی‌ترسی، هان؟
‫نه. یعنی، چرا.
‫ولی چیزی که بعد از ترس میاد ارزشش رو داره.
‫حداقل وقتی کوهنوردی می‌کنم ‫اینو به خودم میگم.
‫اوه، بس کن.
‫یعنی میگی هم دکتری، ‫هم دوچرخه‌سوار، هم کوهنورد؟
‫منم قبلاً همینو به خودم می‌گفتم، می‌دونی؟
‫قبل از اینکه اجرا کنم.
‫اینجوری سعی می‌کنم با ترس‌هام روبرو بشم.
‫آره.
‫ولی یه روز، ‫رو صحنه داشتم با ترسم روبرو می‌شدم،
‫و لوپوس هم با من روبرو شد.
‫چند سال طول کشید تا دوباره برم رو صحنه.
‫خب، خوشحالم که رفتی. ‫وقتی تو ایستگاه دیدمت، احساس کردم--
‫چی؟
‫که واقعاً برای این کار به دنیا اومدی.
‫خب، ممنون، ولی دقیقاً جایی نیست ‫که الان می‌خواستم توش اجرا کنم.
‫تا حالا کنسرت ارکستر زنده رفتی؟
‫متأسفم که ناامیدت می‌کنم. ‫یه رزیدنت فقیر و بی‌فرهنگم.
‫هیچی از موسیقی نمی‌دونم.
‫آره، ولی لازم نیست بدونی.
‫موسیقی...
‫موسیقی جادوئه.
‫انگار تغییرت میده.
‫یکی اجراش می‌کنه، تو گوش میدی،
‫و عوضت می‌کنه.
‫باشه. قانعم کردی.
‫می‌خوام ببینم تو ارکستر سمفونی اجرا می‌کنی.
‫اول باید از آزمون‌ها رد بشم.
‫مطمئنم می‌تونی رد بشی.
‫یه لحظه واقعاً باور کردم ‫که ممکنه، می‌دونی؟
‫واقعاً باورم شده بود.
‫-دیگه باور نداری؟ ‫-و بعد با واقعیتم روبرو شدم.
‫کلیه ندارم،
‫شغل ندارم، و...
‫اجازه ندارم تو کنسرواتوار درس بخونم.
‫دنبالم بیا.
‫باورم نمیشه.
‫یه کم کوکه؟
‫عالیه.
‫وای.
‫حالا می‌تونی برای تست شروع کنی به تمرین.
‫خب...
‫نه واقعاً، نه.
‫باشه، ‫می‌دونم تو دختر نیمه خالی هستی،
‫-ولی به این راحتی تسلیم میشی؟ ‫-نه، این نیست.
‫امروز...
‫آخرین روز ثبت‌نام بود.
‫-و من هیچوقت ثبت‌نام نکردم. ‫-نینا، روز هنوز تموم نشده.
‫هنوز می‌تونی اسمت رو بنویسی. ‫بیا، عجله کنیم.
‫نه، غیرممکنه.
‫کل شهر الان ترافیکه. ‫هیچوقت نمی‌رسیم اونجا.
‫هنوز می‌تونیم امتحان کنیم.
‫گابریل!
‫تعطیل
‫اوه، سلام. اومدیم برای تست ثبت‌نام کنیم.
‫متأسفم، ولی ما الان بستیم.
‫خانم، لطفاً!
‫چیزه-- چیزه-- پدربزرگم...
‫اخیراً، فوت کرده. ‫الان جاش خوبه.
‫و تنها آرزوش این بود ‫که ببینه من از این آزمون رد میشم.
‫فقط همین.
‫خب، می‌تونید از اون بپرسید. اون دکتره.
‫شما دکترید؟
‫پدربزرگش یه رفلکس غیرارادی ناگهانی داشت
‫که به خاطر انقباضات اسپاسمی ‫عضلات قفسه سینه بیمار ایجاد شده بود.
‫اونقدر قوی و ناگهانی بود که...
‫همه دکترهای بیمارستان شوکه شدن.
‫فقط...
‫وحشتناک بود.
‫خیلی بد بود. خیلی بد، خانم.
‫کارت شناساییت رو داری؟
‫بفرمایید.
‫این فرم رو پر کن.
‫باورم نمیشه جرأت کردی ‫پدربزرگت رو بکشی.
‫تو چی؟ یهو یه بیماری اختراع کردی.
‫خب، در واقع،
‫فقط داشتم از نظر پزشکی ‫یه سکسکه کوچیک رو توصیف می‌کردم.
‫-دو مرحله‌ست. ‫-هوم.
‫اولیش آزاده.
‫می‌تونم هر قطعه‌ای که می‌خوام ‫انتخاب کنم و برای داورها بزنم.
‫اگه از اون رد بشم،
‫میرم مرحله نهایی.
‫و بعدش یا همه چیز یا هیچی.
‫هوم.
‫وای خدای من.
‫خیلی زیادی شیرینه.
‫این یعنی عاشق شدی، نینا؟
‫اوه آره، شدم.
‫اسمش فردریک شوپنه. ‫شنیدی اسمشو؟
‫صبر کن. اول موتزارت بود. ‫و حالا فردریک شوپنه؟
‫جدی میگم، بابابزرگ.
‫واقعاً عاشق نیستم.
‫الان نگرانی‌های بزرگتری ‫از عشق و عاشقی مسخره دارم.
‫نمیرم! برام مهم نیست، نمی‌تونم برم!
‫اوه، هی، چی شده داداش؟
‫اوه، گابریل، تولیوئه.
‫-می‌خواد منو ببینه. ‫-عالیه.
‫پس چرا هنوز اینجایی و داری با من حرف می‌زنی؟ ‫برو با یارو قرار بذار.
‫نه، نه، من هنوز آماده نیستم واقعاً ببینمش. ‫همین‌جا می‌مونم.
‫نگو که هنوز داری از اون عکس قدیمی ‫تو پروفایلت استفاده می‌کنی.
‫از اون موقع که خیلی لاغرتر بودم؟ ‫معلومه که نه، گابریل.
‫شاید.
‫بشین.
‫یوری.
‫تو خیلی بیشتر از یه عکس قدیمی ‫و یه بیوی اپ دوست‌یابی هستی.
‫اون عاشقت می‌شه، مثل همه.
‫باشه.
‫خوب به نظر می‌رسم؟
‫خیلی جیگری داداش.
‫نینا: مرسی بابت پیانو، شوپن!
‫چیه گابریل؟ ‫به چی می‌خندی؟
‫داری با کی لاس می‌زنی؟
‫پیانیست ایستگاهه؟ ‫آره
‫چقدر خوش شانسی گابریل.
‫آره، ولی اون تو بیمارستان مریضمه.
‫نه.
‫پس نمی‌تونی. ‫فکر می‌کنی خودم نمی‌دونم؟
‫ولی همه چی خوبه، ‫فقط داره بابت پیانو تشکر می‌کنه.
‫آهان.
‫و دعوتم کرده واسه برنج دمی برزیلی.
‫گابریل، گابریل، ‫باید سوگند سقراطی رو یادت باشه.
‫سوگند بقراطی داداش. ‫بقراط، سقراط، همش ایتالیاییه.
‫اگه اسمشو یادت باشه، ‫قانونشم می‌دونی.
‫گابریل، من دارم می‌رم قرارم، ‫ولی تو باید خوب رفتار کنی.
‫حواسم بهت هستا.
‫مرسی.
‫مگه نگفتی فکر می‌کنی ‫عکس غذا گذاشتن مسخره‌ست؟
‫پدربزرگ، بشقابو صاف‌تر بگیر.
‫این‌جوری خوبه؟ ‫یکم بکش سمت چپ.
‫حالا چطور؟ ‫عالی.
‫تموم شد.
‫نینا: فردا واسه ناهار بیمارستان بیارمش؟
‫می‌تونیم الان بخوریمش؟
‫گابریل: متأسفم، قبلاً واسه ناهار برنامه دارم
‫آره.
‫سرت شلوغه؟
‫نه.
‫آهان خوبه، چون بابات دنبالته.
‫پس سرم شلوغه.
‫نه، نه، گابریل منو تو دردسر ننداز.
‫بیا، برو پیش بابا. ‫برو پیش بابا. برو.
‫دفتر مدیر
‫بیا تو.
‫کارم داشتی؟ ‫آره.
‫بشین.
‫آزمایش‌های مریض لوپوس رو دیدم. ‫کلیرانس کمتر از ۱۵.
‫قبلاً تو لیست انتظار پیوند گذاشتمش.
‫تو این مریض رو تحت نظر داشتی، درسته؟
‫پیش‌بینی می‌کنی وضعیتش چطور پیش بره؟
‫اسمش نیناست.
‫این طرز برخوردت با مریض‌ها یه روز ‫دردسر درست می‌کنه واست، گابریل.
‫واقعاً مشکله که ازت بخوام ‫مریض رو با اسمش صدا کنی، بابا؟
‫مشکل اینه که واسه یه مریض ‫پیانو جور کردی، گابریل.
‫بابا، من می‌دونم دارم چیکار می‌کنم. ‫«می‌دونم دارم چیکار می‌کنم.»
‫این جمله‌ایه که معمولاً ‫قبل از دردسر میاد.
‫تموم شد؟
‫ببخشید. ‫نمی‌خواستم مزاحمت بشم.
‫نه، اشکالی نداره.
‫این قسمتش رو درست نمی‌زنم.
‫به نظر من که عالیه. ‫نه، نیست.
‫بشین اینجا. بذار نشونت بدم.
‫سعی دارم این قسمت رو بزنم:
‫انگار انگشتام کار نمی‌کنن.
‫یهو، آهنگی که کل عمرم می‌زدم رو ‫دیگه نمی‌تونم بزنم.
‫نمی‌تونی اونجوری که می‌خوای بزنی؟ یعنی،
‫چه می‌دونم، تفسیرهای مختلف از یه آهنگ.
‫نه اگه بخوام سولیست بهترین ارکستر ‫آمریکای لاتین بشم.
‫فقط یه راه هست که می‌شه زد، ‫دقیقاً همونطور که نت‌ها روی صفحه نوشته شدن.
‫استاد، اجازه هست استعداد موسیقیمو نشون بدم؟
‫بفرمایید آقا.
‫اوه، «چاپستیکز.» ‫ترکوندی. یه کلاسیک.
‫می‌خوای اصلش رو بشنوی؟ ‫اصلش؟
‫تنها آهنگی که فکر می‌کردم بلدم رو ‫ازم گرفتی.
‫من همون دوچرخه رو می‌چسبم. خیلی راحت‌تره. ‫آره، واسه تو راحته.
‫اگه من یه بار رو دوچرخه بشینم، ‫می‌دونم حتماً میفتم.
‫تا حالا دوچرخه سواری نکردی؟
‫من یادت می‌دم.
‫فکر کنم دیگه خیلی پیر شدم ‫واسه یاد گرفتن دوچرخه سواری.
‫نه، خیلی پیری که ‫هنوز دوچرخه سواری بلد نیستی.
‫باشه، پس بیا قول بدیم.
‫من یاد می‌گیرم دوچرخه سواری کنم،
‫اگه تو یاد بگیری ‫یه آهنگ دیگه با پیانو بزنی.
‫قبوله؟
‫قبوله.
‫حالا به جلو نگاه کن.
‫ولم نکنیا. ‫نه، نه، نمی‌کنم.
‫برو چپ، برو چپ.
‫خب، حالا ول کن.
‫ولی تو همین الان گفتی ولم نکنی-- ‫ول کن، گابریل.
‫فکر کردم بهت گفتم ولم نکنی! ‫ببخشید.
‫بیا، اونقدرام بد نبود.
‫همینجاست. اینجا.
‫این عادلانه نیست. ‫دوچرخه دو تا پدال داره.
‫-پیانو فقط یه پدال بیشتر داره. ‫-آره، و هزار تا کلید.
‫خب دیگه بسه، دوباره برو.
‫گابریل: دوچرخه سواری رو ول کردی؟
‫گابریل: من که از قبل پیانیست بودم
‫نینا: آه، اصلاً منو نمی‌شناسی!
‫گابریل!
‫داره جواب میده!
‫مرسی از تلاشت، ‫ولی فکر کنم برم سراغ ساز دهنی.
‫بیخیال، خانم نیمه پر، ‫تو به این راحتی‌ها ول نمی‌کنی.
‫بشین اینجا.
‫باشه، یه چیز آسون‌تر ‫بهت یاد میدم.
‫-اوهوم. ‫-مثل این.
‫-باشه. ‫-خوبه.
‫چرا وایسادی، شوپن؟
‫اولین دونفره‌ات زیاد سخت نبود، نه؟
‫-نینا، این آهنگ خیلی قشنگه. ‫-بس کن، هنوز تمومش نکرده بودم.
‫فقط اینه که--
‫گاهی فکر می‌کنم ‫زمان من اینجا کوتاهه.
‫و دوست دارم فکر کنم ‫یه چیزی فراتر از اینجا هست، می‌دونی؟
‫فراتر از جهان؟ اون خیلی دوره.
‫هیچوقت نگفته بودی واقعاً می‌تونی آواز بخونی.
‫-ولی من که آواز نمی‌خونم. ‫-ولی باید بخونی.
‫-بیا اولین کنسرتت رو جشن بگیریم. ‫-آره. فیلم ببینیم؟
‫داشتم فکر می‌کردم ‫یه کار یه کم...
‫هیجان‌انگیزتر بکنیم.
‫بیا بریم!
‫-یه کم پر سر و صداست اینجا، نه؟ ‫-این سر و صدا نیست. موسیقیه.
‫می‌خوای یه چیزی بخوری؟ ‫نوشابه، یا آبجو، کایپیرینیا؟
‫نه، مرسی.
‫بهتره نخوریم، به خاطر مصرف مایعاتت.
‫هی، صبر کن ببینم. الان اینجا ‫به عنوان دکتر اومدی یا دوست؟
‫-یه دوست. ‫-آهان، باشه.
‫-نه، من خوبم، ولی مرسی. ‫-و شما چی؟
‫-نه، مرسی داداش. ‫-باشه.
‫-تو می‌تونی بخوری. ‫-می‌دونم که می‌تونم.
‫ولی نمی‌خورم.
‫ولی می‌رقصی، مگه نه؟
‫-نه، قطعاً نه. ‫-هی، فقط یه آهنگ. فقط یکی.
‫زیادی فکر نکن.
‫-تموم شد، آماندا. ‫-مرسی، موندینیا.
‫نینا؟ یه دقیقه دیگه میام پیشت، عزیزم.
‫مرسی، موندا.
‫اوه، وای.
‫واقعاً اجازه داریم ‫اینقدر آب بخوریم؟
‫نه، خالیه.
‫این فنجون خوش شانسیه که دخترم ‫بهم داده تا کمک کنه پیوندم رو بگیرم.
‫چه شیرین.
‫اوهوم.
‫فکر کنم من باید حدود ‫۲۰ گالن شانس بخورم.
‫ببین،
‫من قبلاً یکی گرفتم.
‫تو هم می‌گیری، مطمئنم.
‫پس، این دومین باره که داری می‌گیری؟
‫اوهوم. آره.
‫نترسیدی؟
‫من؟ ترسیدم؟
‫ترسناک اینه که نتونم دخترم رو ببینم.
‫نتونم دخترم رو بغل کنم.
‫یا نتونم ببینم دخترم ‫چطوری داره بزرگ میشه.
‫این چیزا خیلی بیشتر منو می‌ترسونن.
‫اگه این باعث بشه زنده و سالم بمونم، ‫هر دقیقه‌ش می‌ارزه.
‫دخترم بهم الهام داده که دنیا رو ‫جور دیگه‌ای ببینم، می‌دونی؟
‫بهتر.
‫هوم. آره.
‫انگار بدبینیت ‫داره به پایان می‌رسه، هوم؟
‫بریم، نینا.
‫کمکت می‌کنم بلند شی. خب، بریم.
‫نواختن پیانو فقط ‫فشار دادن کلیدها نیست.
‫البته، اون اساسیه،
‫ولی باید بدونی چطور نت‌ها رو بخونی...
‫تفسیرشون کنی
‫و نت‌ها رو بنویسی.
‫دردی که لوپوس ایجاد می‌کنه ‫انگار دارم سعی می‌کنم حرف بزنم
‫در حالی که یکی جلوی دهنم رو گرفته.
‫"فراتر از جهان"
‫ولی دیگه هیچی نمی‌تونه منو ساکت کنه.
‫سلام، آقای ژوآکیم.
‫اوه.
‫دکتر رزیدنت.
‫یه لحظه صبر کن، گابریل.
‫تو! گابریل رو تنها بذار!
‫آه. ما فقط داشتیم گپ می‌زدیم. ‫می‌خوای بیای تو؟
‫-نه، من خوبم. ممنون. ‫-خب، باشه.
‫آره، دختر خوب.
‫-آقای ژوآکیم بهت نصیحت کرد؟ ‫-چی میگی تو؟ اون عاشق منه.
‫نامزد شماره چهار.
‫کدوم قطعه رو ‫برای اجرا انتخاب کردی؟
‫"سونات مهتاب" بتهوون.
‫باشه.
‫خوبه. وقتی چراغ سبز روشن شد، ‫می‌تونی شروع کنی، باشه؟
‫مهمه که از وقتت ‫زیاد نشه، البته.
‫و اگه اشتباه کردی، فقط ادامه بده.
‫-موفق باشی. ‫-ممنون.
‫خب؟
‫چطور بود؟
‫شوخی می‌کنی؟
‫تونستی؟
‫تونستم!
‫وای!
‫عالیه.
‫چطوره امشب بیای خونه من شام بخوریم؟
‫برای جشن گرفتن؟
‫تو آشپزی بلدی؟
‫معلومه که بلدم.
‫عاشق آشپزی‌ام.
‫نمی‌دونستم.
‫یوری، باید برام غذا درست کنی، داداش. ‫نینا داره میاد اینجا.
‫چی؟ این نینا کیه؟ کدوم نینا؟
‫نینا، پیانیست تو قطار. ‫از بیمارستان. دوستم نینا.
‫گابریل، جدی هنوز داری ‫سعی می‌کنی با این دختره دوست باشی؟
‫باشه، من غذا درست می‌کنم، ولی تو باید ‫این طویله رو تمیز کنی.
‫نمی‌تونه بیاد اینجا و اینجوری ببینه.
‫تو یه خوکی، گابریل. ولی دوستت دارم.
‫گابریل، چرا باید برنج باشه؟
‫چه خبره؟ گابریل!
‫کار من نبود.
‫تادا! ببین این یارو رو. عالیه. ‫همه‌ش آماده‌ست. داداش، تو معرکه‌ای.
‫هم دکتر خوبیه، هم آشپز حرفه‌ای.
‫شاید یه روزی خروپفت رو ترک کنی.
‫خب، چطور به نظر میام؟
‫آره، خفن شدی.
‫-جدی؟ ‫-باهات ازدواج می‌کردم. برو. برو دیگه.
‫-سلام. ‫-می‌تونم کمکتون کنم؟
‫-سلام، تولیو. ‫-سلام. خوبی؟
‫ام، زود اومدم؟
‫نه، لطفاً بیا تو.
‫هی، چطوری؟
‫-من گابریلم. ‫-منم تولیو.
‫آپارتمانتون خیلی باحاله، بچه‌ها.
‫-فقط فکر می‌کردم بزرگ‌تر باشه. ‫-ممنون.
‫فکر کنم. می‌خوای یکم شراب؟
‫نمی‌تونم. آلرژی دارم.
‫به انگور؟
‫آب؟
‫-آب خوبه. ‫-آه، خوبه. می‌تونم کمکت کنم. آب.
‫نه، من میارم، صبر کن.
‫ممنون. اوه.
‫چه بامزه. داری سعی می‌کنی کمک کنی.
‫-اوه، سلام. ‫-سلام.
‫من همسایه جدیدتونم.
‫می‌خواستم ببینم ‫می‌تونم یکم شکر قرض بگیرم.
‫نه، من به اندازه کافی شیرینم، مرسی. ‫ولی به جاش برنج داریم.
‫آره.
‫صبر کن.
‫دو تا بوس در ازای شکر؟
‫چون دلم خواست.
‫هی! پس تو باید نینای معروف باشی؟
‫-تو باید یوری باشی؟ ‫-آره!
‫زنده و حاضر.
‫-خوشبختم! ‫-و من تولیو هستم.
‫-خوشبختم. تولیو. ‫-تولیو.
‫سلام. ام، من نینا هستم.
‫ام...
‫-با این پسرا زندگی می‌کنی؟ ‫-نه.
‫نه، اینجا جا نیست.
‫-شراب؟ ‫-آلرژی دارم.
‫می‌دونم.
‫ببخشید بابت این همه شلوغی، نینا.
‫فقط ما هیچوقت خونه نیستیم. ‫می‌دونی که چطوریه.
‫اشکالی نداره، بچه‌ها. ‫بذار کیفت رو بگیرم.
‫ممنون.
‫آره، بعدش احساس خیلی احمقانه‌ای داشتم ‫چون شوپن رو نمی‌شناختم.
‫بگو ببینم، نینا، ‫همیشه پیانو می‌زنی؟
‫اوه، ببخشید.
‫این تمرینیه که همیشه انجام میدم. ‫انگار حتی متوجهش نمیشم.
‫و به خاطر همینه که دستت اینجوریه؟
‫نه، این یه فیستول شریانی-وریدیه.
‫چون باید دیالیز کنم.
‫اوه، دیالیز؟
‫-تا کی؟ ‫-تو تولیو هستی، درسته؟
‫کل عمرم.
‫یا تا وقتی که پیوند کلیه بشم.
‫می‌تونست خیلی بدتر باشه. ‫تا حالا اپیلاسیون بیکینی کردی؟
‫آره! من هر هفته می‌کنم.
‫خیلی درد داره.
‫پس احتمالاً نمی‌تونی خیلی کار کنی.
‫در واقع، اون می‌تونه همه کار بکنه، تولیو.
‫همودیالیز حکم مرگ نیست.
‫فقط باید بیشتر از آدم‌های معمولی ‫برنامه‌ریزی کنم.
‫همین.
‫به نظرم یه چیزی کم داره.
‫-یه دسر فلان. ‫-یه دسر فلان.
‫بعد دسر، می‌ری خونه‌ش، اونم باید بره.
‫عمراً. عمراً، گابریل.
‫دو هفته‌س یارو رو می‌شناسم. ‫نه، تو رو خدا.
‫قوی باش.
‫ببین، هی، کمک نمی‌خوای اون ور؟
‫-نه، مرسی. ‫-فقط یه فلانه دیگه.
‫فقط همین یه بار، یوری. التماست می‌کنم.
‫گابریل، داری از خونه خودم بیرونم می‌کنی.
‫آره، ولی به خاطر من بکن، باشه؟ ‫مدیونت می‌شم. بیا دیگه.
‫باشه.
‫داداش، قول می‌دم خونه رو تمیز کنم، اوکی؟
‫دسر فلانه!
‫-ببین چی آوردیم. ‫-فلانی که گابریل براتون درست کرده.
‫اوه، من عاشق فلانم.
‫-براش بیشتر شراب بریز، یوری. ‫-من آلرژی دارم، یادته؟
‫بیاین این دسر رو بخوریم ‫و بعد شب بخیر.
‫-به این زودی؟ خیلی خوبه که. ‫-آره.
‫ولی تینا اصلاً نخورد. مگه نه، تینا؟ ‫اینجا یه چاقو لازم داریم.
‫خداحافظ، گابریل. خداحافظ، نینا.
‫از آشناییت خوشحال شدم.
‫-نینا، می‌بینمت. ‫-شب بخیر.
‫بای.
‫خدایا، یوری اینا رو از کجا پیدا می‌کنه؟
‫اوه، مهربون باش.
‫یه غذای عالی برامون پخت.
‫از کجا می‌دونی کار خودش بود؟
‫-فقط حدس زدم و تو الان تأییدش کردی. ‫-چه زرنگ.
‫منظره اینجا خیلی قشنگه.
‫حیف که نمی‌تونیم ستاره‌ها رو ببینیم.
‫یه جایی رو می‌شناسم که می‌تونی ‫حتی با وجود ابرها ستاره‌ها رو ببینی.
‫حالا می‌خوای منو کجا ببری، گابریل؟
‫مواظب سرت باش.
‫از اینجا بیا بالا.
‫-همینه، درسته. ‫-کجا دارم می‌رم؟
‫بهم اعتماد داری؟
‫آره.
‫-خوبه. ‫-می‌تونم چشمامو باز کنم؟
‫نه!
‫نصفه نیمه و لجباز
‫-دارم باز می‌کنم. ‫-هی، نه، نه.
‫-الان چی؟ ‫-باز کن.
‫وای!
‫تو اینجا ستاره دنباله‌دار خودتو داری.
‫می‌خوای آرزو کنی؟
‫آره.
‫وای!
‫این...
‫خیلی باحال بود.
‫وای خدای من.
‫چی شده؟
‫خیلی لوس بود.
‫لوس؟ اوه، حالا من لوس شدم، آره؟
‫خل و چل.
‫آه! سرایداره!
‫-کچاپ؟ ‫-امتحانش کن.
‫اوه، گابریل.
‫کی فکرشو می‌کرد؟
‫پر از سورپرایزی.
‫دستور پخت بابامه.
‫وقتی که فقط بابام بود، نه...
‫رئیس بیمارستان.
‫می‌تونم یه چیزی بپرسم؟
‫به خاطر بابات دکتر شدی؟
‫به خاطر مامانم.
‫خوشگله.
‫وقتی ۱۳ سالم بود،
‫یه غده بزرگ تو سینه‌ش پیدا کرد.
‫قبلاً متاستاز کرده بود.
‫یه پروسه طولانی بود ‫و آخرش خوب تموم نشد.
‫هر کاری کردیم تا درمانش کنیم، اما...
‫درمان باعث شد از خیلی چیزایی ‫که می‌تونست کمکش کنه محروم بشه.
‫مثل قدم زدن.
‫یه وعده غذای خارج از رژیمش.
‫یه مکالمه واقعی.
‫چیزای ساده‌ای که می‌تونست ‫درمانش رو یه کم آسون‌تر کنه.
‫این کاریه که سعی می‌کنم ‫برای همه بیمارام انجام بدم.
‫نه فقط درمانشون کنیم، بلکه...
‫روزاشون رو یه کم راحت‌تر کنیم.
‫شما دو تا شبیه همید.
‫آره.
‫اون واقعاً عاشق کوه یونیورس پوینت بود.
‫- با هم رفتید اونجا؟ ‫- آره، خیلی وقتا.
‫تولد بعدیش...
‫من می‌رم اونجا.
‫تو چی؟ با من میای؟
‫خوشت میاد.
‫اگه یه روزی کلیه جدید گیرم بیاد،
‫به اومدن باهات فکر می‌کنم.
‫مزه تخم‌مرغ می‌ده.
‫- تقصیر خودته. ‫- تو که حتی نخوردیش.
‫- اشکال نداره. اشکال نداره، من تمومش می‌کنم. ‫- نه.
‫ببخشید.
‫سلام، نینا.
‫دکتر رایموندا گفت می‌خوای منو ببینی.
‫آره. بیا تو. لطفاً بشین.
‫خیلی شوکه‌کننده‌ست
‫که بشنوی یه بخشی از وجودت ساده...
‫دیگه کار نمی‌کنه.
‫ما می‌دونستیم که ممکنه کلیه‌هات ‫از کار بیفتن، نینا.
‫ولی درمانت رو ادامه می‌دیم.
‫دیالیز داره جواب می‌ده.
‫تا کی؟
‫تا وقتی که نوبت پیوندت برسه.
‫آره، ولی می‌ترسم نوبتم هیچ وقت نرسه.
‫یونیورس پوینت
‫سیستم اهدای عضو
‫جایگاه در لیست انتظار فعال: ۱۴,۸۹۰
‫رای.
‫سرت شلوغه؟
‫- بگو. ‫- من...
‫فکر کنم به کمکت نیاز دارم.
‫خب بابات می‌دونه که می‌خوای بهش کلیه بدی؟
‫می‌دونی که به اجازه‌ش نیاز ندارم.
‫و نینا؟ اون می‌دونه؟
‫واقعاً نمی‌دونم چرا هنوز بهت کمک می‌کنم.
‫خیلی ممنون.
‫یوری!
‫- خوبی داداش؟ ‫- نه!
‫چی شده؟
‫واقعاً نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنم. ‫لطفاً تنهام بذار.
‫نگرانتم داداش. منو تو خماری نذار.
‫توئیلو‌ست.
‫افتضاحه. سمیه.
‫با یکی دیگه‌ست.
‫چی؟
‫آره!
‫ازدواج کرده!
‫شوهر داره، خونه داره، ‫حتی یه سگ لهاسا آپسو هم داره.
‫یارو اومد خونه، ‫مجبور شدم فرار کنم.
‫من معشوقه‌شم.
‫خیلی تحقیرآمیز بود.
‫یوری.
‫به زودی مرد رویاهاتو پیدا می‌کنی.
‫نمی‌کنم.
‫و اگه نکردی، من اینجام. ‫قول می‌دم باهات ازدواج کنم.
‫نمی‌دونم دارم گریه می‌کنم یا می‌خندم.
‫ممنون.
‫واقعاً تایپ من نیستی، ولی ممنون.
‫اوکی، حالا می‌تونی یه عکس سریع از من بگیری ‫که تو وان مثل یه دیوای دکادنت به نظر برسم؟
‫- جدی؟ ‫- واسه تیندر.
‫درباره سوگواری بعد از جدایی شنیدی؟
‫برای تو راحته.
‫پیانیست خوشگل ایستگاهت رو داری.
‫- من هیچی ندارم. فقط تیندر دارم. ‫- باشه، بیا از این رنج و عذاب پول دربیاریم.
‫خوبه.
‫ولی این زیادی نیست؟
‫حالا یه عکس دیگه؟
‫صبر کن.
‫خوبه؟ اوکی.
‫نشونم بده.
‫بابا: هر چه زودتر بیا اینجا. ‫مهمه.
‫گابریل، این خوب نیست. ‫گابریل، این عکسا افتضاحن.
‫آب می‌خوای، یا آبمیوه؟
‫- خوبم، ممنون. ‫- می‌رم بابات رو صدا کنم، باشه؟
‫ظاهراً یه معلم برای خودت پیدا کردی.
‫- زنت پیانو می‌زنه؟ ‫- نه.
‫نه اونقدر که این رو توجیه کنه.
‫این چیز فقط تزئینیه و گرون.
‫آره، چه حیف.
‫ویسکی؟
‫نه.
‫وقتشه ذائقه‌ت رو پخته کنی، گابریل.
‫ویسکی چیزیه که مردها رو ‫از پسربچه‌ها جدا می‌کنه.
‫اگه تو می‌گی.
‫می‌خواستم بیای ‫تا درباره بیمارت باهات حرف بزنم.
‫نینا.
‫حالش چطوره؟
‫- خوب. ‫- واقعاً؟
‫پس برای همین تست سازگاری انجام دادی؟
‫تو حق نداری--
‫حق اینکه بدونم تو بیمارستان من ‫چه آزمایش‌هایی انجام می‌شه
‫یا مراقب پسرم باشم؟
‫فکر کنم داری از یه حدودی رد می‌شی، گابریل.
‫- نه اگه پیوند جواب بده. ‫- جواب نمی‌ده.
‫نه با کلیه تو.
‫آزمایشت منفی بود.
‫شما دو تا سازگار نیستید.
‫واقعاً آرزو می‌کنم که اینقدر ‫به مامان اهمیت می‌دادی
‫وقتی که اینجا تنها ‫و بدبخت بود، می‌دونی؟
‫پس می‌خوای همینجوری به خاطر اون بهم حمله کنی.
‫من بهت حمله نمی‌کنم.
‫داری صدای وجدان خودت رو می‌شنوی. ‫من فقط یادآوریش می‌کنم.
‫من خیلی دوستش داشتم، گابریل.
‫دوستش داشتی؟ ‫خب، چه بد که مُرد، هان بابا؟
‫و تو کجا بودی؟
‫هوم؟
‫تو اتاق عمل؟
‫یا تو یه کنفرانس پر زرق و برق؟
‫یا داشتی یه چیز گرون قیمت و پر زرق و برق ‫می‌خریدی که هیچ وقت استفاده نمی‌کرد؟
‫تو هیچ وقت پیشش نبودی.
‫گابریل، تو تو یه نهاد کار می‌کنی،
‫و هر نهادی قوانین خودش رو داره.
‫تو این درمان رو با قوانین مسخره درست کردی ‫و من نمی‌تونستم مادر خودم رو ببینم.
‫تو فقط کاری رو می‌کنی که خودت می‌خوای، گابریل.
‫اگه همه چیزی که می‌خواستی بگی همین بود،
‫فکر کنم کارمون تموم شده.
‫گوش کن، اگه این قضیه ادامه پیدا کنه،
‫چاره‌ای ندارم جز اینکه ‫تو رو به کمیته دستیاری گزارش کنم.
‫اونا یه تحقیق باز می‌کنن ‫و تو پستت رو تو بیمارستان از دست می‌دی.
‫و اون موقع من دیگه ‫نمی‌تونم کمکت کنم، گابریل.
‫گابریل.
‫- گابریل. ‫- ولم کن.
‫اونقدر برای آزمون فردا تمرین کردم
‫که حتی نمی‌تونم یه تیکه پیتزا بردارم.
‫من تست سازگاری دادم.
‫تو هیچ وقت ازم نمی‌خواستی، پس...
‫خودم انجامش دادم.
‫سازگار نبود، نه؟
‫ولی ممنون.
‫خیلی برام ارزش داره.
‫می‌دونی؟
‫می‌دونی که برات انجامش می‌دادم.
‫می‌دونم.
‫البته به روش درست.
‫هنوز این حق رو دارم که تصمیم بگیرم ‫آیا کلیه یه نفر دیگه رو می‌خوام تو بدنم یا نه.
‫از یه آدم زنده.
‫کسی که دوستش دارم.
‫آره، داری.
‫منم همینطور.
‫سلام، موندینیا.
‫واو، روز هنوز شروع نشده
‫و تو از الان داری از هیجان می‌ترکی، هان؟
‫امروز واقعاً مهمه. ‫روز اجرای نیناست.
‫آه، درسته.
‫- برنامه رو داری؟ ‫- اینجاست.
‫تا ساعت هشت شب؟
‫من تو اورژانسم؟ کدوم خری این کارو کرده؟
‫داداش، من تو یه بخش دیگه‌ام.
‫آره. فکر کردی چرخش یعنی چی؟
‫چرخش دستیارهاست.
‫نه، قطعاً کار بابامه.
‫داری زیادی پارانوئید می‌شی، گابریل.
‫رایموندا، چیکار کنیم؟
‫اتاق اورژانس
‫حداقل ۲۰ تا پرونده جدید داریم.
‫اگه سر وقت رسیده بودی، ‫اینقدر شلوغ نمی‌شد.
‫متأسفم، دکتر.
‫به جای اینکه وقت بیشتری رو ‫صرف عذرخواهی کنی، از اینجا شروع کن.
‫فردریکو گونسالوس.
‫عزیزم.
‫الان آماده شدی؟
‫خب؟ چطور به نظر میام؟
‫همونطور که مادربزرگت می‌گفت، ‫"عزیزم، خیره‌کننده‌ای!"
‫آه پدربزرگ، ممنون.
‫ولی اینجوری که نمی‌ری، نه؟
‫هنوز ساعت چهار بعد از ظهره، عزیزم.
‫هنوز چهار ساعت دیگه ‫تا اجرات مونده.
‫پدربزرگ، من دارم سکته می‌کنم.
‫هی، بیا، کمکم کن، لطفاً.
‫- برو لباس بپوش. زود باش، زود باش. ‫- باشه، می‌رم. می‌رم...
‫آماندا ویرا.
‫نینا: داری میای؟
‫نینا: گوشیم رو خاموش می‌کنم، داره شروع می‌شه...
‫نامزد نینا سوارس.
‫- عصر بخیر، نینا. ‫- عصر بخیر
‫ازت می‌خوایم ‫موومان اول رو اجرا کنی
‫از "کنسرتو شماره ۲" راخمانینوف.
‫نینا. نینا.
‫زنگ بزن آمبولانس بیاد.
‫نینا.
‫نینا!
‫من پیششم!
‫نه، نه، نه!
‫سلام عزیزم.
‫عصر بخیر.
‫-کمرم خیلی درد می‌کنه. ‫-تکون نخور.
‫چقدر اینجا بودم؟
‫سه روزه که اینجایی، نینا.
‫اول لوله گذاری کردیم، بعد بیهوشت کردیم.
‫خونریزی آلوئولی داشتی.
‫لوپوست الان خیلی فعاله، نینا.
‫باید داروهات رو تنظیم کنیم ‫تا بهتر کنترلش کنیم
‫و تو رو واسه پیوند آماده کنیم.
‫چقدر باید اینجا بمونم؟
‫باید تحت نظر باشی.
‫بعدش میری بخش.
‫و اگه همه چی خوب پیش بره، ‫به مرخص شدنت فکر می‌کنیم.
‫فکر کنم یه نفر خیلی مشتاقه
‫که بیاد ملاقاتت.
‫سلام دکتر سیمون، من...
‫ببخشید، من...
‫-اومدم که... ‫-اوهوم.
‫می‌دونم.
‫حالت چطوره؟
‫تشنمه.
‫نینا، ببخشید، من...
‫نتونستم به موقع برسم پیشت.
‫کار خیلی شلوغ بود.
‫انگار شانس خوبمون داره برمی‌گرده.
‫چطور مگه؟
‫نینا؟
‫تو روی صحنه سمفونی اجرا کردی.
‫گابریل.
‫دیگه امیدی ندارم.
‫هی.
‫نمی‌دونستم اینجا می‌بینمت.
‫تو حتی تو روز تعطیلیت هم ‫از اینجا دل نمی‌کنی، نه بچه؟
‫عین بابات شدی.
‫هی. از این حرفا نزن، موندینیا.
‫تو چی؟
‫دو روز پیش تو آی سی یو بودی،
‫و حالا اینجایی سرپا.
‫نینای طوفانی.
‫یه ایمیل از مامانم پیدا کردم...
‫با عکس‌هایی از جای مخصوصمون.
‫خیلی قشنگه.
‫می‌خوام تو رو ببرم اونجا.
‫من و تو.
‫گابریل، آقای جرالدو ‫می‌خواد باهات صحبت کنه.
‫می‌تونی بری پیشش؟
‫اشکالی نداره، نینا؟
‫نه، مشکلی نیست. برو.
‫الان برمی‌گردم.
‫بررسی پرونده دکتر گابریل مورائس
‫"شما به جلسه آتی کمیته رزیدنتی ‫بیمارستان احضار شده‌اید،
‫به دلیل تحقیق درباره ‫اخلاق حرفه‌ای رفتار شما
‫و رابطه بین پزشک و بیمار،
‫که در اون زمان تصمیم می‌گیریم ‫آیا دوره رزیدنتی شما ادامه پیدا کنه یا نه."
‫نینا.
‫-همه چی خوبه؟ ‫-آره.
‫آقای جرالدو فقط درباره ‫فلان عزیزش می‌پرسید.
‫پیرمرد.
‫خب، خوشت اومد؟
‫خیلی قشنگه.
‫و سه روز ماجراجویی خواهیم داشت.
‫اول از همه، یه پیاده‌روی پنج ساعته ‫تا آبشار می‌ریم.
‫قشنگ‌ترین آبشاره. ‫فکر کنم خیلی خوشت بیاد.
‫نمی‌تونم صبر کنم تا بهت نشونش بدم.
‫نینا!
‫نینا؟
‫حالت خوبه؟
‫جواب پیام‌هام رو ندادی. ‫نگرانت شدم.
‫ببخشید، فقط خواب بودم.
‫و چرا بدون خداحافظی ‫از بیمارستان رفتی؟
‫فقط نیاز داشتم برم، ‫می‌فهمی؟ که فکر کنم.
‫می‌تونستی بهم بگی. ‫می‌آوردمت خونه‌ت.
‫درست نیست، گابریل.
‫چرا نه؟
‫-همه‌ش. ‫-نینا، درباره سمفونی...
‫وضعیت رو برای داورها توضیح می‌دیم.
‫من دکترم. ازشون می‌خوام دوباره فکر کنن.
‫برای چی؟
‫که دوباره تو اولین اجرام از حال برم؟
‫بالاخره باید قبول کنم...
‫که زندگیم هیچ‌وقت عادی نمی‌شه.
‫که هیچ‌وقت تو یه ارکستر نمی‌تونم بنوازم.
‫-که هیچ‌وقت نمی‌تونم با کسی قرار بذارم. ‫-صبر کن.
‫منظورت از این چیه؟
‫نینا، داری همه چیز رو قاطی می‌کنی.
‫نه، برعکس، گابریل. من...
‫سعی می‌کنم همه چیز رو از هم جدا کنم.
‫تو دکتری.
‫و من بیمارم.
‫تو یه زندگی پیش رو داری، ‫و من قراره بمیرم.
‫نینا.
‫چرا اینجوری حرف می‌زنی؟ ‫این اون نینایی نیست که من می‌شناسم.
‫تو اصلاً منو نمی‌شناسی.
‫هیچ ایده‌ای نداری ‫تو سرم چی می‌گذره.
‫نینا، بس کن. ‫نمی‌تونی همینجوری تسلیم شی.
‫وقتی هیچ ایده‌ای نداری که گذروندن این شرایط چجوریه، ‫راحته که اینو بگی.
‫آره، من نمی‌دونم.
‫آره، درسته، ولی من هر روز ‫کنارتم.
‫نینا.
‫تا کی، گابریل؟
‫تا وقتی که رزیدنتیت رو از دست بدی؟
‫این رو از من پنهون کردی.
‫این هیچ ربطی به تو نداره.
‫این همه‌ش به من مربوطه.
‫می‌فهمی که ممکنه به خاطر من ‫اخراجت کنن؟
‫نینا، این فقط یه رزیدنتیه. ‫همیشه می‌تونم از اول شروع کنم.
‫لازم نیست نگران این باشی. ‫این به من مربوطه.
‫آره، خب، ‫تو نمی‌تونی همه چیز رو انتخاب کنی.
‫و این یعنی چی؟
‫فکر کنم دیگه تموم شد.
‫واقعاً نمی‌تونم همه انرژیم رو
‫رو چیزی که درمانم نیست هدر بدم.
‫می‌فهمی؟
‫چرا گفتی "هدر"؟
‫نمی‌دونستم...
‫اینجوری منو می‌بینی.
‫همینه.
‫فقط زیادی جدی گرفتم.
‫الان فهمیدم ‫که دوستت ندارم، گابریل.
‫تموم شد.
‫بهترین کاری که الان می‌تونی بکنی
‫اینه که به بیمارستان بگی متأسفی.
‫بعد به زندگیت برس.
‫من همیشه تنها بودم.
‫و همینجوری می‌مونم.
‫مجبور نبودی تنهایی بری.
‫-سلام، موندا. ‫-سلام عزیزم!
‫نینا، یارا اینو برات فرستاده ‫تا تو هم یه طلسم خوش‌شانسی داشته باشی.
‫ممنون، دختر. ‫از طرف من از یارا هم تشکر کن.
‫عالیه.
‫آره، حتماً.
‫نه، واقعاً. من واقعاً... دوستش دارم.
‫هوم. چی شده؟ چه خبره؟
‫-با گابریل به هم زدم. ‫-وای خدای من...
‫وقتی هم‌سن تو بودم، ‫منم نمی‌تونستم آروم بشینم.
‫واقعاً خوش می‌گذروندم.
‫ولی هنوز دوستش دارم.
‫اوف...
‫داستان تو از این نی هم ‫پیچیده‌تره.
‫عزیزم، من نجاتت می‌دم. بریم.
‫ممنون، موندا.
‫هوم. بریم.
‫کمیته امروز جلسه داره ‫تا تصمیم بگیره اینجا بمونه یا نه.
‫اونا نمی‌خوان یه دکتر با یه بیمار ‫قرار بذاره، پس من تصمیم گرفتم تمومش کنم.
‫آه.
‫ببین...
‫این نجیب‌ترین تصمیمی بود ‫که تو عمرم شنیدم.
‫-و همچنین احمقانه‌ترین! ‫-آماندا.
‫اوه، موندا، این دختر سال‌های زیادی رو ‫تو جهنم گذرونده.
‫حالا که یه چیز خوب ‫با یه پسر خوب داره،
‫فقط چون می‌ترسه ول می‌کنه.
‫-بدون من حالش بهتره. ‫-اوه، و چی باعث شده اینو بگی؟
‫-چون من می‌میرم، آماندا. ‫-همین الان؟
‫منظورت چیه؟
‫-الان داری می‌میری؟ ‫-نه.
‫امروز می‌میری؟ یا هفته بعده؟
‫آه، انگار گیرت انداخت.
‫نینا، ممکنه همین الان بمیری ‫یا ۳۰ سال دیگه.
‫می‌دونی چیه؟
‫این چیزی که اینجاست ‫مال کساییه که از زندگی کردن نمی‌ترسن.
‫نینا، می‌دونی که ‫جلسه الان داره شروع می‌شه؟
‫-همین الان؟ ‫-آره، همین الان.
‫کارم اینجا تموم شد.
‫واقعاً؟
‫خب، ما امروز اینجا جمع شدیم
‫تا درباره رابطه شخصی
‫بین دکتر گابریل و بیمار--
‫نینا؟ اینجا چیکار می‌کنی؟
‫دختر جوون، ‫این یه جلسه خصوصی هیئت مدیره است.
‫پس ازت می‌خوام که همین الان بری.
‫نه قبل از اینکه ‫حرفی که می‌خوام بزنم رو بشنوید.
‫وای خدا، من از ۱۳ سالگی ‫به این بیمارستان میام.
‫این‌جا رو بهتر از خیلی از شماها می‌شناسم.
‫و باید درباره گابریل بهتون بگم.
‫اون واقعاً بهترین دکتر اینجاست.
‫و این درباره با هم بودن ما نیست.
‫درباره بیمارهاییه که درمان کرده،
‫به حرفشون گوش داده، کمکشون کرده،
‫در آغوش گرفته.
‫اگه اخراجش کنید، همه بیمارهای اینجا ‫از این ضرر می‌کنن.
‫رفتار دکتر گابریل با من همیشه ‫محترمانه و حرفه‌ای بوده.
‫پس...
‫اگه دنبال کسی می‌گردید که مقصر باشه...
‫من مقصرم.
‫و در ضمن، ‫من بودم که دنبالش رفتم،
‫-که اول گرفتمش و بوسیدمش-- ‫-خانم نینا، اوه، دیگه کافیه.
‫فکر کنم پیامت رو شنیدیم، باشه؟
‫از همه‌تون ممنونم بابت وقتتون.
‫مرگ یوری سعد، ۲۳ ساله.
‫علت مرگ: آپنه انسدادی خواب.
‫خب؟ خب؟
‫به این راحتیا از شرم خلاص نمیشی.
‫تو چقدر یاغی‌ای داداش. ‫باید آدم شی.
‫- یوری، باید شیفتامونو عوض کنیم. ‫- اوهوم.
‫این دفعه جامو بگیر، دفعه بعد دو برابر جبران می‌کنم.
‫خوشم اومد، دو برابر پول می‌گیرم.
‫مرسی.
‫موندینیا، می‌تونی فردا منو تو نمازخونه ببینی؟
‫یه فکری دارم، به کمکت نیاز دارم.
‫سلام نینا.
‫امروز می‌خوایم یه مهمونی کوچیک واسه آماندا بگیریم.
‫بیا توام، باشه؟
‫اوم، راستش نمی‌خوام بیام.
‫- آها. ‫- اوم...
‫ولی لطفاً بهش تبریک بگو. واقعاً تولدشه؟
‫آره، تولدشه. ‫بیا عزیزم، بیا پیش ما.
‫یکم حال و هوات عوض میشه! بیا دیگه!
‫من همین‌جا می‌مونم، باشه؟
‫نینا! همین الان پاشو ‫برو صورتتو بشور.
‫زود باش نینا!
‫- سلام آماندا. ‫- همین الان برو انجامش بده.
‫وگرنه دیالیز بعدی رو فراموش کن.
‫ساعت هفت امشب جشن می‌گیریم.
‫وای، موهات بافت خیلی قشنگی داره.
‫- اوهوم. ‫- باید بهش افتخار کنی.
‫- جدی؟ ‫- اوه، آره.
‫بیا. اینو ببر نمازخونه.
‫ژوزفا لامپا رو پیشش داره.
‫سعی کن بازشون کنی ‫چون یکم به هم گره خوردن.
‫باشه، خوبه.
‫یوری؟
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- سلام. خب... چی؟ اوم...
‫- گابریل داره یه مراسمی رو ترتیب میده... ‫- گابریل؟
‫... تو نمازخونه.
‫- چه مراسمی؟ ‫- و تو می‌تونی،
‫- اگه بخوای، بری پیششون تو نمازخونه-- ‫- نه، نمی‌تونه همینجوری شیفتشو ول کنه بره.
‫نه، نه، نه، ‫دخترا جاشو می‌گیرن.
‫آقا، اوم... شما، اوه-- دک...
‫- ...تر آلبرتو. ‫- هوم.
‫گابریل میگه حاضره ‫همه شیفتای آخر هفته این ماه رو کار کنه.
‫- خب؟ ‫- فقط یه فرصت بهش بدین.
‫فقط یه بار.
‫بالاخره اومدی!
‫هوم. اینو بپوش.
‫- این چیه موندا؟ ‫- اینو بپوش، زود باش.
‫باشه.
‫باعث افتخاره که شما رو ‫تو سالن کنسرتمون داریم، خانم نینا.
‫این چیه؟
‫اجرای با استعدادترین پیانیست دنیا.
‫با من بیا.
‫اون نوه‌مه.
‫سلام، از این طرف بیا.
‫نینا.
‫خیلی قشنگ بود.
‫ممنونم.
‫من درباره پرونده‌ت ‫با هیئت داوران ارکستر صحبت کردم،
‫و با توجه به شرایط،
‫همه‌مون خیلی دوست داریم ‫یه بار دیگه تو رو ارزیابی کنیم.
‫البته اگه خودت بخوای.
‫آره، معلومه که می‌خوام.
‫ممنونم.
‫تبریک میگم.
‫- مرسی. ‫- ممنون.
‫گابریل...
‫معذرت می‌خوام.
‫می‌ترسیدم کل آینده کاریت رو ‫خراب کنم.
‫ولی آماندا اومد و دعوام کرد،
‫و بعد من پریدم وسط جلسه
‫و اون چیزا رو گفتم چون واقعاً ‫نمی‌خواستم اخراجت کنن.
‫اخراجت که نکردن، نه؟
‫وقتی اونجایی برام یه ویدیو ضبط می‌کنی؟
‫قول میدم.
‫ولی خیلی زود ‫توام بالای اون کوه خواهی بود.
‫با من کنارت.
‫قول میدی تا وقتی برگردم مراقب باشی؟
‫قول میدم قبل از برگشتنت نمیرم.
‫پس، اینو بهت میدم.
‫تا مطمئن شم که پیر و چروکیده میشی.
‫این هدیه‌ای از طرف مادرم بود.
‫- نه، گابریل، نمی‌تونم قبولش کنم. ‫- می‌تونی و قبولش می‌کنی.
‫برگرد.
‫تا وقتی برگردم ازت مراقبت می‌کنه.
‫دوستت دارم، گابریل.
‫منم دوستت دارم، نینا.
‫پسرم!
‫پسر عزیزم...
‫اومدم ازت مراقبت کنم.
‫بابا.
‫- خوشحالم که اینجایی. ‫- اومدم ازت مراقبت کنم.
‫ازت مراقبت می‌کنم.
‫بچه‌ها، خواهش می‌کنم.
‫آلبرتو،
‫گابریل رو با هلیکوپتر آوردن.
‫آسیب شدیدی به سرش وارد شده.
‫سی‌تی اسکن انجام دادیم و یه خون‌مردگی زیر سخت‌شامه تشخیص دادی
‫خون‌مردگی زیر سخت‌شامه.
‫باید عملش کنیم.
‫موندا، کجاست؟
‫چه بلایی سرش اومده؟
‫نمی‌دونم، نینا.
‫یه کم پیش مستقیم رفت تو اتاق عمل و...
‫سلام، نصفه خالی.
‫ببین؟ همونطور که بهت قول داده بودم،
‫این منظره فوق‌العاده اینجاست.
‫امروز به یادت بودم.
‫به زودی با هم اینجا خواهیم بود.
‫خب، تا وقتی برگردم مراقب خودت باش.
‫بای، دوستت دارم.
‫سلام، لیوان کوچولو.
‫همونطور که بهت قول داده بودم،
‫این منظره فوق‌العاده اینجاست.
‫امروز به یادت بودم.
‫به زودی با هم اینجا خواهیم بود.
‫-نینا، عزیزم. ‫-خب...
‫-تا وقتی برگردم مراقب خودت باش. ‫-بیمارستان همین الان زنگ زد.
‫لازمه بریم اونجا.
‫یادته
‫اون روزی که دکتر رزیدنت اومد اینجا؟
‫داشتم باهاش حرف می‌زدم، ‫بعد تو داد زدی،
‫"پدربزرگ!"
‫"ولش کن!"
‫من داشتم بهش نصیحت نمی‌کردم.
‫فقط داشتم بهش می‌گفتم
‫که هیچوقت اذیتت نکنه.
‫الان که داری زندگیتو می‌کنی،
‫این بهترین راه ممکنه ‫که یادش رو زنده نگه داری.
‫چون...
‫تنها چیزی که اون پسر می‌خواست
‫این بود که تو رو اینجوری ببینه.
‫در حال زندگی کردن.
‫نینا، یه مدرک اینجا دارم.
‫نتیجه آزمایش سازگاری اعضاست.
‫برای پیوند کلیه‌ت.
‫جوابش مثبته، نینا.
‫از لیست انتظار؟
‫نه.
‫در واقع یه اهدا کننده زنده‌ست.
‫اگه تصمیم بگیری که پیش بری،
‫یه سری مراحل قانونی هست، ولی...
‫امکانش هست، عزیزم.
‫می‌تونی اسم اهدا کننده رو بهم بگی؟
‫نمی‌دونم خوبه یا نه،
‫ولی گابریل عاشق برنج تابه‌ای ‫و دسر فلان بود.
‫یه مزه‌ای بکن.
‫-ممم. ‫-خیلی خوشمزه‌س.
‫-آشپزی دوست داری؟ ‫-اوهوم.
‫اوه نه، من افتضاحم.
‫اوه، مثل پسرت.
‫ولی یه بار برام یه بشقاب ‫تخم مرغ با کچاپ درست کرد.
‫اوه نه، باورم نمیشه ‫مجبورت کرد اونو بخوری.
‫عاشقش شدم.
‫وقتی بچه بود براش درست می‌کردم.
‫نمی‌دونستم چی بهش بدم بخوره، ‫و خیلی گشنه‌ش بود.
‫با هم این دستور عجیب رو اختراع کردیم.
‫هیچوقت فراموشش نکرده.
‫بیا ظرفا رو بشوریم.
‫آره، بریم.
‫چرا داری این کارو می‌کنی؟
‫که تو مجبور نشی بعداً انجامش بدی.
‫منظورم ظرفا نیست.
‫اِ...
‫چرا خواستی اهدا کننده من باشی؟
‫نینا...
‫خیلی به یه استاد قدیمیم ‫تو دانشگاه فکر کردم.
‫همیشه می‌گفت پزشکی ‫گاهی درباره پیدا کردن درمانه،
‫اغلب درباره تسکینه، ‫و همیشه درباره آرامشه.
‫همینه. من می‌تونم کمکت کنم، درسته؟
‫و الان فقط همین مهمه.
‫ممنون.
‫و گابریل عمیقاً به این باور داشت.
‫و من...
‫می‌تونم جنبه‌هایی از پسرم رو تو تو ببینم.
‫اشکالی نداره بغلت کنم؟
‫و حالا، یه سوال خیلی جدی ‫ازت می‌خوام بپرسم.
‫می‌تونم یه تیکه دیگه فلان بردارم؟
‫یه نفر تو بیمارستان هست ‫که خیلی دوستش داره.
‫آره، البته، می‌تونی همشو ببری.
‫برات یه تیکه می‌برم.
‫روز تولدم یه کلیه گرفتم.
‫سی ام سپتامبر.
‫و بالاخره فهمیدم ‫سازگار بودن چه معنی‌ای داره.
‫یک سال بعد
‫فکر می‌کردم سازگاری ‫درباره برابر بودنه،
‫ولی در واقع درباره متفاوت بودنه.
‫فابریسیو و یوری عزیزم.
‫آیا قول می‌دید همدیگه رو دوست داشته باشید،
‫به هم آرامش بدید، احترام بذارید و از هم مراقبت کنید،
‫در سلامتی و بیماری ‫تا زمانی که هر دو زنده هستید؟
‫-بله. ‫-بله.
‫پس، من الان شما رو ‫زوج متأهل اعلام می‌کنم.
‫-حالا می‌تونید همدیگه رو ببوسید. ‫-بالاخره، بچه‌ها!
‫هووو!
‫گابریل با من فرق داشت.
‫اون می‌تونست قبل از همه، حتی خودم،
‫ببینه که من واقعاً چه توانایی‌هایی دارم.
‫اون بهم نشون داد که زندگی ‫یه لیوان نیمه پره.
‫من مطمئناً کسی رو پیدا کردم ‫که بیشترین سازگاری رو باهاش دارم.
‫عصر بخیر.
‫از حضورتون ممنونم.
‫این فصل اجرا خیلی جادویی بوده.
‫و می‌خوام یه ادای احترام ویژه هم بکنم به
‫یه نفر که خیلی برام عزیزه.
‫اون کمکم کرد تا اینجا پیش شما باشم.
‫و می‌دونم که از دور مراقبمه.
‫به یاد دوروالینا دانتاس