‫«توری و لوکیتا»
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]
‫- چیزی یادت نمیاد؟ ‫- نه.
‫یکی از رودهای فرعی اومه‌ست.
‫اسمش عین همون دریاچه‌ایه که ‫بهم گفتی خونه‌تون بهش نزدیکه.
‫اسم دریاچه رو یادته؟
‫توی مدارک مهاجرتت نوشته بود ‫قبل اینکه بنین رو ترک کنی،
‫توی مدرسه تیتیروی پاراکو تحصیل می‌کردی.
‫مدیر مدرسه کی بود؟ ‫خانم بود یا آقا؟
‫آقا بود.
‫- اسمش رو یادته؟ ‫- آقای مدیر بود.
‫آره، ولی اسمش چی بود؟
‫من صداش می‌زدم آقای مدیر.
‫گفته بودی توی همون مدرسه ‫دوباره داداشت رو دیدی.
‫درسته.
‫از کجا شناختیش؟
‫شناختم دیگه.
‫خانواده‌ات بعد تولدش ولش کردن، ‫تو که ندیده بودیش.
‫از کجا می‌دونستی داداشته؟
‫لوکیتا؟
‫از کجا می‌دونستی خودشه؟
‫توی مدرسه ندیده بودمش. ‫توی یتیم‌خانه بود.
‫بعد فوت مامانم، عموم می‌گفت که ‫مرگش تقصیر داداشم بود.
‫می‌گفت این بچه جادوگره و باید بمیره.
‫منم رفتم به توری گفتم.
‫با همدیگه قایم شدیم. ‫بعد اونجا رو ترک کردیم.
‫می‌دونستی توی کدوم یتیم‌خانه بود؟
‫می‌دونستم که کلی از بچه‌های جادوگر ‫توی یتیم‌خانه مامان مونیک بودن.
‫برای همین رفتم اونجا.
‫از کجا می‌دونستی خودشه؟
‫دنبال اسم توری گشتم.
‫ولی از کجا می‌دونستی اسمش توریه؟
‫توی یتیم‌خانه این اسم رو روش گذاشتن. ‫امکان نداشت بدونی اسمش اینه.
‫حالت خوبه؟
‫- بهتره کمی استراحت بدیم. ‫- حتماً.
‫- داروهات رو همراهت آوردی؟ ‫- آره.
‫می‌خوای مصاحبه رو بندازیم برای وقت دیگه؟
‫آره.
‫لوکیتا، بیدار شو.
‫- توری! ‫- بله، اومدم!
‫- لوکیتا... ‫- توری!
‫- دو تا لیوان کمه، می‌رم بیارمشون. ‫- دستمالم بیار.
‫- قبل اینکه بری نمی‌خوای چیزی بخوری؟ ‫- نه، نمی‌خورم.
‫- تا ده شب برگردی‌ها. ‫- باشه.
‫حالت بهتره؟
‫کلی سوال دیگه به ذهنم رسید که ‫ممکنه درمورد یتیم‌خونه ازت بپرسن.
‫باز خدا رو شکر ازم نخواست ‫به زبان باریبایی جوابش رو بدم.
‫- هیچی ازش یادم نیست. ‫- «سلام» به باریبایی چی می‌شه؟
‫«خداحافظ» چی؟
‫«ممنونم» چی؟
‫ولم کن! از اتوبوس جا می‌مونیم‌ها!
‫نمی‌ذارم رد بشی.
‫بیا اینجا، باید بریم. ‫بازی دیگه بسه.
‫- می‌شه موهام رو درست کنی؟ ‫- آره.
‫سوال دیگه‌ای هم به ذهنم رسید.
‫در ورودی کلیسای کنار یتیم‌خانه چه رنگیه؟
‫- چه بدونم. ‫- قرمزه.
‫دیگه قرار نیست که رنگ ‫در کلیسای کنارش رو بپرسه.
‫شاید نپرسه، ولی بهتره بدونی.
‫فقط باید توضیح بدم که ‫از کجا می‌دونستم تو داداشمی.
‫واسه اونم فکری می‌کنیم.
‫♪ به اون خوشبختی که براش ‫مدت‌ها صبر کرده بودم رسیدم ♪
‫♪ اگه لب به آواز باز کنم، فقط برای توئه ♪
‫♪ برای خودته ♪
‫♪ آره، برای خودته ♪
‫♪ تو هم باید همراهم بخونی ♪
‫♪ و غصه‌هات رو فراموش کنی ♪
‫♪ اگه لب به آواز باز کنم، فقط برای توئه ♪
‫♪ برای خودته ♪
‫♪ آره، برای خودته ♪
‫♪ تو هم باید همراهم بخونی ♪
‫♪ و غصه‌هات رو فراموش کنی ♪
‫♪ اگه لب به آواز باز کنم، فقط برای توئه ♪
‫♪ برای خودته ♪
‫♪ آره، برای خودته ♪
‫♪ تو هم باید همراهم بخونی ♪
‫♪ و غصه‌هات رو فراموش کنی ♪
‫من و برادرم می‌خوایم براتون ‫ترانه‌ای به ایتالیایی بخونیم.
‫- میکروفون من کو؟ ‫- اونجاست.
‫موقعی که به سیسیل رسیدیم، ‫خانمی به اسم پائولا،
‫باهامون توی مرکز آشنا شد. ‫و ترانه‌ای از شهر خودش بهمون یاد داد.
‫♪ بابام توی بازار شرقی به قیمت دو سکه ♪
‫♪ موش کوچولویی برام خرید ♪
‫♪ بابام توی بازار شرقی به قیمت دو سکه ♪
‫♪ موش کوچولویی برام خرید ♪
‫♪ گربه اومد و موشی رو خورد... ♪
‫♪ که بابام از بازار خریده بود ♪
‫♪ بابام توی بازار شرقی به قیمت دو سکه ♪
‫♪ موش کوچولویی برام خرید ♪
‫♪ بعد سگی اومد و گربه رو گوش‌مالی داد، ♪
‫♪ همون گربه‌ای که موشی رو خورد... ♪
‫♪ که بابام از بازار خریده بود ♪
‫♪ بابام توی بازار شرقی به قیمت دو سکه ♪
‫♪ موش کوچولویی برام خرید ♪
‫♪ بعد اون سگ با چماق کتک خورد، ♪
‫♪ همون سگی که گربه رو گوش‌مالی داده بود، ♪
‫♪ همون گربه‌ای که موش بابام رو خورده بود ♪
‫بله؟
‫ده گرم اضافه به مشتری جدیدمون بدید. ‫پلاک چهار خیابون صربستان.
‫دقیقاً قبل ایستگاهه. بلدی کجاست؟
‫آره.
‫میاد جلوی در تحویل می‌گیره.
‫اسپاگتی کاربونرا با سس بولونیایی ‫برای میز شیش حاضر کن.
‫سالاد کاپرسه برای میز سه حاضر کن.
‫- زود باشید. ‫- می‌شه پنج یورو برای آهنگمون بدید؟
‫رینو.
‫- رینو. ‫- بله؟
‫سیاه‌ها ده دقیقه آهنگشون رو خوندن؟
‫آره.
‫- بگیر. ‫- مرسی.
‫- نشونی رو یادته؟ ‫- پلاک چهار خیابون صربستان.
‫چهارصد و پنجاه یوروئه.
‫اینم ده تا.
‫- نمی‌تونی بیشتر بگیری؟ ‫- کلاً چهل یورو برام مونده.
‫وایستا.
‫الآن برمی‌گردم.
‫- فروشنده بتیم‌اید؟ ‫- آره.
‫- سه گرم بده. ‫- حداقلش پنج گرمه.
‫- آشپزه بهم این‌طوری نگفت. ‫- پس چی گفت؟
‫حقوق بازنشستگیم کمه و الآنم آخر ماهه.
‫بذار زنگ بزنم ازش بپرسم.
‫مشتری جدیده می‌خواد سه گرم بخره.
‫قبول نکرد.
‫بذار برم از یکی بپرسم، الآن میام.
‫- گشنمه. ‫- منم همین‌طور.
‫مواظب باش!
‫حواست به خیابون باشه.
‫چهارصد یورو خرید!
‫راه برو. پشت سرت رو نبین.
‫آهای، شما دو نفر!
‫با شما بودم، وایستید!
‫جلوی دیوار وایستید.
‫- چرا اون‌جوری از خیابون رد شدی؟ ‫- می‌خواست نزدیکم باشه.
‫- خواهرمه. ‫- مدارکتون رو نشون بدید.
‫- ساعت چند برمی‌گردید مرکز؟ ‫- ده شب.
‫داشتیم می‌رفتیم ایستگاه اتوبوس دور میدون.
‫بیست گرم بده.
‫رئیس...
‫- راهش بدیم داخل؟ ‫- آره.
‫بگیر...
‫نگران نباش، ده تاست.
‫یکیش کمه.
‫یکی کم دادی.
‫- نه تا اینجاست. ‫- یکیش رو خودت قایم نکردی؟
‫- نه. ‫- ما که دزد نیستیم.
‫به آشپز بگو اگه ارزون‌تر نده ‫می‌گردم دنبال فروشنده جدید.
‫نگهبانه گفت اگه ارزون‌تر نفروشیم ‫می‌گرده دنبال فروشنده جدید.
‫بگو بره بگرده مرتیکه حروم‌زاده.
‫حسابتون درسته، بگیر.
‫می‌شه فوکاچیا بخوریم؟
‫همه‌اش رو بردارید.
‫می‌شه جعبه خالی بهمون بدی؟
‫تا جمعه خداحافظ.
‫- تا جمعه خداحافظ. ‫- وایستید!
‫می‌خواستم چیزی بهت بگم.
‫تو برو طبقه بالا منتظر بمون.
‫- می‌خوای پنجاه یورو بیشتر در بیاری؟ ‫- نه.
‫اون روز که قبول کردی.
‫خوابیدی؟
‫نه.
‫می‌شه برام بخونیش؟
‫لوکیتا...
‫لوکیتا!
‫یک‌شنبه نیومدی کلیسا.
‫- مریض بودم. ‫- پس چرا بهم نگفتی؟
‫چرا تلفنت رو جواب نمی‌دی؟
‫می‌خوای واسه مامانت پول بفرستی؟
‫آره.
‫- چقدر؟ ‫- صد یورو.
‫پول ما چی؟
‫بیا با فرمین صحبت کن.
‫پول مامانت برام مهم نیست.
‫من شما رو آوردم اینجا، باید پولش رو بدی. ‫متوجه شدی خواهر؟
‫- یک‌شنبه پولتون رو می‌دم. ‫- صد یورو به جاستین بده.
‫- مامانم پول لازمه... ‫- گفتم بده به جاستین.
‫بشین تو ماشین!
‫- بگردش. ‫- چیزی ندارم!
‫- درش میاری؟ ‫- گفتم چیزی ندارم!
‫اگه نذاری بگردت کتک می‌خوری.
‫کفش‌هات رو در بیار...
‫تکون نخور گفتم!
‫دروغ گفتی خواهر.
‫کارت زشت بود.
‫یک‌شنبه میای کلیسا. شیرفهم شدی؟
‫آره.
‫می‌شه کمی ازش رو برای مامانم بفرستم؟ ‫یک‌شنبه بهتون پس می‌دم.
‫برای پول ثبت‌نام داداش‌هام ‫توی مدرسه گاروآست.
‫- نگفته بودی قراره بیای. ‫- دلم خواست ببینمت.
‫منم دلم می‌خواست. نقاشیت رو کشیدم.
‫مربی بهمون گفت نقاشی ‫کسی که می‌شناسیم رو بکشیم.
‫کسی که ازش بدت میاد یا خوشت میاد؟
‫گفت کسی که خوشم میاد.
‫- اون نقطه چیه؟ ‫- خال زیباییه.
‫موهام رو با حالت بافت مکزیکی کشیدی، ‫مگه نگفتی گیس بیشتر بهم میاد؟
‫چرا، ولی نقاشی کردن این‌مدلیش راحت‌تره.
‫پس بافت مکزیکی بیشتر بهم میاد؟
‫- دیگه چقدر بهشون بدهکاریم؟ ‫- ششصد یورو به علاوه بیست یورو.
‫بتیم برات قراری گذاشته بود، ‫می‌خوای من انجامش بدم؟
‫- نه. ‫- پولش رو لازم داریم.
‫- تو به فکر درس و مشقت باش. ‫- پس تو چرا نیستی؟
‫بهت که گفتم وقتی مدارکم برسه، ‫دوره غیرحضوری برمی‌دارم.
‫سلام مامان.
‫آره، قول دادم دویست یورو بفرستم،
‫ولی قاچاقچی که من رو از ایتالیا ‫آورده بود اینجا پولم رو ازم گرفت.
‫فقط بیست یورو دستم مونده.
‫مدارکم که برسه برات بیشترم می‌فرستم.
‫برای خودم خرج نکردم. باور کن.
‫راست می‌گم، باور کن توروخدا.
‫منم می‌بوسمت.
‫همه رو از طرفم ببوس.
‫خداحافظ.
‫- عصبانی بود؟ ‫- فکر می‌کرد خودم خرجش کردم.
‫داروهات رو می‌خوای؟
‫حالت خوبه؟
‫- می‌خوای نادیا رو خبر کنم؟ ‫- نه.
‫برگردیم سراغ سوال‌ها.
‫چطوری برادرت رو توی یتیم‌خانه شناختی؟
‫می‌دونستم متولد سال ۲۰۱۱ئه.
‫پرس و جو کردم ببینم کسی ‫متولد ۲۰۱۱ هست یا نه.
‫نه، باید دقیق‌تر جواب بدم.
‫باید بگم چه ماهی به دنیا اومدی. ‫دوباره ازم بپرس.
‫چطوری برادرت رو توی یتیم‌خانه شناختی؟
‫می‌دونستم...
‫می‌دونستم متولد دسامبر ۲۰۱۱ئه.
‫پرس و جو کردم اونجا بچه‌ای دارن ‫که متولد دسامبر ۲۰۱۱ باشه یا نه.
‫فقط یک نفر تاریخ تولدش این بود.
‫سوال سخت:
‫یادته توی باغ یتیم‌خانه درختی بود یا نه؟
‫نه، یادم نیست.
‫خوبه، چون اونجا نه درخت داره، ‫نه اصلاً باغ داره.
‫- چند وقته رفته داخل؟ ‫- سی و پنج دقیقه.
‫- چه زیاد. نکنه چیز بدی شده؟ ‫- همه‌چیز درست می‌شه.
‫قبولت نکردن؟
‫نتونست جواب بعضی سوال‌ها رو بده.
‫بیا بشین.
‫بیا.
‫یک دقیقه دیگه میام.
‫چرا مدارک خواهرم رو بهش نمی‌دید؟
‫- تو کی هستی؟ ‫- توری‌ام، داداش لوکیتا.
‫از لوکیتا بپرس، خودش می‌دونه.
‫ببخشید، باید برم جلسه.
‫به خدا قسم خواهر واقعیمه. ‫اگه اون نبود تا الآن مرده بودم.
‫چرا من مدارک دارم ولی به اون نمی‌دید؟
‫تو بچه تحت آزار و اذیتی بودی، ‫پرونده‌ات واضح بود.
‫برای کمک کردن به من حتی می‌خواستن بکشنش.
‫اونم آزار و اذیته دیگه.
‫وکیلش درخواست آزمایش ‫دی‌ان‌ای داده که اثباتش کنه.
‫بهترین راه حل همینه.
‫- ببخشید دیگه، باید برم. ‫- خانم!
‫اگه پیشم نباشه من چی کار کنم؟
‫- نمی‌شه مدارکش رو بهش بدید؟ ‫- دلم می‌خواد، ولی نمی‌تونم.
‫خداحافظ.
‫از همدیگه جدامون نکن، ‫سه ماه خیلی زیاده. حداقل می‌شه...
‫نه!
‫- هفته‌ای یک‌بارم نبینمش؟ ‫- گفتم نمی‌شه!
‫گفتی مدارک جعلی می‌خوای، ‫منم برات جورش می‌کنم،
‫بعد داری باهام چونه می‌زنی؟ ‫خل شدی؟
‫- مدارک رو می‌خوای یا نه؟ ‫- چرا.
‫- حداقل می‌شه یک‌شنبه‌ها ببینمش؟ ‫- نه.
‫- حداکثر تا فردا صبح جواب قطعی رو بده، خب؟ ‫- باشه.
‫- چطوری برای مامانت پول بفرستیم؟ ‫- پول فرمینم باید بدیم.
‫برای هزینه‌های مدارک باید کار کنم، ‫پس یعنی چیزی بهم نمی‌دی؟
‫درسته.
‫بهت تخت می‌دن، غذا می‌دن، ‫وقتیم که تموم شد مدارک رو می‌دن.
‫خاموشش کن.
‫الآن قیمت جعل مدرک توی بازار ‫حداقل ده هزار یوروئه.
‫می‌تونم جمعه‌ها همچنان برات مواد بفروشم؟
‫بهت که گفتم، باید دائم اونجا باشی. ‫اذیتم نکن دیگه.
‫چطوری برای مامانمون پول بفرستیم؟
‫اینش به من مربوط نیست! گم‌شید!
‫خودم هر هفته پنجاه یورو ‫می‌فرستم برای مامانت.
‫ولی یک ساعت طول می‌شه. ‫ساعت یازده شب که نمی‌شه رفت اونجا.
‫- با دوچرخه می‌رم. ‫- کدوم دوچرخه؟
‫اونی که توی مرکزه. فقط باید درستش کنم.
‫من باید برای خانواده‌ام پول جور کنم، ‫نه کس دیگه!
‫نکن لوکیتا!
‫آخه چرا مدارکم رو ندادن توری؟
‫- چرا؟ ‫- چون ما رو نمی‌خوان.
‫زخمی شدی، بیا بشین.
‫درد داره؟
‫نه زیاد.
‫تو خیلی مهربونی توری.
‫هیچ‌کس مثل تو نیست. هیچ‌کس.
‫برای اینه که نبینی کجا می‌ریم.
‫نمی‌شنوم.
‫گفتم می‌خوام چشم‌هات رو ببندم ‫که نبینی کجا می‌ریم.
‫سرت رو اون‌طرفی کن.
‫واسه جفتمون بهتره ندونی کجا می‌ریم.
‫پات رو بلند کن.
‫می‌خوام چشم‌بندت رو بردارم.
‫کلید برقش اینجاست.
‫اینجا چراغ‌خواب داری، ‫چراغ‌قوه و چسب زخم داری.
‫کلی گوش‌گیرم داری.
‫کسی که قبل تو اینجا بود ‫خیلی بود به سروصداش عادت کرد.
‫اینم حموم و دستشویی.
‫کلید برقش اینجاست.
‫اگه دستمال یا شامپو تموم کردی، ‫به خودمون بگی برات میاریم.
‫غذا هم همین‌طور.
‫کمی غذای منجمد توی فریزره.
‫بقیه مواد خوراکی توی یخچاله.
‫اگه خواستی غذای خاصی درست کنی، ‫اقلام رو بهمون بگو که برات بیاریم.
‫- بلدی از مایکروویو استفاده کنی؟ ‫- آره.
‫اینم کنترل تلویزیونه...
‫اینم از هدفون.
‫و مهم‌تر از همه...
‫اگه مشکلی پیش اومد...
‫مثلاً اگه صدای عجیبی شنیدی، ‫یا کسی خواست به زور وارد بشه،
‫یا بوی سوختنی به مشامت خورد، ‫این دکمه رو سه ثانیه نگه دار.
‫خودش به تلفن کسی که خونه‌اش ‫همین حوالیه هشدار می‌ده.
‫اگه بوی سوختنی اومد، ‫باید کار دیگه‌ای هم بکنی، بیا...
‫ملحفه تمیز ندارید؟ ‫- مگه توی کیفت نداری؟
‫چرا، ولی نمی‌خوام روی خودم بندازمش. ‫خیلی کثیفه.
‫اینجا بشورش. مواد شوینده هم داری.
‫وقتی بوی سوختنی اومد بعد اینکه ‫بهمون اطلاع دادی، بیا...
‫بعد اینکه دکمه رو نگه داشتی، ‫باید بیای اینجا،
‫و این دکمه رو بدی پایین. ‫برق اصلی رو قطع می‌کنه.
‫سوالی نداری؟
‫اگه آتیش‌سوزی شد خودم کجا برم؟
‫اگرم بشه توی اتاق‌های کوچیک می‌شه. ‫از دیوارهای اینجا رد نمی‌شه.
‫بریم اصل کارت رو یادت بدم.
‫بهتره ژاکتت رو در بیاری، ‫دمای اونجا سی درجه‌ست.
‫- نمی‌خوای درش بیاری؟ ‫- راحتم.
‫می‌پزی توی اون لباس.
‫برو داخل.
‫یادت نره در رو ببندی که گرمای اتاق حفظ بشه.
‫ببندش.
‫وقتی گیاه به سیم برخورد کرد، ‫شیش حلقه زنجیر رو می‌بری بالاتر.
‫این‌جوری. تو انجام بده ببینم.
‫خب، دوباره بازش کن.
‫حالا اون‌یکی رو باز کن.
‫مگه نگفتم شیش تا؟ ‫این که هفت تا بود.
‫- صدای چیه؟ ‫- گوشیمه.
‫- جواب نده. توری کیه؟ ‫- داداشمه.
‫بتیم بهت نگفت؟ گوشی بی گوشی. ‫پلیس‌ها ردش رو می‌زنن.
‫- آخه با گوشیم... ‫- زنگ می‌زنی رفقات بیان جنس ما رو بدزدن؟
‫- پس چطوری به داداشم زنگ بزنم؟ ‫- در رو ببند، خفه شو.
‫سه ماه دیگه سیم‌کارتت رو پس می‌دم. بیا.
‫می‌خوام زنگ بزنم داداشم.
‫بیا قراری با همدیگه بذاریم.
‫هرموقع که بهم بگی «می‌خوام»...
‫عاقبتت این می‌شه.
‫حالا بدون «می‌خوام» درخواست کن.
‫- می‌شه زنگ بزنم داداشم؟ ‫- کارش چیه؟
‫با من پیش بتیم کار می‌کنه.
‫فردا برات تلفن اعتباری میارم، ‫جلوی خودم صحبت می‌کنی.
‫یک،
‫دو،
‫سه...
‫آهای؟
‫کمکم می‌کنی؟
‫- بهت گوشی نداد برام بیاری؟ ‫- نه.
‫سه روزه منتظرم گوشی رو بفرسته.
‫فقط اقلام خرید رو بهم داد.
‫- می‌شه بهش زنگ بزنی بیاد؟ ‫- نمی‌تونه بیاد، رفته هلند.
‫آهای، حالت خوبه؟
‫چه‌ت شد تو؟
‫آروم باش، خب؟ نفس عمیق بکش.
‫بهتر شدی؟
‫آهای، بهتر شدی؟
‫- توری... ‫- چی؟
‫- توری رو می‌خوام. ‫- توری چیه؟
‫داداشمه. می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫همین الآن.
‫وایستا.
‫بذار زنگ بزنم بتیم ببینم ‫قبول می‌کنه یا نه.
‫آره. مارگوئم.
‫نگهبانه دچار حمله صرع شده...
‫صرع نیست، من مریض نیستم. ‫می‌شه گوشی رو بدی بهم؟
‫می‌خواد باهات حرف بزنه.
‫خوبم، فقط می‌خوام با داداشم صحبت کنم.
‫نه، صرع نبود. حمله عصبی بود، ‫اصلاً جدی نیست.
‫داروهام همراهمه.
‫فقط هنوز به تنهایی عادت نکردم.
‫اگه با داداشم حرف بزنم بهتر می‌شم.
‫بله؟
‫باشه.
‫وقتی برگشت رستوران می‌تونی باهاش حرف بزنی.
‫می‌خوام امروز باهاش حرف بزنم، نه جمعه.
‫خب دیگه، اونم گفت امروز! ‫قبول کرد امروز صحبت کنید.
‫فقط می‌خواد بشنوه چی می‌گید. فهمیدی؟
‫می‌تونی بلند شی؟
‫بطری‌ها رو میاری؟
‫- امروز چندشنبه‌ست؟ ‫- چهارشنبه.
‫می‌شه لطفاً بهش زنگ بزنی بگی ‫امروز باهاش حرف بزنم، نه جمعه؟
‫می‌شه آروم باشی؟ گفت زنگ می‌زنه دیگه.
‫چطوری می‌خواد امروز زنگ بزنه. ‫جمعه‌ها می‌ره براش کار کنه.
‫- خفه شو و آروم باش! ‫- توروخدا بهش زنگ بزن.
‫خفه شو، خب؟ خفه شو!
‫- داری دروغ می‌گی که آرومم کنی... ‫- بسه، بسه!
‫اگه گفت زنگ می‌زنه، پس زنگ می‌زنه!
‫- سیگار می‌کشی؟ ‫- نه.
‫بله؟
‫سی ثانیه وقت داری، خب؟
‫الو توری؟ منم.
‫چرا امروز رفتی پیش بتیم؟
‫پیتزای واقعی یا مواد؟
‫مدرسه‌ات تموم شده؟
‫چیزیم نیست. ‫فقط می‌خواستم باهات حرف بزنم.
‫منم خوشحالم صدات رو می‌شنوم.
‫بتیم، صدام رو می‌شنوی؟ ‫چرا نمی‌شه من و توری صحبت کنیم؟
‫چرا نمی‌شه هر روز صحبت کنیم؟
‫به این زودی؟ نه...
‫- مطمئنی می‌تونی تحمل کنی؟ ‫- مجبورم، مدارک رو لازم دارم.
‫نمی‌شه کمکم کنی که داداشم رو ببینم؟
‫نه.
‫- خب دیگه، خداحافظ. ‫- الآن که پولی ندارم، ولی...
‫مدارکم رو که بگیرم بعدش کار پیدا می‌کنم. ‫حتماً از خجالتت در میام.
‫گفتم نمی‌شه دیگه.
‫یادت نره قبل اینکه بخوابی ‫این‌ها رو بذاری توی فریزر.
‫هفته دیگه می‌بینمت.
‫تحمل کن توری.
‫نگران هیچی نباش.
‫مدارکم رو می‌گیرم.
‫می‌رم منشی شرکتی می‌شم.
‫برای خودمون واحد آپارتمان می‌گیرم.
‫یازده تا پیتزا بود، سه یورو کم دادی.
‫پیداشون کردم.
‫- می‌تونم پول سیم‌کارتش رو بدم. ‫- گوشی نداره. عادت می‌کنه.
‫ساک رو بذار اونجا.
‫می‌شه یازده یورو بهم بدی؟
‫دو تا چیبایون واسه میز هفت حاضر کن.
‫- خواهرت چه پیتزایی دوست داره؟ ‫- مارگاریتا.
‫- امشب می‌خوای براش ببری؟ ‫- آره.
‫- فردا می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫بله؟
‫اگه پیتزا رو امشب می‌خوای ببری، ‫می‌شه بهت چیزی بدم که بهش بدی؟
‫- چی؟ ‫- نقاشی‌هامه، واسه اینکه حس تنهایی نکنه.
‫- باشه. ‫- نیم‌ساعته برمی‌گردم.
‫- چطوری؟ ‫- خوبم.
‫- لوکیتا کجاست؟ ‫- نمی‌دونم. از یک‌شنبه ندیدمش.
‫بهم گفت می‌خواد پولتون رو جور کنه، ‫شاید هنوز جور نکرده.
‫- بیا سمت ماشین. ‫- مربی منتظرمه.
‫زود تموم می‌شه.
‫از یک‌شنبه ندیدش.
‫- می‌دونی کجاست؟ ‫- نه.
‫- می‌خوای زرنگ‌بازی در بیاری؟ ‫- نه.
‫- می‌دونی خواهرت خیلی دوستت داره؟ ‫- آره.
‫بهمون گفته بود هیچ‌وقت ‫بابت بدهیش مزاحم تو نشیم.
‫گفته بود بذاریم به درس و مشقت برسی.
‫وقتی دیدیش حتماً بهش بگو ‫اولین فرصت بره کلیسا.
‫وگرنه مجبوریم از تو کار بکشیم.
‫اگه دیدمش بهش می‌گم. ‫دیگه باید برم.
‫- نگردمش؟ ‫- نه، توری بچه خوبیه. مگه نه؟
‫- توری! ‫- بله؟
‫- باید دوچرخه‌ات رو بیاری داخل. ‫- دارم می‌رم بیرون.
‫ساعت نه و ربعه.
‫نگران نباش، تا ده برمی‌گردم.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم نقاشی‌هام رو نشون دختری بدم.
‫باشه، ولی تا ده برگردی‌ها.
‫بله؟
‫- می‌شه بذارمشون... ‫- بذارشون کنار در.
‫کل نقاشی‌هام رو آوردم، ‫نمی‌خوام روشون لکه بیفته.
‫می‌شه بذارمشون توی ماشینت؟
‫سوئیچم اونجاست. بردار.
‫- توی پارکینگه. ‫- می‌دونم.
‫لوکیتا!
‫- لوکیتا! ‫- توری!
‫وایستا، بذار بازش کنم.
‫کمک کن بذارمش سر جاش.
‫آره، شب پیش میکل می‌مونم.
‫آره، خیلی خوشش اومد.
‫باشه، زود حرکت می‌کنم. ‫فردا می‌بینمت.
‫گفته بودم می‌خوام نقاشی‌هام رو ‫نشون دختری بدم.
‫ازم پرسید دختره خوشش اومد یا نه.
‫نادیا زن مهربونیه.
‫دم رفتنی آدرس خودش رو بهم داد ‫که اگه جایی نداشتم برم پیشش بمونم.
‫دوست ندارم بهش دروغ بگم‌ها، ‫ولی الآن مجبور بودم.
‫گوشیت رو بده سیم‌کارته رو امتحان کنم.
‫نظرت درمورد ایده‌ی دزدیدن موادم چی بود؟
‫نمی‌خوام موادفروش بشی و ‫از درس و مشقت بیفتی.
‫از درسم نمیفتم.
‫جمعه‌ها بعد کار کردن برای بتیم ‫می‌رم مواد می‌فروشم.
‫- اون‌وقت به کی می‌خوای بفروشی؟ ‫- اون نگهبانه که از بتیم بدش میاد.
‫- اگه لوت بده چی؟ ‫- ارزون می‌فروشم که چیزی بهش نگه.
‫- شیربرنج می‌خوری؟ ‫- آره.
‫- رمز گوشیت چنده؟ ‫- بزن ۲۱۸۰.
‫کار کرد!
‫زیر تخت قایم شو.
‫یادم رفت برای مدارک عکست رو بگیرم.
‫- عجله نکن، غذات رو بخور. ‫- نه، اشکال نداره.
‫واسه طبیعی شدنش باید ‫پس‌زمینه پشتت سفید باشه.
‫قدت بلنده. آویز پشت‌سرت مشخصه.
‫برو کنار اون‌یکی در.
‫اگه بذاری از لختت فیلم بگیرم ‫پنجاه یورو بهت می‌دم.
‫- نمی‌خوام. تموم شد؟ ‫- یکی دیگه بگیرم.
‫ببین.
‫- صد یورو چی؟ ‫- نه.
‫مدارکت رو می‌خوای یا نه؟
‫نکنه نمی‌خوای؟
‫می‌خوام.
‫لباست رو در بیار.
‫نه، نه، نه... از اول. آروم در بیار.
‫حینش به من نگاه کن.
‫حالم از خودم بهم می‌خوره.
‫اون مجبورت کرد. ‫اون باید حالش از خودش بهم بخوره.
‫کاش مامانم اینجا پیشم بود.
‫من که اینجام.
‫یه خرده از اون بده.
‫با اون.
‫از اونجام یه خرده برداریم.
‫گمونم کافی باشه.
‫- لابد سی گرمی شده. ‫- فکر کنم.
‫- واسه شروع صد یورو می‌فروشمش. ‫- نور بگیر.
‫هر قیمتی گفت قبول کن، ‫وگرنه عصبانی می‌شه به بتیم می‌گه.
‫بیا بلندت کنم.
‫وایستا، بخوای از سوراخ رد بشی ‫این کیفه مزاحمه.
‫- بگیر. ‫- تا بهم پیام ندی بهت زنگ نمی‌زنم.
‫باشه.
‫- می‌بینمت. ‫- می‌بینمت.
‫سلام مامان، لوکیتام.
‫می‌خواستم پای تلفن خبرهای خوبی بهت بدم.
‫زودی دویست یورو می‌رسه دستت ‫که بچه‌ها رو مدرسه ثبت‌نام کنی.
‫توی اولین فرصت بهت زنگ می‌زنم. ‫خودت و بقیه رو از دور می‌بوسم.
‫چهارصد و پنجاه.
‫- از جای دیگه گل گیر آوردم. ‫- از کجا؟
‫- پیداش کردم. ‫- مگه گل پیدا کردنیه؟
‫دزدیدیش یا برای کس دیگه می‌فروشی؟
‫- پیداش کردم. ‫- خداحافظ.
‫برای یکی به اسم فرمین می‌فروشمش.
‫همون آقا سیاه‌پوست چاقه ‫که کله‌اش رو تراشیده؟
‫- چاق نیست. مو هم داره. ‫- بده ببینم.
‫از کجا با این فرمین آشنا شدی؟
‫خونه‌شون نزدیک مرکزیه که من توشم. ‫موادش رو می‌ده بچه‌های کم‌سن بفروشن.
‫- این‌ها رو چقدر می‌ده؟ ‫- صد یورو.
‫- پنجاه می‌دم. ‫- بیشتر نمی‌دی؟
‫- نه. ‫- باشه.
‫- بهش می‌گم نتونستم ازت بیشتر بگیرم. ‫- بسته پلاستیکی داری؟
‫- نه. ‫- الآن برمی‌گردم.
‫خیلی‌خب، بگیر.
‫می‌شه شنیسل‌های میز سه رو حاضر کنی؟
‫- فردا می‌بینمت. ‫- می‌شه فوکاچیا بخورم؟
‫خودت بردار.
‫گفت پنجاه یورو، منم قبول کردم.
‫فقط ازم پرسید مواد دزدیه ‫یا دارم برای کس دیگه‌ای می‌فروشم.
‫می‌دونی بهش چی گفتم؟ ‫گفتم مواد فرمینه.
‫دویست یورو می‌فرستم...
‫وایستا، نمی‌تونم حرف بزنم.
‫یکی داشت سوار ماشین می‌شد. ‫فکر کردم بتیمه.
‫نترس، اگرم خودش بود سریع قایم شدم.
‫دویست یورو بفرستم برای مامانت، ‫یا پنجاه بدم به فرمین؟
‫باشه، فردا اول وقت می‌فرستم. ‫بعدش میام ببینمت.
‫الآن داری چی کار می‌کنی؟
‫می‌خوای کنار تختت بذاری‌شون؟
‫می‌شه قبل خواب بهت زنگ بزنم ‫که برام آهنگ بخونی؟
‫باشه، زود می‌رم.
‫- آصف، می‌تونی بلندم کنی برم روی پشت‌بوم؟ ‫- باربارا نمی‌ذاره بری بیرون؟
‫نه، یکی اون بیرونه که نمی‌خوام ببینمش.
‫- ازت چی می‌خواد؟ ‫- پول. بدهی قاچاق من و خواهرمه.
‫مرسی.
‫بعدش چی به خودم می‌رسه؟
‫- سلام آقا. ‫- سلام.
‫من زیر سن قانونی‌ام، ‫نمی‌تونم این پول رو بفرستم.
‫می‌شه شما با اسم خودتون این ‫دویست یورو رو برای خانواده‌ام بفرستید؟
‫معلومه که می‌شه. بیا اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- مسیرتون به بزرگراه بلونی می‌خوره؟ ‫- نه.
‫- آخه نوشته اتوبوس ۶۷. ‫- آره، ولی فقط تا بارچون می‌ریم.
‫باید سوار اون‌یکی اتوبوس ۶۷ بشی. ‫اونجا وایستاده.
‫مرسی.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- این اتوبوس از پل بزرگراه رد می‌شه؟ ‫- نه، قبلش توقف می‌کنه.
‫- چند ایستگاه فاصله داره؟ ‫- دو تا.
‫مرسی.
‫لوکیتا!
‫که می‌خواستی سر من کلاه بذاری؟
‫- بعد اینکه سیم‌کارت رو گذاشتم اومد. ‫- گوشیت رو بده!
‫- پیشم نیست. ‫- گفتم بده!
‫توی کیفمه...
‫سوئیچش رو بردار.
‫داره به هوش میاد.
‫برداشتم.
‫برو چپ!
‫زودباش، وقتی دید داری میای ‫زنگ زد بقیه رو خبر کرد!
‫قفلش کن.
‫زودباش!
‫بیا اینجا.
‫محکم نبند، صداش رو می‌شنوه!
‫- بزرگراه کدوم طرفه؟ ‫- اون‌طرفیه.
‫اونجا دنبالمون می‌گردن. ‫بیا از این طرف بریم.
‫وایستا، وایستا.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫از کجا به ذهنت رسید جای قفل رو گل بگیری؟
‫مامانم چنین کاری می‌کرد که ‫بابام نتونه مست بیاد خونه.
‫می‌تونیم بریم اون پایین!
‫نه، پام خیلی درد می‌کنه.
‫دستت رو بنداز دور من.
‫نه، خیلی درد می‌کنه. بیا از دورش بریم.
‫وایستا!
‫بشین اینجا.
‫- درد می‌کنه؟ ‫- نه زیاد.
‫می‌خوام یه خرده تکونش بدم ‫که ببینم شکسته یا نه.
‫آروم تکون بده.
‫نکن، نکن!
‫می‌خوای برگردم گوشیم رو بیارم ‫که به نادیا زنگ بزنیم؟
‫اگه پیدات کنن می‌کشنت. ‫باید کنار همدیگه بمونیم.
‫از وقتی همدیگه رو توی قایق دیدیم ‫با همدیگه قسر در رفتیم.
‫بیا بریم اون بالا. ‫حتماً تهش به جاده‌ای می‌رسیم.
‫صدا رو شنیدی؟
‫- چرا من نرم کنار جاده؟ ‫- بیشتر برو داخل که دیده نشی.
‫اگه خودشون باشن من سریع‌تر می‌دوم. ‫دستشون بهم نمی‌رسه.
‫نه، زودباش دیگه. قایم شو.
‫ماشین داره رد می‌شه. ‫تا صدات نزدم نیا بیرون.
‫- سلام. ‫- سلام، کجا می‌خوای بری؟
‫- بیمارستان، مچ پام آسیب دیده. ‫- سوار شو.
‫- می‌شه داداشمم بیاد؟ ‫- چی؟
‫داداش کوچیکمه، آدم بزرگ نیست. ‫نگران نباش. توری!
‫خانم!
‫- صدات که زدم ترسید و رفت. ‫- بهتره با همدیگه وایستیم.
‫نه، این‌بار چیز دیگه‌ای می‌گم. ‫بیرون نیای‌ها.
‫یکی دیگه داره میاد!
‫بیرون نیا!
‫پسره کجاست؟
‫کجاست؟
‫رفت ته جاده...
‫جاده نزدیک پناهگاه.
‫- راست می‌گی؟ ‫- آره.
‫راست می‌گی؟
‫ترتیب دختره رو دادم.
‫پسره رفته ته جاده سمت پناهگاه.
‫امشب می‌گردیم دنبالش.
‫لوکیتا!
‫یک نفر اینجاست که می‌خواد بهمون حرفی بزنه.
‫لوکیتا...
‫اگه مدارکت رو بهت می‌دادن، ‫می‌رفتی منشی شرکتی می‌شدی،
‫و با همدیگه توی بلژیک زندگی می‌کردیم.
‫ولی الآن مردی،
‫منم دیگه تنها شدم. 644س
‫این رو واسه خودت می‌خونم خواهر بزرگه‌ام.
« برتر موویز – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ bartarmoviz ]