WEBVTT 00:00:02.000 --> 00:00:07.000 ‫دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 00:00:08.000 --> 00:00:13.000 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 00:00:17.000 --> 00:00:34.000 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 00:00:40.332 --> 00:00:44.003 ‫- هیچ خوابیدی؟ ‫- تو پوست خودم نمی‌گنجم 00:00:44.670 --> 00:00:46.047 ‫بگیر بخواب 00:00:46.130 --> 00:00:50.301 ‫کالسکه خیلی تکون‌تکون می‌خوره, ‫مگه می‌شه خوابید! 00:01:19.497 --> 00:01:21.040 ‫برام نامه بنویس 00:01:22.083 --> 00:01:25.336 ‫نلی، مرغ‌ها رو ببر تو آلونک 00:01:27.338 --> 00:01:28.589 ‫یالا 00:01:43.187 --> 00:01:44.396 ‫لولو 00:02:01.038 --> 00:02:02.873 ‫چه سفر دشواری 00:02:03.415 --> 00:02:05.876 ‫ به وایمار که برسم خوشحال می‌‌‌‌‌شم 00:02:09.630 --> 00:02:12.716 ‫خواهران محبوب 00:02:12.800 --> 00:02:14.844 ‫خانم‌ها عیبی نداره من یک نخ سیگار دود کنم؟ 00:02:14.927 --> 00:02:17.138 ‫نه، من خودم هم دوست دارم دود کنم 00:02:27.148 --> 00:02:30.651 ‫در پاییز 1787 شارلت فن لنگفلدِ جوان 00:02:30.734 --> 00:02:33.154 ‫به خدمت مادرخوانده خود ‫رسید 00:02:33.237 --> 00:02:36.574 ‫او به مرکز دوک‌نشین ‫ساکسونی-وایمار فرستاده شد 00:02:36.657 --> 00:02:41.537 ‫به این امید که عمه‌اش، شارلت ‫آلبرتاین ارنشتاین فن اشتاین 00:02:41.620 --> 00:02:43.539 ‫از او ندیمه‌ای بسازد 00:02:43.622 --> 00:02:47.418 ‫- بفرمایید؟ ‫- شارلت فن لنگفلد, دعوت داشتم 00:02:47.501 --> 00:02:49.545 ‫برو به سمت ورودی کناری 00:02:50.588 --> 00:02:52.047 ‫مارشتالشتراز 00:02:52.840 --> 00:02:54.717 بار و بنه‌اش هم هست 00:02:54.800 --> 00:02:57.553 ‫مُراد قلبی مادرش ‫این بود که او,,, 00:02:57.636 --> 00:03:01.765 ‫جوانی نجیب‌زاده و ‫ثروت‌مند را برای خود بیابد 00:03:03.434 --> 00:03:06.103 ‫شارلت را دختری می‌دانند مطیع 00:03:06.187 --> 00:03:10.691 ‫که فقط آنچه را می‌گوید و به کار می‌بنند ‫که از او خواسته شده 00:03:15.362 --> 00:03:17.781 ‫- پیراموس! ‫- اون پیراموسه! 00:03:17.865 --> 00:03:20.492 ‫همون شیری که پرده خون‌آلود به دهن گرفته؟ 00:03:21.535 --> 00:03:24.872 ‫فراو فن اشتاین، ستاره‌ای درخشان ‫در عمارت دوک کارل آگست 00:03:24.955 --> 00:03:26.373 ‫که از عزیمت سال گذشته‌ی,,, 00:03:26.457 --> 00:03:29.710 ‫دوست خود، که شاعری نامدار بود، به ایتالیا ‫سخت بی‌تابی می‌کرد 00:03:37.968 --> 00:03:40.471 ‫مدئا، داره بچه‌هاش رو می‌کُشه! 00:03:40.554 --> 00:03:42.932 ‫مدئا بچه‌هاش رو می‌کشه 00:03:44.642 --> 00:03:47.937 ‫نخست با فرزندخوانده‌ش سردی می‌نمود 00:03:50.689 --> 00:03:53.067 ‫شارلت تمامی زمستان را به یادگیری ‫آداب برخورد با,,, 00:03:53.150 --> 00:03:57.196 ‫جامعه ادبا، موسیقی، و جشن‌های ‫عمارت گذارند 00:04:00.074 --> 00:04:04.578 ‫بهار که رسید، دعوت‌نامه‌های بسیاری داشت، ‫بیشترشان را پذیرفت 00:04:04.662 --> 00:04:07.998 ‫بسیار رقصید و در گفتگوهایی لطیف ‫حضور یافت 00:04:08.082 --> 00:04:11.085 ‫اما زندگی او را به کجا ‫و به سوی که می‌بُرد 00:04:11.168 --> 00:04:14.588 ‫روز اولی که این‌جا آمده بود ‫دلش قرص‌تر از حالا بود 00:04:17.925 --> 00:04:20.594 ‫لحن نامه‌هایش تغییر کرد 00:04:21.845 --> 00:04:27.101 ‫احترام او نسبت به جامعه اشراف به خوارشماری، ‫و ملاحضه‌کاری‌اش به تنهایی بدل شد 00:04:27.184 --> 00:04:29.019 ‫در بهار 1788 00:04:29.103 --> 00:04:33.691 ‫تنها یک کاپتان مجرد اسکاتلندی مانده بود ‫که محبت خود را از هر سو نثار او می‌کرد 00:04:33.774 --> 00:04:36.610 ‫کارلین عزیز و دلبندم 00:04:36.694 --> 00:04:40.864 ‫باید حادثه‌ی خاکسپاری دروغین ‫فراو فن ورتهازن را برایت گزارش کنم 00:04:41.740 --> 00:04:47.705 ‫همسر جوان آقای فن ورتهازن پیر، ‫عصرگاهی در جشنی، حال خوشی داشت 00:04:47.788 --> 00:04:53.127 ظهر روز بعد، خبر فوت ناگهانی او به گوش ‫همسرش رسید 00:04:53.627 --> 00:04:57.464 ‫پیرمرد شتابان به خانه رفت و همسرش را، ‫از قرار، برای جلوگیری سرایت بیماری 00:04:57.548 --> 00:04:59.800 ‫پیشاپیش در تابوت یافت 00:05:00.926 --> 00:05:03.053 ‫گریست، او را در همان تابوت بسته به ‫ معرض تماشا گذاشت 00:05:03.137 --> 00:05:05.222 ‫و سه روز بعد دفنش کرد 00:05:06.056 --> 00:05:11.228 ‫اما خواهر او متوجه شد ‫که مارکی فن برنباخ-نامی,,, 00:05:11.312 --> 00:05:14.732 ‫که در این چند هفته آخر با فراو فن ورتهازن ‫بسیار عیاق می‌نمود 00:05:14.815 --> 00:05:19.069 ‫به یکباره ناپدید گشته است، همانطور ‫که نیمی از جامه‌های زن جوان! 00:05:19.820 --> 00:05:25.534 ‫وقتی که فرار این زوج فاش گشت ‫و گور را گشودند 00:05:25.617 --> 00:05:27.828 ‫به جای زن، عروسکی بزرگ 00:05:31.415 --> 00:05:33.167 ‫در آن یافت شد 00:05:34.001 --> 00:05:37.838 ‫این حادثه در پشت پرده ستایش شده 00:05:37.921 --> 00:05:40.257 ‫ذوقی بین المللی را به نمایش می‌گذارد 00:05:40.341 --> 00:05:44.595 ‫افزون بر این‌ها، همچون ‫گنج بادآورده‌ای از ابتکارات است 00:05:44.678 --> 00:05:48.515 ‫که به وقت ضرورت راه فرار از ازدواجی ‫ملالت‌بار را پیش پای انسان می‌گذارد 00:05:48.599 --> 00:05:50.434 ‫متوجه شدید؟ 00:05:50.976 --> 00:05:53.604 ‫کسی راه رو بلده؟ 00:05:54.938 --> 00:05:56.440 ‫کسی صدام رو می‌‍شنوه؟ 00:05:59.985 --> 00:06:02.029 ‫من گم شدم, شما می‌دونید میدان بازار کجاست؟ 00:06:02.112 --> 00:06:03.822 ‫البته 00:06:04.448 --> 00:06:06.367 ‫انتهای خیابان، بپیچید به چپ 00:06:07.117 --> 00:06:09.703 ‫از کوچه‌ی تاریکی که به ‫سمت کلیساهای قدیمی می‌ره,,, 00:06:09.787 --> 00:06:11.789 ‫چطور ممکنه؟ 00:06:23.967 --> 00:06:26.220 ‫من از این‌ راه اومدم 00:06:26.303 --> 00:06:28.263 ‫و حالا این‌جا ام 00:06:28.806 --> 00:06:29.890 ‫نه، اون‌طرف 00:06:30.557 --> 00:06:32.601 ‫- کجا؟ ‫- اون طرف 00:06:33.143 --> 00:06:35.646 ‫نه، کنارش, اون‌جا, 00:06:38.357 --> 00:06:40.609 ‫یعنی خانم‌ها هم بلدند نقشه بخونند؟ 00:06:41.318 --> 00:06:45.239 ‫یعنی به درک استراتژیک و اراده خلاقه‌ی ‫یک مرد نیازی نیست؟ 00:06:45.322 --> 00:06:47.658 ‫شبیه به اون چیزی برای جنگ به پا کردن لازمه؟ 00:06:50.160 --> 00:06:51.161 ‫درسته 00:06:51.829 --> 00:06:53.914 ‫اشتباه می‌کنید، ‫ما این‌جا نیستیم 00:06:53.997 --> 00:06:56.458 ‫شما هم اشتباه می‌کنید، ‫وگرنه گم نمی‌شدید 00:06:56.542 --> 00:06:59.503 ‫درسته, تسلیم می‌شم و گوش می‌کنم 00:07:00.504 --> 00:07:02.965 ‫اگر اشتباه کردید، ‫شما رو مقصر می‌دونم 00:07:03.048 --> 00:07:04.675 ‫البته اگر تونستید راه برگشت رو پیدا کنید! 00:07:09.721 --> 00:07:13.851 ‫بانو امر کردند که خانمِ فرزند‌خوانده ‫فورا در سالن حاضر بشن 00:07:15.352 --> 00:07:19.273 ‫اگرچه به دلیل نَبودِ عمارتی ‫باغ‌دارِ اجاره‌ای در این شهر 00:07:19.356 --> 00:07:23.777 ‫کل فصل رو در کنار یک دارالمجانین ‫به سر خواهیم برد 00:07:23.861 --> 00:07:27.781 ‫فرزند عزیزم، باز هم دلیل نمی‌شه ‫طوری رفتار بکنی 00:07:27.865 --> 00:07:31.368 ‫که رهگذرها خانه‌ی ما رو با ‫اون مرکز [دیوانگان] اشتباه بگیرند 00:07:31.452 --> 00:07:34.997 ‫و البته که اگر بانوی بلند-مرتبه‌ای مثل تو ‫باهاشون مثل کلفت آشپزخونه حرف بزنه 00:07:35.080 --> 00:07:38.542 ‫چنین اشتباهی هم خواهند کرد 00:07:38.625 --> 00:07:40.836 ‫مهم‌تر از همه، لولو 00:07:40.919 --> 00:07:46.175 ‫تا وقتی که مردی جلوی خانه ایستاده، هیچوقت با مردی که پشت خونه ایستاده لاس نزن 00:07:46.258 --> 00:07:48.927 ‫به کاپتان بگو تشریف بیارند 00:08:03.233 --> 00:08:07.988 ‫امکانش هست که فراولین فن لنگفلد رو ‫برای گردشی در,,, 00:08:08.071 --> 00:08:13.243 ‫بیشه‌ی "گُلز" بیرون ببریم؟ 00:08:13.327 --> 00:08:15.078 ‫"گْهُلز" کاپتان 00:08:15.829 --> 00:08:18.874 ‫- گِهولز؟ ‫- گْهلز 00:08:29.009 --> 00:08:31.345 ‫بهار 1788، رودل‌اشتات 00:08:31.428 --> 00:08:35.224 ‫به لطف لولوی عزیز، بابت رهنمودش ‫در باب صحنه‌سازی مرگ 00:08:35.307 --> 00:08:37.935 ‫برای گُریز از ازدواجی ناخواسته 00:08:38.018 --> 00:08:40.896 ‫اما زندگی با بلویتز آن‌قدرها هم ‫بد نیست 00:08:40.979 --> 00:08:45.275 ‫دست‌کم، این آزادی را به من می‌دهد تا به ‫زودی برای دیدن تو راهی وایمار شوم 00:08:46.860 --> 00:08:50.197 ‫به سوگند پنهانی‌مان خیلی فکر کردم، لولو 00:08:50.280 --> 00:08:55.118 ‫همان سوگندی که پنج سال پیش در میان ‫همهمه‌ی آبشار شاف‌هاوزن بر زبان راندیم 00:08:59.540 --> 00:09:02.292 ‫کارلین فن بلویتز (نام خانوادگی شوهر) ‫با زادنامِ فن لنگفلد 00:09:02.376 --> 00:09:05.879 ‫به خواهرش نوشت که چطور ‫پنج سال قبل، یعنی در می 1783، 00:09:05.963 --> 00:09:08.215 ‫و فقط بدین منظور که شارلت بشنود 00:09:08.298 --> 00:09:10.551 ‫نقشه‌ی زندگی آینده‌اش را بر بالای آب‌ها ‫فریاد کرده است 00:09:11.468 --> 00:09:14.721 ‫بله، او به ازدواج با ‫فردریش فن بلویتز تن می‌دهد 00:09:14.805 --> 00:09:18.642 ‫تا شارلت و مادرش را از نظر ‫اقتصادی در حاشیه امنی قرار دهد 00:09:18.725 --> 00:09:23.105 ‫اما همچنان بنای آن دارد که تحت یوغ ‫ازدواج اجباری زندگی مستقلی را پی بگیرد 00:09:23.188 --> 00:09:26.775 ‫جشن‌هایی را ترتیب دهد و پذیرای ‫هنرمندان و شاعران بزرگ باشد 00:09:26.858 --> 00:09:29.653 ‫مهم‌تر از همه اینکه، خواهرش هرگز ‫نباید او را تنها بگذارد 00:09:29.736 --> 00:09:32.656 ‫به روح آب خروشان قسم بخور! 00:09:33.490 --> 00:09:37.828 ‫قسم می‌خورم! به روح آب خروشان سوگند! 00:09:39.162 --> 00:09:42.249 ‫فقط تو می‌دانی که بلویتز ‫را تنها با وجود تو در قلبم 00:09:42.332 --> 00:09:45.919 ‫به عوان خواهر و مونس، پذیرا خواهم شد 00:09:46.670 --> 00:09:51.091 ‫چنین کردم، اما از آن هنگام روح ‫من از فردوسِ عشق بیرون افتاده 00:09:52.175 --> 00:09:56.638 ‫دلتنگ تو ام، هرروز و هرروز دلتنگ تو ام 00:09:57.431 --> 00:10:01.435 ‫و مشتاق ام تا تو و مرد ‫انگلیسی سرخ‌پوش را ببینم 00:10:02.185 --> 00:10:03.770 ‫پی‌نوشت: 00:10:03.854 --> 00:10:05.897 ‫ببخشید, می‌دانم که مردی اسکاتلندی‌ست 00:10:07.858 --> 00:10:12.738 ‫اما هنگامی که کارلین در وایمار به دیدار ‫خواهرش رفت، فاجعه پیشاپیش رخ نموده بود 00:10:34.718 --> 00:10:36.637 ‫کمی پُرس و جو کردم 00:10:36.720 --> 00:10:40.849 ‫آقای هِرُن دیروز به برلین رفته 00:10:40.932 --> 00:10:44.227 ‫می‌خواد به هند بره و زندگی قهرمانه‌اش رو ‫به مثابه یک سرباز پی بگیره 00:10:44.311 --> 00:10:48.273 ‫در نامه خداحافظیش همه‌چیز رو ‫با طول و تفضیل توضیح داده بود 00:10:50.651 --> 00:10:53.987 ‫- آدم باورش نمی‌شه! ‫- باید باورش بشه 00:10:54.071 --> 00:10:56.740 ‫اگر باور نکنه، اون‌وقت باید ‫به دیگر حدسیات میدون بده 00:10:56.823 --> 00:11:00.702 ‫لولو، حقیقت اینه که، جناب آقای اسکاتلندی ‫شما رو قال گذاشته 00:11:00.786 --> 00:11:03.664 ‫شاید برات شعرهای انگلیسی قشنگ‌قشنگ ‫نوشته باشه 00:11:03.747 --> 00:11:07.459 ‫یا بخواهد موقعی که برگشت ‫باهات دیدار بکنه، اما,,, 00:11:11.171 --> 00:11:13.256 ‫کجا می‌ری، فرزندم؟ 00:11:14.424 --> 00:11:17.636 ‫پوزش می‌خوام, اجازه بدید برم، عمه جان 00:11:18.595 --> 00:11:21.598 ‫باید دمی با خودم خلوت کنم، لین 00:11:24.351 --> 00:11:27.396 ‫شارلت هنوز هم قدر خودش رو نمی‌دونه 00:11:27.479 --> 00:11:32.693 ‫در دلبری از جامعه و عموم ‫هیچ بلندپرواز نیست 00:11:32.776 --> 00:11:36.238 ‫این امر تحسین‌برانگیزیه، ‫اما خیلی نویدبخش نیست 00:11:36.321 --> 00:11:38.949 ‫شاید لازم باشه که یک نفر تشویقش کنه 00:11:39.032 --> 00:11:40.534 ‫آره 00:11:40.617 --> 00:11:42.744 ‫این دختر حرف‌های زیادی برای گفتن داره 00:11:44.663 --> 00:11:47.040 ‫درسته، سخنور چنان قابلی نیست 00:11:47.124 --> 00:11:49.209 ‫بذله‌گویی برگ برنده‌ش نیست 00:11:49.292 --> 00:11:51.962 ‫اما کردارش,,, خودش رو دست کم می‌گیره 00:12:06.518 --> 00:12:10.772 ‫شماها اشتباه فکر می‌کنید, ‫من به خاطر کاپتان ناراحت نیستم 00:12:10.856 --> 00:12:13.567 ‫- پس چی؟ ‫- فقط خیلی خجل شدم 00:12:13.650 --> 00:12:18.155 ‫مامان من رو فرستاد این‌جا، ‫اون‌همه لباس برای من خریدید 00:12:18.238 --> 00:12:21.908 ‫شوهرت هم خرید، مثلا قرار بود ‫یک شوهر سرسنگین پیدا کنم 00:12:21.992 --> 00:12:24.911 ‫اما حالا از پس نگه‌ داشتن ‫یک سرباز انگلیسی هم برنمی‌آم 00:12:26.997 --> 00:12:30.167 ‫- یعنی او رو دوست نداشتی؟ ‫- نه 00:12:30.250 --> 00:12:33.086 ‫به خداوندی خدا، نه 00:12:33.170 --> 00:12:35.589 ‫اما خب، زنش می‌شدم 00:12:35.672 --> 00:12:41.261 ‫اگر رایم رو می‌زدید که «باهاش ازدواج ‫کن، بهتر از این نصیبت نمی‌شه» راضی می‌شدم 00:12:41.344 --> 00:12:43.513 ‫ما هیچوقت همچین کاری نمی‌کنیم 00:12:43.597 --> 00:12:47.851 ‫باید یکی رو بیابی که دوستش داری, ‫یک کسی که خوشحالت کنه 00:12:48.351 --> 00:12:51.772 ‫- گمون نکنم من جنم عشق ورزیدن رو داشته باشم ‫- چرا؟ 00:12:53.523 --> 00:12:57.527 ‫فقط دعا می‌کنم شوهری نصیبم شه ‫که کمی شبیه پدرمون باشه 00:12:57.611 --> 00:12:59.446 ‫عزیز من 00:12:59.529 --> 00:13:01.990 ‫پدرمون مردی بود مستمند و علیل, ‫زمین‌گیر بود 00:13:02.073 --> 00:13:05.994 ‫[عوضش] مهربون بود و قشنگ حرف می‌زد,,, ‫درباره همه‌چیز 00:13:06.077 --> 00:13:07.704 ‫مردم، طبیعت,,, 00:13:07.788 --> 00:13:10.457 ‫نه مثل آدم‌های شرور دادگاه 00:13:10.540 --> 00:13:14.586 ‫که همه‌چیز رو قضاوت می‌کنند ‫و هر کلمه رو می‌سنجند 00:13:16.254 --> 00:13:20.133 ‫تا حالا در وایمار مرد مجردی رو ندیدی که ‫ازش خوشت بیاد؟ 00:13:33.480 --> 00:13:35.315 ‫در روز بازگشت به خانه 00:13:35.398 --> 00:13:38.360 ‫کارلین نامه‌ای را روی میز خواهرش یافت ‫مربوط به دو هفته‌ی پیش 00:13:38.443 --> 00:13:40.403 ‫از طرف آقای فردریش شیلر-نامی 00:13:40.487 --> 00:13:44.991 ‫که به شارلت گفته بود، پس از ‫دیدار نخستین‌شان پای پنجره 00:13:45.075 --> 00:13:50.205 ‫چند مرتبه‌ای سراغ او را گرفته، ‫و می‌داند که او کی‌ست 00:13:50.288 --> 00:13:55.085 ‫و برای دیدار دوباره ‫چشم‌به‌راه گوشه‌ی چشمی است 00:13:58.004 --> 00:14:00.590 ‫کارلین بدون درنگ پاسخی ‫برای او نوشت 00:14:09.015 --> 00:14:12.853 ‫آقای فردریش شیلر، وایمار، آم فرانپلن 00:14:15.772 --> 00:14:18.358 اقای شیلر عزیز، شما مرا نمی‌شناسید 00:14:18.441 --> 00:14:22.362 ‫اما من یادداشتی را که برای خواهرم فرستادید ‫روی میز یافتم 00:14:22.445 --> 00:14:24.906 ‫و به خود اجازه دادم تا آن را بخوانم 00:14:25.782 --> 00:14:30.871 ‫به نظر من هر دوی شما با هم خواهید ساخت 00:14:30.954 --> 00:14:33.039 ‫اندکی نگران خواهر کوچکم هستم 00:14:33.123 --> 00:14:35.292 ‫می‌توانی کمی از او مراقب کنی؟ 00:14:35.375 --> 00:14:37.794 ‫فراو فن اشتاین، ‫رخصت می‌خواهم,,, 00:14:37.878 --> 00:14:41.131 ‫تا فراولین لنگفند را، همراه دختران جوان، ‫و البته در موافقت با شروط شما 00:14:41.214 --> 00:14:42.883 ‫به گردش عصرگاهی ببرم 00:14:42.966 --> 00:14:45.719 ‫به او نگو که من برایت نامه‌ای نوشتم 00:14:45.802 --> 00:14:50.390 ‫اما اگر خواستی می‌توانی در رودل‌اشتات ‫با ما دیدار کنی 00:14:50.473 --> 00:14:52.893 ‫مادرمان، که کنار من ‫و شوهرم زندگی می‌کند 00:14:52.976 --> 00:14:57.147 ‫از دیدن شاعری نامی چون شما، ‫که نمایشنامه‌ی "دزدان"ش 00:14:57.230 --> 00:15:01.568 ‫او را اندکی نیز بدنام ساخته، مشعوف خواهد شد 00:15:01.651 --> 00:15:03.987 ‫رودل‌اشتات به فاصله سفری یک روزه ‫در جنوب این ناحیه واقع شده است 00:15:04.070 --> 00:15:07.073 ‫و دوک‌نشینی کوچک و باصفاست 00:15:07.157 --> 00:15:09.117 ‫می‌توانید به آن‌‍جا بیایید و ‫باخود شور و حالی بیاورید 00:15:09.200 --> 00:15:11.244 ‫منبت‌کاریه،چاپ برجسته 00:15:11.328 --> 00:15:14.414 ‫اجازه می‌ده کنتراست بیشتر ‫و فضاهای تیره‌ بزرگ‌تر بشن 00:15:16.666 --> 00:15:21.129 ‫شارلت، به این حروف ‫نگاه کن، دیدوئه، مال فرانسه‌ست 00:15:21.212 --> 00:15:23.006 ‫خیلی شفافه 00:15:26.760 --> 00:15:28.219 ‫نگاه کن 00:15:30.013 --> 00:15:32.015 ‫انقلابی به پا کرد, شفافیتش ‫باعث می‌شه راحت‌تر خونده بشه 00:15:32.766 --> 00:15:34.976 ‫بعد از چاپ این‌شکلی می‌شه 00:15:36.102 --> 00:15:40.607 ‫خیال کن یک روز همه سواددار می‌شدند، ‫می‌فهمیدند و کتاب می‌خریدند 00:15:40.690 --> 00:15:41.691 ‫و دست‌شون به کتاب می‌رسید 00:15:41.775 --> 00:15:44.653 ‫اون روز که بیاد کتاب‌ها در دسترس ‫همه قرار می‌گیرند 00:15:44.736 --> 00:15:46.780 ‫ایده‌ها همگانی می‌شدن 00:15:47.447 --> 00:15:49.491 ‫حتی فکرش رو هم که ‫می‌کنم از خود بی‌خود می‌شم! 00:15:50.408 --> 00:15:55.038 ‫به گمونم بشریت از طریق دانش و ‫سیاحت در زیبایی راستین متحول خواهد شد! 00:15:55.121 --> 00:15:59.542 ‫ما، شارلت، من و تو، در طی ‫عمرمون شاهد دنیای جدیدی خواهیم بود 00:15:59.626 --> 00:16:03.713 ‫کُتت پاره شده، این‌جاش هم هست 00:16:03.797 --> 00:16:05.632 ‫بده‌ش به من تا رفوش کنم 00:16:07.050 --> 00:16:10.470 ‫دفعه دیگه می‌آرمش 00:16:12.430 --> 00:16:13.556 ‫بدرود 00:16:21.606 --> 00:16:23.692 ‫- خانم کارتون دارن ‫- چی شده؟ 00:16:23.775 --> 00:16:26.569 ‫یک نامه از ایتالیا رسیده، از طرف گُته 00:16:26.653 --> 00:16:27.988 ‫"آقای فن گُته" 00:16:28.071 --> 00:16:30.532 ‫- کی؟ ‫- امروز بعد از ظهر که بیرون بودید 00:16:43.128 --> 00:16:45.046 ‫دیگه برنمی‌گرده 00:16:45.839 --> 00:16:47.757 ‫دیگه برنمی‌گرده پیش من 00:16:52.679 --> 00:16:55.056 ‫بیرون, بیرون! 00:17:03.440 --> 00:17:06.192 ‫شاید همین تجارب بود ‫که این احساس را در شارلت به وجود آورد 00:17:06.276 --> 00:17:09.863 ‫که ایثار و دل‌شکستگی ‫در بزرگ‌ترین دلدادگی‌ها گنجیده اند 00:17:09.946 --> 00:17:14.242 ‫و اینکه عشقی ناکام، فرد دل‌شکسته ‫را با هاله‌ای از زیبایی می‌آراید 00:17:15.160 --> 00:17:18.538 ‫او همیشه مادرخوانده‌اش را دوست نمی‌داشت 00:17:18.621 --> 00:17:23.293 ‫اما او را بابت مشقاتی که از برای دوست ‫برجسته‌ش، گته، به جان خریده بود می‌ستود 00:17:23.376 --> 00:17:26.921 ‫اینک موسیقی تراژدی را می‌شنید 00:17:27.005 --> 00:17:30.759 ‫این است تراژدی عشق، تراژدی ازدواج 00:17:30.842 --> 00:17:32.469 ‫که انگار به او می‌گفت 00:17:32.552 --> 00:17:37.515 ‫تو برای احساسات شگرفی از این ‫دست ساخته نشده ای، شارلت فن لنگفلد کوچک 00:17:44.564 --> 00:17:47.567 ‫تابستان 1788، رودل‌اشتات 00:17:55.742 --> 00:17:57.786 ‫کِی می‌رسه؟ 00:17:57.869 --> 00:18:01.164 ‫فردا بعد از ظهر، اگر کالسکه ‫وقت‌شناس باشه 00:18:01.247 --> 00:18:05.502 ‫- کجا ساکن می‌شه؟ ‫- لولو یک اتاق در ولکشدت براش کرایه کرده 00:18:05.585 --> 00:18:09.130 ‫وقتی که به دیدنمون بیاد، ‫هرروز آمدنش رو از اون دوردورها می‌بینیم 00:18:10.590 --> 00:18:12.509 ‫چه گردش دلپذیری 00:18:15.178 --> 00:18:18.848 ‫هرچقدر که دست‌مون تنگ‌تر می‌شه 00:18:18.932 --> 00:18:22.185 ‫اسم و رسم‌مون بیشتر گل می‌کنه 00:18:24.270 --> 00:18:28.108 ‫عزیزم، درباره موضوع شیلر ‫چیز جدیدی به خاطرت رسیده؟ 00:18:28.191 --> 00:18:29.192 ‫آره 00:18:29.275 --> 00:18:33.947 ‫به واسطه‌ی نمایشنامه انقلابی ‫معروفش درباره "دزدان" شورشی 00:18:34.030 --> 00:18:35.657 ‫آوازه‌ش از خودش جلو زده، ‫اون هم به ناحق 00:18:35.740 --> 00:18:36.991 ‫ناحق؟ 00:18:37.075 --> 00:18:40.120 ‫یک مرد جوانه با تب و تاب فزاینده، درست 00:18:40.203 --> 00:18:44.290 ‫اما جای نگرانی نیست، ‫شاعره و بسیار هم متشخص 00:18:44.374 --> 00:18:46.960 ‫روزی دو مرتبه بندازیدش تو [رود] زاله ‫تا از تب و تاب بیفته 00:18:47.043 --> 00:18:50.004 ‫و حواس‌تون باشه چرخ [بحث] تاریخی-سیاسی رو ‫به چرخش نندازه 00:18:50.088 --> 00:18:52.632 ‫که اون‌موقع دیگه هیچکس جلودارمون نیست 00:18:52.715 --> 00:18:56.553 ‫اما در عوض خوش‌رفتارترین عزیزکرده‌ی ‫دخترانته 00:19:09.065 --> 00:19:10.692 ‫چی شده؟ 00:19:11.568 --> 00:19:15.864 ‫ممکنه توقع زیادی از ما داشته باشه, ‫اگه حوصله‌ش سررفت چی؟ 00:19:15.947 --> 00:19:20.076 ‫نگران نباش, بگذارید برسه تا ببینیم چی می‌شه 00:19:20.743 --> 00:19:25.373 ‫به‌ش می‌آد صبح به صبح برامون نامه بنویسه ‫و بگه کی منتظرش باشیم 00:19:25.456 --> 00:19:27.584 ‫می‌خواد تا ظهر کار کنه 00:19:27.667 --> 00:19:32.380 ‫پس باید اوایل بعد از ظهر منتظرش ‫باشیم و راه رفتنش رو کنار رودخانه بپاییم 00:19:34.299 --> 00:19:38.595 ‫ببینیم چقدر طول می‌کشه ‫از دم پل تا این‌جا بیاد 00:19:38.678 --> 00:19:39.762 ‫از حالا شروع شد 00:19:40.263 --> 00:19:43.016 ‫خیلی کُنده, ‫شیلر یک‌جور دیگه راه می‌ره 00:19:43.099 --> 00:19:45.185 ‫خیلی خوب، یک قدری از زمان ‫می‌کاهیم 00:19:45.268 --> 00:19:48.605 ‫همچین که دیدیم داره می‌‌آد ‫چند تا کتاب جدید می‌گذاریم روی میز 00:19:48.688 --> 00:19:49.856 ‫و اون‌طرف 00:19:49.939 --> 00:19:51.191 ‫هرروز کتاب‌های متفاوت 00:19:51.274 --> 00:19:54.027 ‫اگر هوا خوب بود، ‫می‌نشینیم تو باغ و می‌نوشیم 00:19:54.110 --> 00:19:56.362 ‫مامان گفته بریم جلوی خونه پیشوازش 00:19:56.446 --> 00:20:00.200 ‫- چرا؟ ‫- آخه از خونه خود‌ش خجالت می‌کشه 00:20:00.283 --> 00:20:02.202 ‫خونه‌ی ما بوی شوهرم رو می‌ده 00:20:04.287 --> 00:20:05.788 ‫نگاه کن، الان باید کنار پل باشه 00:20:05.872 --> 00:20:07.707 ‫کلی وقت داری تا کلاه‌گیس بگذاری 00:20:07.790 --> 00:20:10.710 ‫- من که اصلا کلاه‌گیس نمی‌گذارم ‫- یا گونه‌های سرخت رو نیشگون بگیری 00:20:13.338 --> 00:20:15.632 ‫اون‌وقت الان باید کجا باشه؟ 00:20:15.715 --> 00:20:18.384 ‫- کنار نیمکت ‫- می‌تونه ببیندمون 00:20:18.468 --> 00:20:20.136 ‫از پای پنجره برو کنار 00:20:23.473 --> 00:20:25.934 ‫- نباید بفهمه منتظر بودیم! ‫- نه 00:20:26.017 --> 00:20:30.063 ‫نهایتا پشتت رو بکن سمتش, از دیدنش ‫خوشحال ایم، اما قرار نیست بال‌بال بزنیم 00:20:30.146 --> 00:20:32.398 ‫زن‌ها نباید مثل شیر ترشیده خودشون ‫رو به کسی عرضه کنند، خب؟ 00:20:32.482 --> 00:20:33.900 ‫لاته؟ 00:20:39.739 --> 00:20:41.908 ‫ببخشید، شما رو با کسی اشتباه گرفتم 00:20:41.991 --> 00:20:44.744 ‫این‌قدر ترش‌رو نباشید، آقای شیلر 00:20:44.827 --> 00:20:46.162 ‫تشریف آورد 00:20:46.246 --> 00:20:48.456 ‫اما لولو این‌جاست، نه لاته 00:20:48.539 --> 00:20:50.833 ‫- یک روز زود تشریف آوردید! ‫- می‌دونم 00:20:50.917 --> 00:20:52.835 ‫این‌قدر بدعنق نباش 00:21:07.850 --> 00:21:09.352 ‫ممنون 00:21:09.435 --> 00:21:12.522 ‫اتاق ولکشدت چطوره؟ خوبه؟ 00:21:12.605 --> 00:21:15.024 ‫بله, گرچه یک روز زود آمدم 00:21:15.108 --> 00:21:17.694 ‫آدم‌های نازنینی ان، قهوه هم نوشیدم 00:21:17.777 --> 00:21:19.946 ‫عجیبه که تاریخ‌ها رو اشتباه کردم 00:21:20.029 --> 00:21:21.906 ‫بله، عجیبه 00:21:25.243 --> 00:21:27.787 ‫حالا باید شما رو به مادرمون معرفی کنیم 00:21:28.454 --> 00:21:31.958 ‫مخصوصا که دقت رنگ‌ها فوق العاده‌ست 00:21:32.959 --> 00:21:34.627 ‫این اولین جلد از,,, 00:21:34.711 --> 00:21:38.256 ‫نوشته‌های جنگل‌پروری ‫مرحوم هر فن لنگفلده 00:21:38.756 --> 00:21:40.300 ‫فی الحال پیش-نسخه‌اش چاپ شده 00:21:40.383 --> 00:21:42.802 ‫نمونه چاپی رو اصلاح کردیم 00:21:42.885 --> 00:21:46.014 ‫و کار مقابله با دست‌نوشته‌های اصلی هم ‫صورت گرفت 00:21:46.097 --> 00:21:47.849 ‫این دست‌خط پدرتونه؟ 00:21:49.392 --> 00:21:50.393 ‫بسیار پُرشوره! 00:21:50.476 --> 00:21:54.147 ‫نیمی از تن همسرم بعد از سکته ‫فلج شد 00:21:55.398 --> 00:21:59.902 ‫بعد از اون به ناچار با دست چپ می‌نوشت 00:21:59.986 --> 00:22:02.113 ‫این شورمندی از اون‌جا می‌آد 00:22:03.239 --> 00:22:05.950 ‫گاهی نمی‌شه این خرچنگ‌قورباغه‌ها رو خواند 00:22:06.909 --> 00:22:11.831 ‫عزیزم، مسئله خانوادگیه, خواهش می‌کنم 00:22:20.590 --> 00:22:22.342 ‫شما در خونه روبرویی ساکنید، خانم؟ 00:22:22.425 --> 00:22:25.345 ‫نه, اما در منزل دامادم ‫پذیرای مهمانان هستم 00:22:25.428 --> 00:22:28.431 ‫او این‌جا نیست, برلینه 00:22:28.514 --> 00:22:31.184 ‫از بعد از فوت همسرم، یعنی بیش ‫از ده سال پیش 00:22:31.267 --> 00:22:34.854 ‫میانه‌روی راه خودش رو ‫به زندگی ما گشود 00:22:34.937 --> 00:22:36.689 ‫آقای فن بلویتز ثروت‌منده؟ 00:22:36.773 --> 00:22:38.941 ‫از خانواده ثروت‌مندی می‌آد 00:22:39.025 --> 00:22:43.029 ‫و الان هم به عنوان خزانه‌دار شاهزاده ‫شوارزبورگ از موقعیت خوبی برخورداره 00:22:43.112 --> 00:22:45.573 ‫و به همین زودی‌ها عضو ‫هیئت رایزنان سلطنتی می‌شه 00:22:45.656 --> 00:22:48.785 ‫و بله، از اون‌جایی که ممکنه ‫ظنِّی به دل راه بدید 00:22:49.327 --> 00:22:54.707 ‫نمی‌شه گفت که موقعیت فوق‌العاده‌ی ایشون، ‫در ازدواج او و دخترم خللی به وجود آورده 00:23:00.797 --> 00:23:05.468 ‫بله، بسیار شفیقه، اما ‫نه سلیقه داره و نه پول 00:23:05.551 --> 00:23:07.470 ‫مثل گداهاست 00:23:07.970 --> 00:23:12.725 ‫لولو، من نفرستادمت عمارت وایمار ‫که برای خودت یک شاعر آسمون‌جل پیدا کنی 00:23:13.226 --> 00:23:16.229 ‫- یه کم از خواهرت یاد بگیر ‫- لازم نکرده 00:23:16.312 --> 00:23:18.564 ‫مردک آس و پاسه 00:23:19.524 --> 00:23:22.944 ‫شاید دندون طمعش رو تیز کرده که ‫این‌جا چیزی به‌ش بماسه 00:23:23.027 --> 00:23:26.072 ‫نکنه عمدا همچین خیالی ‫به سرش انداختی، شارلت؟ 00:23:26.155 --> 00:23:30.034 ‫من نیازی ندارم دروغ ببافم تا ‫طعمه دندون‌گیری بشم، مامان 00:23:31.035 --> 00:23:34.622 ‫دیگه عالم و آدم می‌دونن که ما ‫از تو بشقاب طلا غذا نمی‌خوریم 00:23:35.665 --> 00:23:39.665 ‫شفقت آقای شیلر، که من اجازه دارم ‫ازش بهره‌مند بشم، حسابگرانه نیست [و دِلیه] 00:23:42.338 --> 00:23:46.426 ‫او شاعر بزرگیه و من افتخار می‌کنم ‫که پیش‌مون می‌مونه 00:23:46.509 --> 00:23:49.011 ‫و به چشم دوست نگاهش می‌کنم 00:23:50.680 --> 00:23:53.015 ‫ببخشید، عزیزم 00:23:53.099 --> 00:23:57.645 ‫فراموش کردم زخم روحت چقدر تازه‌ست 00:23:58.187 --> 00:24:01.649 ‫- مامان، ایشون فرانسوی حرف می‌زنه ‫- بله، فرانسوی حرف می‌زنم 00:24:02.358 --> 00:24:04.819 ‫چرا که فرانسوی,,, 00:24:07.697 --> 00:24:09.365 ‫زبانِ [عصر] روشنگریه 00:24:11.784 --> 00:24:14.787 ‫«نور با به دنیا بیاور» ‫حرف دوران نوین همینه 00:24:14.871 --> 00:24:17.290 ‫بزرگ‌ترین دستاورد روشنگری 00:24:17.373 --> 00:24:21.127 بهره‌برداری رایگان طبیعت و منابع حیات‌بخش اونه 00:24:21.210 --> 00:24:23.337 ‫از این منظر، همسر شما، به عنوان ‫جنگل‌بانِ شاهزاده 00:24:23.421 --> 00:24:25.673 ‫مشعل این فرایند به حساب می‌آن 00:24:25.756 --> 00:24:28.634 ‫او با چشمانی شُسته، به مواهب طبیعت نگریست 00:24:28.718 --> 00:24:31.512 ‫شهرت کُنت فن لنگفلد با ‫پادشاه پروس پهلو می‌زنه 00:24:31.596 --> 00:24:37.185 ‫همسر من کُنت نبود و نیازی هم ‫به چرب‌زبانی نیست 00:24:38.060 --> 00:24:42.523 ‫دوست دارم آینده دخترم رو ‫بس درخشان ببینم، آقای شیلر 00:24:43.566 --> 00:24:45.693 ‫بله، قابل درکه 00:24:45.776 --> 00:24:48.154 ‫وقتی که همسرم مُرد 00:24:48.237 --> 00:24:51.699 ‫شارلت هرروز ازم می‌پرسید، هشت سالش هم ‫بیشتر نبود 00:24:51.782 --> 00:24:54.076 ‫که «مامان، الان دیگه فقیر شدیم؟» 00:24:54.160 --> 00:24:59.248 ‫من هم می‌گفتم «یعنی بین قفر یک آدم ‫معمولی و خودمون فرقی نمی‌گذاری؟» 00:25:00.082 --> 00:25:05.254 ‫هروقت فقط یکی از دوازده دست سرویس نهارخوری ‫26-تکه‌مون باقی مونده بود یعنی فقیر شدیم 00:25:05.338 --> 00:25:08.341 ‫هروقت که مجبور شدیم ‫تو خونه‌ای زندگی کنیم که هرکدوم‌مون 00:25:08.424 --> 00:25:11.844 ‫فقط یک اتاق داشتیم و تنها ‫سه خدمت‌کار، یعنی فقیر شدیم» 00:25:11.928 --> 00:25:14.263 ‫همچین حرفی به‌ش زدم 00:25:14.347 --> 00:25:15.932 ‫حالا چطور؟ 00:25:16.599 --> 00:25:19.018 ‫حالا چی برامون مونده؟ 00:25:19.101 --> 00:25:20.895 ‫خانه‌ی پشتی 00:25:21.771 --> 00:25:26.901 ‫آقای شیلر، دخترهای من لایق ‫یک زندگی آسوده ان 00:25:35.493 --> 00:25:37.286 ‫ایتالیا 00:25:38.955 --> 00:25:40.081 ‫بله 00:25:43.709 --> 00:25:45.461 ‫اون‌جاست 00:25:46.379 --> 00:25:47.797 ‫من که اون‌جا نخواهم رفت 00:25:53.177 --> 00:25:55.096 ‫داره برمی‌گرده 00:25:56.305 --> 00:26:00.810 ‫وقتی که فراو فن اشتاین رو در وایمار ‫ترک کردم، آخرین نامه او از مِران رسیده بود 00:26:12.530 --> 00:26:16.993 ‫هرروز بعدازظهر دو خواهر، من رو تا ‫بیرون شهر، بالای پلِ روی رود زاله، می‌بردند 00:26:17.076 --> 00:26:20.663 ‫و بعد از اون هم، برای باقی عصر، به منزل‌شون 00:26:20.746 --> 00:26:23.499 ‫و به دو ایزدبانوی رود می‌مانستند,,, 00:26:23.583 --> 00:26:27.336 ‫در آستانه‌ی دروازه بهشتی که ‫روزی به سوی من نیز گشوده می‌شد 00:26:29.714 --> 00:26:34.510 ‫روی خودمون اسم‌های رمزی گذاشتیم، ‫به قول فرانسوی‌ها، اسامی جنگی 00:26:34.594 --> 00:26:37.513 ‫شارلت "خرد" بود و کارلین هم "سوز" 00:26:41.892 --> 00:26:47.023 ‫ببحشید، ویلهلم، می‌دونم که به‌ت قول دادم ‫اگر برام یک زن با جهاز 12000 تالری پیدا کنی 00:26:47.106 --> 00:26:51.611 ‫یک تراژدی و چند تا شعر پیش من داری 00:26:51.694 --> 00:26:53.613 ‫اما حالا شادمان ام و گیج 00:26:53.696 --> 00:26:56.115 ‫این دو خواهر نیز پولی ندارند 00:26:56.198 --> 00:26:57.950 ‫اما همچنان، تابستان و این رودخانه,,, 00:26:58.034 --> 00:27:00.870 ‫اگر بدون شاهکار [هنری]، ‫اما با دو شعله درون قلبم بازگردم 00:27:00.953 --> 00:27:03.664 ‫مرا خواهی بخشید؟ 00:27:15.217 --> 00:27:16.344 ‫هاپو! 00:27:19.221 --> 00:27:21.390 ‫- کمک! کمک! ‫- داره غرق می‌شه! 00:27:21.474 --> 00:27:23.851 ‫- کمک! ‫- خدایا، داره غرق می‌شه 00:27:23.934 --> 00:27:25.645 ‫- کجا؟ ‫- کمک! 00:27:27.271 --> 00:27:28.522 ‫داره غرق می‌شه 00:27:32.443 --> 00:27:33.819 ‫- شنا بلده؟ ‫- کمک 00:27:33.903 --> 00:27:35.154 ‫شنا بلدی؟ 00:27:36.822 --> 00:27:37.907 ‫نه 00:27:38.908 --> 00:27:40.493 ‫یالا 00:27:50.169 --> 00:27:52.963 ‫بیا این‌جا، بیا پیش من 00:28:07.978 --> 00:28:09.772 ‫- شیلر! ‫- ایدا! 00:28:13.150 --> 00:28:14.735 ‫بچه! 00:28:16.362 --> 00:28:17.905 ‫دارمت! 00:28:18.447 --> 00:28:20.282 ‫- از این‌ور! ‫- بچه رو بگیر! 00:28:20.366 --> 00:28:22.868 ‫- بگیرش! ‫- دستش رو بگیر! 00:28:24.995 --> 00:28:27.123 ‫فریتز، من اینجا ام! 00:28:27.206 --> 00:28:28.749 ‫فریتز! 00:28:32.795 --> 00:28:33.879 ‫گرفتمت! 00:28:36.465 --> 00:28:37.883 ‫ادامه بده! 00:28:44.724 --> 00:28:46.392 ‫ایدا! 00:28:48.978 --> 00:28:50.563 ‫ایدا ماری! 00:28:57.737 --> 00:29:00.489 ‫می‌بریمت خونه، جفت‌مون باهم 00:29:03.659 --> 00:29:05.995 ‫باید لباس‌هات رو دربیاری 00:29:06.078 --> 00:29:08.789 ‫- من خوب ام ‫- باید گرم بشی 00:29:11.208 --> 00:29:13.836 ‫مسخره‌بازی درنیار، خودت رو به کشتن می‌دی 00:29:34.231 --> 00:29:36.108 ‫گرم نگه‌ش دار 00:30:25.449 --> 00:30:28.160 ‫"//" یعنی شیلر 00:30:28.244 --> 00:30:32.248 ‫از اجرای خیرخواهانه "مثلث"، که تو باشی، قدردانی می‌کنه 00:30:32.331 --> 00:30:34.041 ‫و "دایره"، تو هستی 00:30:34.124 --> 00:30:38.504 ‫درسته, "در 27م ماه گذشته" 00:30:38.587 --> 00:30:42.508 ‫که یعنی دیروز, تمام تاریخ‌ها، به اضافه یک ماه و منهای دو روز، هستند 00:30:42.591 --> 00:30:44.385 ‫امروز 30مه 00:30:44.468 --> 00:30:48.180 ‫و او از اجرای خیرخواهانه ‫ما قدردانی می‌کنه 00:30:48.264 --> 00:30:52.101 ‫- دوباره دو ممیز (//) ‫- یعنی او 00:30:52.184 --> 00:30:54.103 ‫امید به تکرار این اجرا داره, 00:30:54.186 --> 00:30:56.856 ‫اما هنرمندان تور هنری را ‫به بعد موکول کرده اند 00:30:56.939 --> 00:30:59.608 ‫و به نظر می‌رسد که ‫نمایش مجدد نیاز به شکیبایی دارد, 00:31:24.174 --> 00:31:25.926 ‫دایره‌ها، مثلث‌ها 00:31:26.552 --> 00:31:28.304 ‫رمزیه 00:31:28.387 --> 00:31:30.890 ‫برای رمزگشایی به نامه‌های بیشتری ‫نیاز داریم 00:31:30.973 --> 00:31:33.601 ‫مشکلی نیست, روزی دو تا از این‌ها ‫به دست‌شون می‌رسه 00:31:33.684 --> 00:31:36.896 ‫سعی می‌کنم نمادها رو به یاد بسپرم ‫تا نامه بعدی برسه 00:31:36.979 --> 00:31:40.065 ‫شاید دخترهات تا اون‌‌موقع رمز رو تغییر بدند 00:31:40.149 --> 00:31:43.235 ‫این مزخرفات چیه؟ ‫نکنه همه دیوانه شدند؟ 00:31:43.319 --> 00:31:45.571 ‫حرارت، خانم، مراقب باشید 00:31:45.654 --> 00:31:47.323 ‫- مزخرفات ‫- نباید بو ببرند 00:31:58.667 --> 00:32:01.253 ‫"// عزیز,,, 00:32:02.671 --> 00:32:05.174 ‫اجرا در آن وقت,,," 00:32:05.257 --> 00:32:06.967 ‫یعنی امروز 00:32:07.051 --> 00:32:10.512 ‫"به بعد موکول شده,,, 00:32:10.596 --> 00:32:13.766 ‫چرا که قشون به سنگرها بازگشته بودند 00:32:13.849 --> 00:32:16.936 ‫بازیگران,,," ‫یک دایره و یک مثلث بکش,,, 00:32:17.019 --> 00:32:19.313 ‫که یعنی ما دو تا 00:32:19.396 --> 00:32:23.609 ‫"برای اجرای مجدد مجبور ‫به یافتن مکانی تازه شدند" 00:32:30.074 --> 00:32:31.825 ‫این هم از ما 00:32:31.909 --> 00:32:34.286 ‫اکنون هر سه آن‌ها یکی می‌شدند 00:32:34.370 --> 00:32:39.708 ‫و همانگونه که مادلن دو سکودری وصف ‫کرد، سه شیوه‌ی دستیابی را مرور می‌کردند 00:32:39.792 --> 00:32:42.795 ‫اون‌قدری جون داری که با جفت ما کنار بیایی؟ 00:32:42.878 --> 00:32:44.296 ‫مزاحمت که نیستیم؟ 00:32:44.380 --> 00:32:47.508 ‫ما که تازه رسیدیم، چطور مزاحمش شدیم؟ 00:32:51.095 --> 00:32:53.472 ‫نخست: آیرونی 00:32:53.555 --> 00:32:56.809 ‫دوم: بازشناسی احساسات واقعی 00:32:56.892 --> 00:33:00.020 ‫سوم: صداقت پایان‌ناپذیر 00:33:00.896 --> 00:33:04.274 ‫مظنون، پس از نجات جان یک نفر، لرز سختی داره 00:33:04.358 --> 00:33:05.317 ‫یک 00:33:05.401 --> 00:33:06.986 ‫عجب فرصت مناسبی 00:33:07.069 --> 00:33:09.196 ‫سرجوخه، بازش کن 00:33:09.279 --> 00:33:11.490 ‫متهم باید دست به دعا بشه 00:33:11.573 --> 00:33:15.369 ‫تا این‌جا به چیزی ورای از متون فاضلانه، ‫مثلا نامه‌های عاشقانه معطر 00:33:15.452 --> 00:33:18.372 ‫دست پیدا نکنیم 00:33:21.834 --> 00:33:24.420 ‫شورش هلند 00:33:24.503 --> 00:33:26.839 ‫بعد از اینکه برگشتی به باغ، ‫این رو هم برامون می‌خونی؟ 00:33:26.922 --> 00:33:28.257 ‫حتما 00:33:28.757 --> 00:33:31.885 ‫این‌جا هوا خفه‌ست, ‫بگذار پنجره رو باز کنم 00:33:33.262 --> 00:33:36.682 ‫این چی چیه؟ ‫مادام فن کالب؟ 00:33:36.765 --> 00:33:38.183 ‫دو 00:33:38.267 --> 00:33:40.060 ‫مگه او متاهل نیست؟ ‫اشتباه می‌کنم؟ 00:33:40.144 --> 00:33:43.272 ‫- متاهله ‫- زن آقای فن کالبه دیگه؟ 00:33:44.773 --> 00:33:46.066 ‫که این‌طور 00:33:47.443 --> 00:33:49.445 ‫"ارباب ارجنمد جواب,,," 00:33:50.529 --> 00:33:53.032 ‫لولا، بیا، تو این‌یکی رو بخون 00:33:57.453 --> 00:34:00.414 ‫در نگاه اول که نشانی ‫از سبک‌سری نیست 00:34:02.166 --> 00:34:04.418 ‫درباره ادبیاته 00:34:06.045 --> 00:34:07.880 ‫مال تو چطور؟ 00:34:10.007 --> 00:34:12.342 ‫بریم سراغ بعدی 00:34:14.887 --> 00:34:16.263 ‫این خوبه؟ 00:34:16.346 --> 00:34:17.639 ‫لولو 00:34:18.474 --> 00:34:20.267 ‫مادام فن کالب به نامه‌ای استناد کرده 00:34:20.350 --> 00:34:23.479 ‫که تو، آقای شیلر، از قرار معلوم ‫به دوستت کُرنر نوشتی 00:34:23.562 --> 00:34:25.814 ‫در ادامه نقل قولی کرده: 00:34:26.398 --> 00:34:29.151 ‫«تو زنی می‌خواهی وظیفه‌شناس,,,» 00:34:29.234 --> 00:34:34.156 ‫و بعد «در پیوند ابدی نباید ‫هیچ اشتیاقی را دخیل کرد» 00:34:34.239 --> 00:34:38.744 ‫کُرنر بچه‌ی خوبیه, ‫مرتب به من انگ سستی می‌زد 00:34:38.827 --> 00:34:40.245 ‫می‌خواستم خیالش رو راحت کنم 00:34:40.329 --> 00:34:42.081 ‫فراو فن کالب از کجا خبردار شده؟ 00:34:42.164 --> 00:34:45.459 ‫وقتی که این نامه رو برای کُرنر می‌نوشتم، ‫او هم حاضر بود 00:34:45.542 --> 00:34:48.295 ‫- حاضر بود؟ ‫- حسابی به‌م متلک گفت 00:34:48.378 --> 00:34:51.131 ‫دقیقا چه جنس رابطه‌ای با فراو فن کالب داری؟ 00:34:51.215 --> 00:34:52.800 ‫انگ؟ یالا ببینم 00:34:53.342 --> 00:34:56.678 ‫- شوهرش از من به نیکی یاد می‌کنه ‫- به خاطر روی هم ریختن با زنش؟ 00:34:56.762 --> 00:34:59.431 ‫دوست داره زنش رو در انجمن‌های ‫برجسته ببینه 00:34:59.515 --> 00:35:01.350 ‫درسته 00:35:01.433 --> 00:35:04.812 ‫در دادگاه می‌گن که هر فن کالب بر ‫دوستی همسرش با شیلر صحه می‌گذاره 00:35:04.895 --> 00:35:06.605 ‫دوستی؟ 00:35:06.688 --> 00:35:10.692 ‫اما این تاییدیه ضمنی در دردگاه ‫از سنگینی این بی‌نزاکتی کم نمی‌کنه 00:35:10.776 --> 00:35:12.945 ‫من هم بخشودگی نخواستم 00:35:13.779 --> 00:35:17.825 ‫و به دادگاه وایمار هم اهمیتی نمی‌دم, ‫از دنیای من به دوره 00:35:17.908 --> 00:35:21.787 ‫آیرونی، دلبری، ‫من برای این کارها زیادی ساده ام 00:35:21.870 --> 00:35:25.707 ‫ساده نیستی, روراستی, این‌ها با هم فرق دارن 00:35:26.208 --> 00:35:27.376 ‫سوم 00:35:29.044 --> 00:35:32.631 ‫لولو، من که باور نمی‌کنم تو هوای رقیق ‫وایمار رو دوست داشته باشی 00:35:32.714 --> 00:35:35.134 ‫حتی اگر اون‌جا آشنا شده باشیم 00:35:35.717 --> 00:35:39.638 ‫یعنی می‌گی هر اونچه به جانِ ‫ما، به طبع و طبیعت ما می‌نشینه 00:35:39.721 --> 00:35:41.890 ‫مثل یک ملودی زیبا نیست؟ 00:35:41.974 --> 00:35:45.686 ‫و این نیاز مادی نیست که ما رو ‫به دنیای نُت‌های فالش می‌کشونه؟ 00:35:45.769 --> 00:35:49.273 ‫دروغ‌ها، نقش بازی کردن ‫غیرطبیعی در دادگاه,,, 00:35:49.773 --> 00:35:51.650 ‫آدم در چنین جامعه‌ای خفه می‌شه 00:35:51.733 --> 00:35:56.405 ‫طولی نمی‌کشه تا دیگه نفهمیم چه احساسی داریم ‫و چه می‌خواهیم 00:35:57.948 --> 00:36:00.242 ‫آثار پشیمانی درش بروز کرد! 00:36:01.451 --> 00:36:04.913 ‫آدمی مثل من، حداقل انتظاراتش ‫رو از زندگی برآورده می‌کنه 00:36:05.664 --> 00:36:09.543 ‫کارلین، شارلت، ‫من هر دوی شما رو دوست دارم 00:36:11.253 --> 00:36:13.839 ‫و نمی‌تونم ترک کردن شما رو ‫متصور بشم 00:36:13.922 --> 00:36:15.591 ‫ببخشید 00:37:00.219 --> 00:37:01.720 ‫بفرمایید 00:37:03.889 --> 00:37:05.224 ‫عصر به خیر 00:37:07.226 --> 00:37:09.102 ‫کارلین 00:37:11.980 --> 00:37:13.148 ‫مامان 00:37:16.568 --> 00:37:20.322 ‫باید حرف بزنیم, همین حالا 00:37:24.243 --> 00:37:28.288 ‫تو همین‌جا بمون, بعدا حرف می‌زنیم, ‫بجنب، کارلین 00:37:33.001 --> 00:37:38.006 ‫حالا دیگه مردی که پله‌هاش رو چنان ‫روشن می‌کنه که استخوان‌های آدم بشکنه هم,,, 00:37:38.090 --> 00:37:39.967 ‫برای من نامه می‌نویسه 00:37:40.050 --> 00:37:42.302 ‫بس کن، درد می‌گیره 00:37:43.512 --> 00:37:45.138 ‫چی شده؟ ‫چه اتفاقی افتاده؟ 00:37:45.222 --> 00:37:48.475 ‫- خانم افتادند؟ ‫- آره, اما نیازی به تو نیست, بیرون، بیرون 00:37:57.359 --> 00:38:01.321 ‫تو برلین به گوشش رسیده، ‫خدا می‌دونه راسته یا نه 00:38:01.405 --> 00:38:04.950 ‫اما خیالی نیست، آقای شیلر خونه‌ی ما مهمونه 00:38:05.033 --> 00:38:09.288 ‫و حالا هم که او نیست، حال و هوای این‌جا ‫خوشه 00:38:09.371 --> 00:38:11.707 ‫از من خواسته تا به‌ت یادآوری کنم 00:38:11.790 --> 00:38:14.293 ‫که حواست هم به تاهل و هم به آبروت باشه 00:38:14.376 --> 00:38:17.629 ‫- چرا به خودم ننوشته؟ ‫- فرانسوی حرف بزن، کارلین 00:38:18.880 --> 00:38:22.384 ‫دلم نمی‌خواد این حرف‌ها بیفته تو دهن ‫خدمت‌کارها! 00:38:22.467 --> 00:38:23.927 ‫پنجره رو ببند 00:38:27.431 --> 00:38:30.309 ‫چه بازی‌های بچگانه‌ای که درنمی‌آری! 00:38:30.392 --> 00:38:33.812 ‫نامه‌های رمزی، ‫و اون نمایش مسخره با روبنده,,, 00:38:33.895 --> 00:38:37.899 ‫که دو روز پیش در خونه‌ی ‫موسیو شیلر در ولکشدت به‌ پا کردید 00:38:38.900 --> 00:38:42.070 ‫فضاحت عمومیی که هفته پیش ‫سر اون بچه‌ و رودخانه راه انداختید 00:38:42.154 --> 00:38:45.657 ‫که به گوش هر کس و ناکسی در ‫رودل‌اشتات رسید، حتی خانواده‌ی شاهزاده 00:38:45.741 --> 00:38:48.994 ‫چه کار باید می‌کردیم؟ ‫می‌گذاشتیم بچه غرق بشه؟ 00:38:49.077 --> 00:38:51.872 ‫- موسیو شیلر! ‫- موسیو شیلر! 00:38:51.955 --> 00:38:54.708 ‫این موسیو شیلر خیلی,,, 00:38:56.585 --> 00:38:57.586 ‫بله؟ 00:38:58.086 --> 00:39:03.008 ‫کارلین، ازدواج تو با فردریش فن بلویتز بود ‫که ما رو نجات داد 00:39:03.091 --> 00:39:08.180 ‫ما، یعنی من و خواهرت، هیچوقت ‫فراموش نمی‌کنیم, می‌دونم به‌ت سخت گذشته 00:39:08.263 --> 00:39:11.516 ‫چون این ازدواج نه از سر ‫عشق، که از سر نیاز مادی بود 00:39:12.517 --> 00:39:14.519 ‫من خودم دختر جوان خوشبختی بودم 00:39:14.603 --> 00:39:16.730 ‫چون اجازه داشتم از سر ‫عشق با پدرت ازدواج کنم 00:39:16.813 --> 00:39:19.066 ‫من هیچی از پول سرم نمی‌شه 00:39:20.275 --> 00:39:22.194 ‫اما می‌گن یکسری از ازدواج‌های مادی 00:39:22.277 --> 00:39:24.404 ‫از ازدواج‌های ‫عاشقانه هم بهتر درآمدند 00:39:24.488 --> 00:39:27.908 ‫البته درباره‌ی تو، شوربختانه این‌طور نشد 00:39:27.991 --> 00:39:31.787 ‫من و خواهرت تا ابد مدیون تو هستیم 00:39:32.496 --> 00:39:33.955 ‫نه، من,,, 00:39:34.039 --> 00:39:36.458 ‫اگه بخوای کف تالارتون رو با زانوی لخت ‫می‌شوریم و می‌سابیم 00:39:38.543 --> 00:39:43.382 ‫به‌ت بدهکاریم! ‫اما ازدواجت رو به خطر ننداز 00:39:45.842 --> 00:39:49.721 ‫وگرنه هر سه نفرمون به گدایی می‌افتیم! 00:39:50.514 --> 00:39:51.765 ‫نه 00:39:58.980 --> 00:40:01.817 ‫می‌دونم از این ازدواج دلخوری 00:40:02.317 --> 00:40:05.487 ‫شوهرت یک فیل اهریمنیه 00:40:06.238 --> 00:40:07.989 ‫و مطلقا از زن‌ها چیزی نمی‌دونه 00:40:09.408 --> 00:40:11.827 ‫افزون بر این، یک دو جین بچه هم می‌خواد 00:40:11.910 --> 00:40:16.164 ‫اما همه‌ش به خاطر اینه که در غیر این صورت ‫از ارث پدری محروم می‌شه 00:40:16.248 --> 00:40:18.667 ‫هم بله هم نه 00:40:18.750 --> 00:40:21.753 ‫فقط این نیست، ‫من رو به ستوه می‌آره 00:40:28.718 --> 00:40:30.470 ‫اما طلاق 00:40:31.346 --> 00:40:36.143 ‫اگر که به‌ش فکر کرده باشی، ‫مطلقا جای چک و چونه نداره 00:40:37.227 --> 00:40:41.523 ‫خواهرت در وایمار سخت خوار و خفیف شد 00:40:42.023 --> 00:40:46.820 ‫دوباره کار دستش نده, ‫نگذار به شیلر نزدیک‌ بشه 00:40:48.530 --> 00:40:53.368 ‫به هنگام عاشقی، چیره گشتن بر مشکلات ‫اهمیت زیادی دارد 00:40:54.453 --> 00:40:58.623 ‫دو خواهر و آن مرد جوان، به مانند ‫سه ضلع یک مثلث بودند 00:40:58.707 --> 00:41:00.459 ‫فرستادن نامه‌های رمزی را ‫ادامه دادند 00:41:00.542 --> 00:41:03.628 ‫و روز به روز بیشتر به خراب‌کارها ‫شباهت یافتند 00:41:03.712 --> 00:41:07.215 ‫نزد ایشان، آقای فن بلویتزِ غایب، حکم دشمنی ‫نامرئی را داشت 00:41:07.299 --> 00:41:09.843 ‫که سر و کله‌اش به زودی پیدا می‌شد 00:41:09.926 --> 00:41:16.224 ‫شیلر که روزی دو نامه برای خواهران می‌فرستاد ‫مسرورانه هر دو دستش را به کار می‌گرفت 00:41:16.308 --> 00:41:20.520 ‫او که از ایجاد هرگونه رقابت میان آن‌ها ‫جلوگیری می‌کرد 00:41:20.604 --> 00:41:23.398 ‫همان خطوط را برای هر دو می‌فرستاد 00:41:23.482 --> 00:41:27.027 ‫می‌نوشت که آن‌ها موجودی را ‫برگزیده اند 00:41:27.110 --> 00:41:31.907 ‫که سلامتی‌اش هر بهار و پاییز با خطر ‫جدی روبرو می‌شود 00:41:33.658 --> 00:41:39.080 ‫و اینکه حالا از لحاظ طبی، از آب، ‫یعنی عنصر ایزدبانوان رودخانه، پرهیز دارد 00:41:39.164 --> 00:41:42.042 ‫و همان‌طور که مستحضر اند، نمی‌تواند شنا کند 00:41:42.125 --> 00:41:46.588 ‫و اینکه ظرف دو روز بهبود می‌یابد و در ‫همان توطئه‌سرا، چشم‌انتظار آن دو خواهد بود 00:41:48.006 --> 00:41:49.341 ‫بیایید 00:41:49.925 --> 00:41:51.009 ‫بیایید 00:41:51.092 --> 00:41:54.012 شارلت، وایمار که بودیم اون ‫طرح حروف دیدو رو یادته؟ 00:41:54.095 --> 00:41:56.515 ‫این حروف بدترکیب آلمانی رو ببین 00:41:56.598 --> 00:41:58.934 ‫چاپ فرانسوی خیلی پیشرفته‌تره 00:41:59.601 --> 00:42:02.229 ‫ما هنوز تو دوران جنگ سی‌ساله موندیم! 00:42:05.607 --> 00:42:07.359 ‫اخباری رسید 00:42:07.442 --> 00:42:09.736 ‫احتمال آن می‌رفت که دو خواهر ‫و مادرشان وارث ارثیه چشمگیر,,, 00:42:09.819 --> 00:42:15.951 ‫یک تاجر بسیار متمول باتاویایی شوند ‫که از دنیا رفته بود 00:42:17.369 --> 00:42:20.121 ‫مردی که نه تنها یک تاجر بسیار کامیاب 00:42:20.205 --> 00:42:24.834 ‫که از متخصصان برجسته ‫مطالعات درباره میمون‌های جنگل بود 00:42:25.502 --> 00:42:29.548 ‫کارلین و شارلت برای ‫پول مد نظر نقشه‌ها کشیدند 00:42:29.631 --> 00:42:33.969 ‫و بنا را بر یک زندگی خوش سه نفر ‫به همراهی شیلر گذاشتند 00:42:38.515 --> 00:42:42.060 ‫یک روز من هم یک کتاب می‌نویسم، ‫درباره عشقی که میون ما سه نفر بود 00:42:42.143 --> 00:42:45.689 ‫و اسمش رو می‌گذارم "زیر آبشار" 00:42:55.198 --> 00:42:57.742 ‫لولو، باید یک نقشه بکشیم 00:42:57.826 --> 00:42:59.911 ‫ارثیه باتاویا رو به مادر می‌سپریم 00:42:59.995 --> 00:43:03.582 ‫به شرطی که ازش برای ساختن یک ‫خونه جدید استفاده کنه 00:43:03.665 --> 00:43:05.625 ‫وایمار بهترین جاست, ‫خودش هم دوست داره همه‌ش اون‌جا باشه 00:43:05.709 --> 00:43:07.502 ‫- تنهایی؟ ‫- شاید همراه کنبل 00:43:07.586 --> 00:43:08.587 ‫آخه از او خوشش نمی‌آد 00:43:08.670 --> 00:43:10.589 ‫اما فقط به خاطر اینکه او,,, 00:43:10.672 --> 00:43:14.467 ‫الان اون‌جا چخبره؟ ‫یعنی چه؟ 00:43:14.551 --> 00:43:16.177 ‫نظرش با این عوض می‌شه 00:43:18.680 --> 00:43:20.849 ‫تا وقتی که [مادر] خونه‌ی پشتی ‫رو خالی کنه 00:43:20.932 --> 00:43:24.352 ‫بعد تو می‌آیی پیش من و ‫شیلر هم هروقت که بخواد پیش‌مونه 00:43:24.436 --> 00:43:27.105 ‫وضعیت من با فراو فن اشتاین چی؟ 00:43:27.188 --> 00:43:29.733 ‫گته ممکنه هروقتی برگرده 00:43:30.775 --> 00:43:32.861 ‫جوری تکون خوردم و متاثر شدم ‫که به عمرم نشده بودم 00:43:34.404 --> 00:43:37.282 ‫دوستش دارم، همون‌جور که تو داری 00:43:39.409 --> 00:43:42.829 ‫بغلم کن، نگذار برم، ‫از وایمار بیزارم 00:43:47.375 --> 00:43:49.628 ‫چطور جمع-شدن-هامون رو ‫توجیه کنیم؟ 00:43:49.711 --> 00:43:53.298 ‫شوهرت با یک آزاداندیش، یا یک رقابت ‫مردانه کنار نمی‌آد 00:43:53.381 --> 00:43:56.509 ‫باید بلویتز رو قانع کنیم ‫که [شیلر] رقیبش نیست 00:43:57.636 --> 00:44:00.513 ‫و اینکه شیلر یکی از ما رو برگزیده 00:44:03.391 --> 00:44:04.809 ‫من از هیچ کاری دریغ نمی‌کنم 00:44:04.893 --> 00:44:08.063 ‫شما دو نفر ازدواج کنید تا عشق سه نفرمون ‫رو نجات بدید 00:44:09.272 --> 00:44:11.149 ‫مامان همچین اجازه‌ای می‌ده؟ 00:44:14.569 --> 00:44:16.988 ‫جالبه، اما,,, 00:44:24.245 --> 00:44:25.747 ‫بیا 00:44:25.830 --> 00:44:27.749 ‫- تیزه ‫- آره، اما بوی خوبی داره 00:44:42.597 --> 00:44:44.432 ‫خانم، به خودتون مسلط باشید 00:44:48.645 --> 00:44:52.774 ‫ما این‌جا بزرگ شدیم, ‫پدرم که مُرد مجبور شدیم بفروشیم 00:44:53.441 --> 00:44:56.903 ‫چند سال پیش مالک جدید ورشکسته شد ‫و رفت 00:44:56.986 --> 00:44:59.280 ‫بهار بود که خانه خاکستر شد 00:44:59.364 --> 00:45:02.117 ‫خبرش رو شنیدیم، ‫اما به چشم ندیده بودیم 00:45:05.787 --> 00:45:11.543 ‫مامان، با ارثیه باتاویایی می‌تونی ‫این‌جا رو بخری و بازسازی کنی 00:45:11.626 --> 00:45:14.879 ‫- اون‌وقت کی توش زندگی کنه؟ ‫- خودت 00:45:14.963 --> 00:45:18.091 ‫من؟ تنهایی؟ 00:45:28.560 --> 00:45:29.811 ‫اون‌جا 00:45:30.562 --> 00:45:32.313 ‫بیایید، بیایید این‌جا 00:45:35.984 --> 00:45:37.777 ‫فایده نداره, پُر از بوته‌ست 00:45:37.861 --> 00:45:40.739 ‫برگردید, برمی‌گردیم اون‌جا, 00:45:41.489 --> 00:45:42.741 ‫همین‌جا خوبه 00:45:42.824 --> 00:45:46.745 ‫من راستی راستی دلبسته‌ی کنبل ام, ‫اما اصلا احساسات نداره 00:45:46.828 --> 00:45:51.499 ‫یعنی اگر بخوام به زور 10 تا گیلاس شراب ‫به بستر خودم بیارمش یاد همین می‌افتم 00:45:52.709 --> 00:45:55.462 ‫مادام، ببخشید ها، اما ایشون ‫برای شما زیادی پیره 00:45:58.590 --> 00:46:00.675 ‫شوهرم هم خیلی از خودم بزرگ‌تر بود 00:46:00.759 --> 00:46:04.596 ‫اما خب به قول معروف مرد خیلی خوبی بودند, ‫باهوش و بامزه 00:46:16.274 --> 00:46:17.692 ‫پیانو اون‌جا بود 00:46:22.238 --> 00:46:24.282 ‫تابلوی پاپا این‌جا 00:46:30.413 --> 00:46:32.332 ‫اتاق ما طبقه بالا بود 00:46:35.794 --> 00:46:37.712 ‫میز نهارخوری این‌‍جا نبود؟ 00:46:39.798 --> 00:46:43.635 ‫شیلر، تو هم فکر می‌کنی خانم‌ها مایل اند ‫پشت به خانه بنشینند؟ 00:46:43.718 --> 00:46:45.553 ‫بله، قطعا پشت به خانه 00:46:59.651 --> 00:47:02.028 ‫می‌دونم چه نقشه‌ای دارید 00:47:03.279 --> 00:47:06.825 ‫می‌خواهید از شر من و ارثیه ‫راحت بشید 00:47:19.838 --> 00:47:21.297 ‫ Motschekiebchen, ‫[پینه‌دوز] 00:47:22.924 --> 00:47:24.384 ‫ببخشید؟ 00:47:24.467 --> 00:47:26.761 ‫Motschekiebchen, ‫این‌جا این‌جوری صداشون می‌کنند 00:47:27.262 --> 00:47:29.347 ‫- Motschekiebchen, ‫- پینه‌دوز 00:47:29.430 --> 00:47:31.891 ‫- Motschekiebchen, ‫- پینه‌دوز 00:47:36.771 --> 00:47:42.026 ‫هوا که این‌جوری می‌شد مامانم همیشه ‫می‌گفت که «سوئدی‌ها دارن می‌آن» 00:47:42.110 --> 00:47:43.736 ‫«سوئدی‌ها دارن می‌آن» 00:47:43.820 --> 00:47:45.780 ‫جالبه 00:47:45.864 --> 00:47:48.116 ‫مردم گرفتار همچین چیزی بودن 00:47:48.199 --> 00:47:52.287 ‫سوئدی‌ها و یورش‌هاشون ‫که با آتش سنگین شروع می‌شد 00:47:52.370 --> 00:47:54.956 ‫چه دورانی بود، جنگ سی‌ساله 00:47:55.039 --> 00:47:58.251 ‫بعد از "شورش در هلند" ‫درباره‌ش می‌نویسم 00:47:58.334 --> 00:48:01.087 ‫اما خیلی تنبل شدم، ‫حالا حالا کار داره 00:48:01.170 --> 00:48:03.381 ‫تنبل نبودی، حواست جای دیگه بود 00:48:03.464 --> 00:48:04.716 ‫و خب بیمار هم بود 00:48:04.799 --> 00:48:08.720 ‫اون‌قدر بیمار که باید روزی دو تا نامه ‫برای هرکدوم‌تون می‌نوشت 00:48:08.803 --> 00:48:11.055 ‫حالا بگو ببینم، جناب شیلر، ‫کی قراره برای ما,,, 00:48:11.139 --> 00:48:14.976 ‫معنای دو ممیز و مثلث و ‫دایره رو روشنگری بکنی؟ 00:48:16.853 --> 00:48:20.565 ‫اسامی؟ کسانی که می‌شناسیم؟ ‫با دلواپسی منتظر راه چاره ایم 00:48:20.648 --> 00:48:25.737 ‫کنبل، ما خبرچین‌های دادگاه نیستیم ‫که نقشه بچینیم و قایم-باشک بازی کنیم 00:48:25.820 --> 00:48:29.407 ‫در خانواده ما دل و زبان همه یکیه ‫و چیزی از کسی پوشیده نیست 00:48:29.490 --> 00:48:32.201 ‫فقط باید یاد گرفت که چطور ‫از دل هم باخبر بشیم 00:48:32.827 --> 00:48:35.330 ‫حالا داریم دَمی در کنار خانه قدیمی‌مون ‫خوش می‌گذرونیم 00:48:35.413 --> 00:48:40.627 ‫اگرچه غم‌انگیزه، اما همین نزدیکی به کودکی ‫و پدرمون دلگرم‌کننده‌ست 00:48:41.586 --> 00:48:44.297 ‫لطفا مهربان باشید و این عیش رو ‫ضایع نکنید 00:48:45.381 --> 00:48:50.453 ‫آه، شباهنگام چه احساس خوبی دارم 00:48:51.054 --> 00:48:53.848 ‫شباهنگام 00:48:53.932 --> 00:48:59.604 ‫- وقتی که ناقوس‌ها زنگ آسودگی می‌زنند ‫- آه، شباهنگام چه احساس خوبی دارم 00:49:14.035 --> 00:49:16.496 ‫یادته؟ اون بالا اتاق بازی‌مون بود 00:49:16.579 --> 00:49:19.332 ‫یک دایه هم داشتیم, ‫مامان، اسمش چی بود؟ 00:49:19.415 --> 00:49:20.875 ‫- فردریش ‫- درسته 00:49:20.959 --> 00:49:24.170 ‫انداختیمش تو گنجه و فراموشش کردیم 00:49:26.089 --> 00:49:27.882 ‫شما خونه خوبی داشتید، شیلر؟ 00:49:29.884 --> 00:49:31.386 ‫کوچک بود 00:49:31.469 --> 00:49:35.640 ‫اون‌قدری فرصت برات نمی‌گذاشت ‫که بخوای به فکر خوشحالی بیفتی 00:49:35.723 --> 00:49:38.226 ‫نگاه که می‌کنم، اون‌وقت‌ها احساس می‌کردم ‫که جای خوبیه 00:49:38.309 --> 00:49:41.187 ‫عجبیه، نگاه که می‌کنم، ‫قدیم‌ها انگار همه چی خوب بود 00:49:42.313 --> 00:49:45.984 ‫انگار که آدم برای استعداد عجیبی ‫در گول زدن خودش داره 00:49:46.067 --> 00:49:50.196 ‫گاهی مغلوب این میل می‌شم ‫که برگردم وورتمبرگ 00:49:50.279 --> 00:49:52.699 ‫از منعی که دوک علیه‌م گذاشته ‫خیلی می‌گذره 00:49:52.782 --> 00:49:54.534 ‫دقیقا چند وقت شده؟ 00:49:55.618 --> 00:49:58.454 ‫شش سال پیش مجبور شدم ‫از زادگاهم فرار کنم 00:50:01.124 --> 00:50:05.086 ‫بابت سوالم پوزش می‌خوام، ‫عجب بی‌ملاحظه ام 00:50:06.129 --> 00:50:09.007 ‫بوی آشفتگی می‌آد 00:50:09.090 --> 00:50:13.094 ‫آره، تابستون داره رخت برمی‌بنده ‫و به ما می‌گه 00:50:13.177 --> 00:50:15.221 ‫«از من به خوبی یاد کنید» 00:50:17.098 --> 00:50:19.767 ‫شارلت؟ شارلت فن لنگفلد؟ 00:50:20.351 --> 00:50:21.519 ‫بله؟ 00:50:25.815 --> 00:50:28.276 ‫یک پیام از میلادی براتون رسیده 00:50:42.832 --> 00:50:45.793 ‫من فورا می‌رم کُخبرگ، تا به فراو فن اشتاین ‫بپیوندم 00:50:45.877 --> 00:50:48.796 ‫گُته برگشته و گفته که ‫فردا می‌رسه 00:50:49.964 --> 00:50:51.215 ‫گته برگشته؟ 00:50:51.299 --> 00:50:54.218 ‫- اصرار کن تا اواخر آگست برگرده ‫- پس تکلیف کلاه‌ها چی می‌شه؟ 00:50:54.302 --> 00:50:59.348 ‫- اواخر تابستون بهترین موقعه ‫- کلاه‌ها و چمدون قرمز به دست‌تون رسیده؟ 00:51:01.476 --> 00:51:04.562 ‫هدیه رو برای مادم فن ‫اشتاین بسته‌بندی کردید؟ 00:51:04.645 --> 00:51:06.481 ‫بسته‌بندی کردید؟ 00:51:07.815 --> 00:51:10.943 ‫و لباس‌های مجلسی، لباس‌های مجلسی شارلت,,, 00:51:12.153 --> 00:51:14.906 ‫- شْونکه، مطمئنی؟ ‫- بله، خانم، مطمئن ام 00:51:21.370 --> 00:51:22.622 ‫من رو ببخش 00:51:22.705 --> 00:51:26.125 ‫- بسته‌بندی کردی؟ ‫- بله خانم، کلاه‌ها رو بسته‌بندی کردم 00:51:27.835 --> 00:51:30.463 ‫به‌م اعتماد کن، همه‌چی ‫طبق نقشه‌مون از کار درمی‌آد 00:51:30.546 --> 00:51:34.133 ‫- خانم ‫- آدم ممکنه فراموش بکنه,,, 00:51:37.011 --> 00:51:40.098 ‫- ای پدر ما که در آسمان‌هایی ‫- به همسرت سلام برسون 00:51:40.181 --> 00:51:41.974 ‫- کی‌ می‌رسه؟ ‫- فردا بعد از ظهر 00:52:04.038 --> 00:52:06.124 ‫آماده که شدی، شمع‌ها رو خاموش کن و ‫برو بخواب 00:52:06.207 --> 00:52:07.667 ‫چشم خانم 00:52:09.919 --> 00:52:11.462 ‫تو هم همین‌طور, شب خوش 00:52:21.055 --> 00:52:23.850 ‫برو بخواب، ویلهلم, ‫کاری باهات ندارم 00:52:24.809 --> 00:52:26.853 ‫شمع رو هم با خودت ببر 00:52:31.065 --> 00:52:32.567 ‫شب خوش 00:52:41.576 --> 00:52:44.579 ‫- برم خونه؟ ‫- الان دیگه خیلی دیره 00:52:46.998 --> 00:52:50.334 ‫لطفا چیزی رو که گذاشتم روی میز بخون 00:52:50.418 --> 00:52:52.837 ‫مقدمه‌ی رمان خودمه 00:52:52.920 --> 00:52:55.089 ‫دوست دارم رک باشی و راست 00:53:14.442 --> 00:53:17.069 ‫کمی نوشیدنی درست می‌کنم ‫تا راست‌تر هم بشی 00:53:17.153 --> 00:53:20.865 ‫دستورش مال مادرمه، ‫که اون هم از مادرش به ارث برده و الی آخر,,, 00:53:24.285 --> 00:53:27.413 ‫هرکس از این بنوشه، راستی رو بدون لکنت ‫بیان می‌کنه 00:54:01.822 --> 00:54:05.159 ‫ابتدا مادرم می‌خواست دستور ‫رو در وصیت‌نامه‌ش بنویسه 00:54:05.826 --> 00:54:09.747 ‫اما طی یک چُرت عصرگاهی از دهنش پرید، ‫و من هم نوشتمش 00:54:09.830 --> 00:54:14.001 ‫هیچ چیز خاصی هم درش نیست، ‫فقط بحث اندازه‌ست 00:54:15.002 --> 00:54:17.421 ‫تو با این راز چه خواهی کرد؟ 00:54:17.505 --> 00:54:21.968 ‫- می‌سپاریش به بچه‌هات؟ ‫- من بچه‌ای نخواهم داشت، خودم حس می‌کنم 00:54:22.051 --> 00:54:25.972 ‫اما اگر قرار بود تو داشته باشی، ‫فریتز، می‌سپردم‌شون به اون‌ها 00:54:26.055 --> 00:54:29.100 ‫- البته اگه بچه‌های خوبی باشن ‫- بچه‌ها,,, 00:54:29.183 --> 00:54:30.768 ‫تا حالا به‌شون فکر نکردم 00:54:30.851 --> 00:54:32.436 ‫دوست دارم فریتز صدات کنم 00:54:32.520 --> 00:54:36.691 ‫اسم شوهرم فردریشه، ‫امشب دوست ندارم اسم او رو به زبون بیارم 00:54:45.741 --> 00:54:48.327 ‫حالا بگو ببینم به نظرت چطوره؟ 00:54:51.789 --> 00:54:54.125 ‫شگفت‌آوره، ‫ساده اما عمیق 00:54:54.208 --> 00:54:57.670 ‫تنها ایرادات، یکسری جزئیات ریزه که ‫با خط ناخوانا یادداشت کردم 00:54:57.753 --> 00:55:01.132 ‫نثر محشری داری، کارلین, ‫همکاران مردت رو شگفت‌زده خواهی کرد 00:55:01.215 --> 00:55:02.842 ‫رُک و راست 00:55:05.261 --> 00:55:08.973 ‫نباید خیلی به این تعریف و تمجید فکر کنم 00:55:33.247 --> 00:55:38.711 ‫برو وایمار پیش شارلت, ‫ازش خواستگاری کن، این‌جوری خوشبخت می‌شی 00:55:41.922 --> 00:55:44.133 ‫پس مثلث‌مون چی می‌شه؟ 00:55:47.094 --> 00:55:52.141 ‫به لولو گفتم خواهرم رو از دست نمی‌دم، ‫و یک برادر هم به دست می‌آرم 00:55:53.267 --> 00:55:55.269 ‫پس خودمون چی؟ 00:55:57.688 --> 00:55:59.648 ‫من از تو دست نمی‌کشم 00:56:00.483 --> 00:56:02.234 ‫و به قدردانی از تعریف و تمجدیدت 00:56:02.318 --> 00:56:05.696 ‫امشب می‌خوام به دوستیمون ژرفای بیشتری ‫ببخشم 00:56:06.530 --> 00:56:08.240 ‫اما,,, 00:56:40.815 --> 00:56:44.568 ‫لباسم رو درنمی‌آرم, ‫شوهرم هر آن ممکنه سربرسه 00:56:44.652 --> 00:56:48.906 ‫اگر گفته که بعد از ظهر این‌جاست، ‫حتما صبح می‌رسه 00:56:48.989 --> 00:56:50.491 ‫همیشه کارش همینه 00:57:00.042 --> 00:57:02.336 ‫خیلی خوب, بله؟ 00:57:02.420 --> 00:57:08.134 ‫بجنبید، خانم, مادرتون امروز ‫همسرتون رو در کالسکه-سرا دیده 00:57:08.217 --> 00:57:10.928 ‫این رو پنهانی برای من فرستاده 00:57:11.011 --> 00:57:14.682 ‫- یعنی به چیزی مشکوک شده؟ ‫- مادرتون گفتند که کدر به نظر می‌رسید 00:57:14.765 --> 00:57:15.766 ‫نه 00:57:25.025 --> 00:57:27.653 ‫کدر؟ ‫آخه این کلمه رو از کجاش درآورده! 00:57:34.743 --> 00:57:36.704 ‫نگاه کن, نگاه کن,,, 00:57:37.705 --> 00:57:39.415 ماییم 00:57:55.431 --> 00:57:58.350 ‫- دارم دردت می‌آرم؟ ‫- نه، نه 00:58:00.394 --> 00:58:03.731 ‫خیلی کیف می‌ده 00:58:32.676 --> 00:58:35.804 ‫ولش کن، می‌گذره 00:58:57.368 --> 00:59:01.372 ‫عشق من، حالا رهام کن ‫تا بتونی برگردی 00:59:01.455 --> 00:59:02.540 ‫کِی؟ 00:59:03.624 --> 00:59:05.209 ‫کِی؟ 00:59:18.889 --> 00:59:20.724 ‫- همسرم کجاست؟ ‫- خوابیدند 00:59:20.808 --> 00:59:22.726 ‫صبر کن، می‌رم پهلوش 00:59:22.810 --> 00:59:25.896 ‫در خانه پشتی در اتاق خواهرشون خوابیدند 00:59:25.980 --> 00:59:28.774 ‫یعنی این‌قدر دلتنگ شارلته؟ 01:00:10.190 --> 01:00:13.360 ‫«دیشب، و یا امروز صبح، ‫رشته امور بیرون از دستان من بود 01:00:13.444 --> 01:00:17.698 ‫و عصر امروز به یک نهار دیرهنگام ‫دعوت شده ام، از طرف رنگمان 01:00:17.781 --> 01:00:19.450 ‫که این‌جا به مداوای من می‌پرداخت 01:00:19.533 --> 01:00:22.786 ‫اما بعد، دزدانه سوی تو می‌آیم 01:00:24.872 --> 01:00:29.126 ‫نه، التماست می‌کنم که امروز و چند روز دیگر ‫از خانه‌ی ما دور بمانی 01:00:29.209 --> 01:00:32.630 ‫اما یکشنبه بعد این‌جا دعوتی، چون آن‌موقع 01:00:32.713 --> 01:00:36.967 ‫اگر همه‌ی نشانه‌ها را درست بخوانم، ‫با مردی دیدار خواهی کرد 01:00:37.051 --> 01:00:39.970 ‫که تا الان از تو کناره می‌گرفت» 01:00:58.405 --> 01:01:02.368 ‫- گمونم گفت «دنیا» ‫- نه، گفت «پهنا» 01:01:03.077 --> 01:01:04.995 ‫باید یک لب‌خوان استخدام کنی 01:01:13.837 --> 01:01:17.091 ‫شیلر طوری فراک می‌پوشه ‫انگار از رو یک تپه کود پیداش کرده 01:01:18.258 --> 01:01:21.804 ‫- گرچه ارزون هم نبود ‫- اما دست-دوم بود 01:01:22.346 --> 01:01:23.931 ‫یعنی یک‌دونه جدید براش بخرم؟ 01:01:24.014 --> 01:01:27.518 ‫شعرا، هر لباسی هم که تن‌شون کنی، ‫باز هم شبیه گداهان 01:01:27.601 --> 01:01:31.397 ‫سر کیسه رو کمی شل کن, ‫هرچی نباشه، نابغه ان 01:01:39.613 --> 01:01:41.573 ‫شاهزاده! 01:01:47.955 --> 01:01:51.792 ‫این دو نفر از برجسته‌ترین ‫افراد دوران ما اند 01:01:51.875 --> 01:01:54.545 ‫آن هنگام که دو شاعر ‫برای نخستین بار دیدار کردند 01:01:54.628 --> 01:01:57.881 ‫آفتاب نمناک اواخر تابستان ‫روی رود زاله می‌درخشید 01:01:57.965 --> 01:02:00.050 ‫شیلر اگرچه می‌لرزید 01:02:00.134 --> 01:02:03.554 ‫و گوته پُرگویی می‌کرد تا ‫یخی را که میان‌شان بود آب کند 01:02:03.637 --> 01:02:09.143 ‫او که جوان‌تر بود می‌انگشات که ‫مقابل چهره‌ای سنگی ایستاده 01:02:13.856 --> 01:02:17.151 ‫شارلت، که همراه با فراو فن اشتاین ‫برای یک روز به رودل‌اشتات آمده بود 01:02:17.234 --> 01:02:21.155 ‫خواهرش را با گفتن «بهترین روز عمرش هم نبود» ‫ترک کرد 01:02:21.238 --> 01:02:26.243 ‫بعد از این، باید مراقبش باشیم و ‫وقتی که تنهاست دستش رو بگیریم 01:02:26.326 --> 01:02:28.245 ‫کارلین موافقت کرد 01:02:28.328 --> 01:02:31.415 ‫همان بعد از ظهر ‫گُته به دلیل امر مهمی 01:02:31.498 --> 01:02:34.460 ‫به همراهی ‫کنبل و مادام اشتاین راهی وایمار شد 01:02:48.849 --> 01:02:51.143 ‫پس حال و هوایی به جا ماند 01:02:51.226 --> 01:02:56.106 ‫که احساس طردشدگی و عدم-طردشدگی را ‫در شیلر نهادینه می‌کرد 01:02:56.190 --> 01:02:58.650 ‫گستاخی دادگاه‌های تفتیش عقاید 01:02:58.734 --> 01:03:02.529 ‫تنها از نامردمی‌های هنگام ‫اجرای احکام عقب می‌ماند 01:03:03.906 --> 01:03:09.620 ‫با درآمیختن امر دهشتناک و مضحک، دلرحمی را ‫زیر ریشخندگیری و خوارشماری مدفون کردند 01:03:09.703 --> 01:03:12.456 ‫مجرم تحت اصول خاصی به سوی اعدام‌گاه خود ‫هدایت می‌شد 01:03:12.539 --> 01:03:15.167 ‫و درفشی سرخ راه را به او می‌نمایاند 01:03:15.250 --> 01:03:17.711 ‫در تمام این فرایند، زنگ ‫ناقوس‌ها به گوش می‌رسید 01:03:17.795 --> 01:03:20.464 ‫نخست، کشیش با لباده‌اش می‌آمد 01:03:20.547 --> 01:03:25.969 ‫و به دنبال او، گناهکار در جامه‌ای ‫زرد که به دیوهای سیاه منقش گشته بود 01:03:26.762 --> 01:03:29.515 ‫و بر سرش نیز کلاهی کاغذی داشت 01:03:29.598 --> 01:03:33.393 ‫پُشت به قربانی: ‫شمایل عیسی بر صلیب 01:03:33.477 --> 01:03:36.396 ‫و او دیگر انتظار رستگاری نداشت 01:03:36.480 --> 01:03:41.485 ‫جسم فانی او در آتش [هیزم‌ها] ‫و روح جاودانش در آتش دوزخ می‌سوخت 01:03:41.568 --> 01:03:43.946 ‫در حالی که گویچه‌ای ‫دهانش را بسته بود 01:03:49.076 --> 01:03:51.662 ‫آدم می‌انگشات جنازه‌ای‌ست ‫که راه به گور می‌برد 01:03:51.745 --> 01:03:57.251 ‫اما مردی بود زنده که شکنجیدنش به نحوی ‫تکان‌دهنده اسباب سرگرمی مردمان می‌شد» 01:03:58.502 --> 01:03:59.920 ‫پوزش می‌خوام، همین‌جا می‌‍ایستم 01:04:01.755 --> 01:04:06.927 ‫حالا ما رو با شرح جزئیات این اعدام ‫در دوران تفتیش عقاید میخکوب می‌کنید؟ 01:04:07.928 --> 01:04:09.805 ‫نه، از محضرتون عذر می‌خوام 01:04:13.433 --> 01:04:15.811 ‫سخت متاثر شدم 01:04:18.272 --> 01:04:20.732 ‫زبان شما نیرومنده و روشن 01:04:26.780 --> 01:04:28.240 ‫کتاب رو از کجا باید سفارش داد؟ 01:04:29.616 --> 01:04:31.201 ‫پوزش می‌خوام 01:04:31.285 --> 01:04:33.871 ‫کتاب پاییز در وایمار درمی‌آد 01:04:35.664 --> 01:04:39.084 ‫چرا در ینا یا برلین مشغول تدریس نمی‌شید؟ 01:04:39.167 --> 01:04:41.795 ‫هیچکس در آلمان وصف ‫تاریخ رو مثل شما نمی‌گه 01:04:41.879 --> 01:04:44.882 ‫دست‌کم، من که تا به حال چنین چیزی نخوندم 01:04:44.965 --> 01:04:46.800 ‫مو به مو درسته 01:04:49.678 --> 01:04:51.054 ‫راستش در ینا درخواست دادم 01:04:51.138 --> 01:04:55.601 ‫این کتاب، یا تا حدی پژوهش درباره‌ش، ‫پایه و اساس نمایشنامه "دُن کارلُس" من بود 01:04:57.311 --> 01:05:03.150 ‫هنرش حتی غول وایماریِ ما رو هم می‌ترسونه, ‫برای همین چنین شتابان از این‌جا رفت 01:05:04.902 --> 01:05:08.447 ‫آقای وُلزُگِن عزیزم، ‫نمی‌خواد این‌قدر برای دوستت بازارگرمی کنی 01:05:09.865 --> 01:05:12.034 ‫[پیشاپیش] من رو افسون کرده 01:05:16.038 --> 01:05:19.249 ‫پوزش من رو می‌پذیرید؟ ‫امروز زبانم از سخن گفتن قاصره 01:05:19.333 --> 01:05:22.294 ‫دلم نمی‌خواد اسباب رنجش شما بشم 01:05:39.394 --> 01:05:41.939 ‫خب، ادب سرش نمی‌شه 01:05:42.022 --> 01:05:45.943 ‫- یعنی من این‌قدر ملال‌آورم؟ ‫- نه, بقیه‌مون ملال‌آوریم 01:05:46.026 --> 01:05:48.779 ‫شما مراتب تحسین خودتون رو ‫نثار ایشون کردی, 01:05:48.862 --> 01:05:50.072 ‫ممنون 01:05:50.697 --> 01:05:53.325 ‫اما من واقعا مفتون نوشته‌ش شدم 01:06:17.307 --> 01:06:20.227 ‫برم ببینم مبادا دندون‌درد دوست‌مون ‫سبب سقوطش از پله‌ها شده باشه 01:06:24.272 --> 01:06:25.482 ‫فردریش 01:06:34.825 --> 01:06:35.993 ‫متاسفم 01:06:40.080 --> 01:06:43.417 ‫«فراموش نکنی به "مثلث" ‫در وایمار پیشنهاد بدهی» 01:06:43.500 --> 01:06:45.877 ‫«سباسگزار ابدی، "دایره"» 01:07:25.876 --> 01:07:29.379 ‫شیلر، با بازگشت به ‫زندگی شاعرانه‌اش در وایمار 01:07:29.463 --> 01:07:33.383 ‫آماج سرزنش دوستان دلواپسش شد 01:07:33.467 --> 01:07:35.427 ‫به ویژه، کرنر وفادار 01:07:35.510 --> 01:07:39.431 ‫اندرز من اینه که رابطه‌ت ‫رو با مادام فن کالب تمام نکنی 01:07:39.514 --> 01:07:43.060 ‫می‌خوام رو دو پای خودم ‫بایستم و این‌قدر داد و قال نکنم 01:07:43.143 --> 01:07:45.729 ‫چیزی که نیاز داری وقت ‫آزاده، خالی از نگرانی 01:07:45.812 --> 01:07:47.898 ‫و فن کالب هم دقیقا همین ‫رو برات تامین می‌کنه 01:07:47.981 --> 01:07:52.903 ‫مشخصه که نمی‌تونم این اندرز رو اساس ‫تصمیماتم برای چگونه رفتار کردن قرار بدم 01:07:54.237 --> 01:07:55.822 ‫تو هیچوقت اون دو خواهر رو ندیدی 01:07:55.906 --> 01:07:59.076 ‫تمام تلخی زندگی من در یک دلیل خلاصه شده: ‫تنها بودنم 01:07:59.159 --> 01:08:01.453 ‫خیال می‌کردم برای عشق و عاشقی نازیبنده ام 01:08:01.536 --> 01:08:05.165 ‫اما این تابستون برای اولین ‫بار به این نازیبندگی شک کردم 01:08:05.248 --> 01:08:06.583 ‫چرا که خوشحال بودم 01:08:10.337 --> 01:08:11.838 ‫بیا این‌جا 01:08:22.182 --> 01:08:26.311 ‫برای همین تنها و در پیشگاه خدا ازت می‌پرسم 01:08:26.394 --> 01:08:30.482 ‫که برای درآمدن به همسری من ‫کوچک‌ترین تمایلی داری؟ 01:08:32.567 --> 01:08:33.777 ‫بله 01:08:39.699 --> 01:08:40.784 ‫نه 01:08:45.956 --> 01:08:47.666 ‫چی شده؟ 01:08:51.711 --> 01:08:53.547 ‫دوستم می‌داری؟ 01:08:54.297 --> 01:08:55.882 ‫مگه همین رو نگفتم؟ 01:08:57.592 --> 01:08:59.886 ‫شارلت، بله، حقیقت داره 01:09:00.804 --> 01:09:02.889 ‫اما از عشق اینهمه می‌رنجی؟ 01:09:05.559 --> 01:09:08.562 ‫- موضوع ارثیه‌ای‌ست که از باتاویا رسیده ‫- چطور مگه؟ 01:09:09.813 --> 01:09:12.149 ‫مانع ابراز عشق من به تو می‌شه 01:09:12.232 --> 01:09:13.567 ‫چرا؟ 01:09:13.650 --> 01:09:16.486 ‫چون مرتب می‌شنوم که نقشه‌های تازه‌ای ‫درباره‌ش کشیده می‌شه 01:09:16.570 --> 01:09:20.031 ‫و به اون گدای درونم، احساس ‫شکارچی میراث دست می‌ده 01:09:24.578 --> 01:09:27.581 ‫عشق من به تو، بی‌اختیار و واقعیه 01:09:28.999 --> 01:09:35.005 ‫می‌تونی به من تکیه کنی، همچون ‫درختی که هرروز قوی و سبز به چشم می‌آد 01:09:35.088 --> 01:09:36.631 ‫برای توئه 01:09:39.342 --> 01:09:41.761 ‫هیچوقت خیال نکن که به من آسیب می‌زنی 01:09:42.929 --> 01:09:44.890 ‫کنار من باش و آزاد 01:09:46.266 --> 01:09:48.602 ‫کنار من باش هرجور که دوست داری 01:09:51.438 --> 01:09:54.357 ‫شارلت من, باز شروع شد: 01:09:54.441 --> 01:09:57.402 ‫فروتنی و خِرد 01:10:00.113 --> 01:10:04.284 ‫- به همراهی خودمان، و گواهی خداوند,,, ‫- بله؟ 01:10:04.367 --> 01:10:06.077 ‫[اینک] ما نامزد هستیم 01:10:14.878 --> 01:10:19.424 ‫این راز ماست, به‌ت اطمینان می‌دم ‫که مواقت مادرم رو جلب کنم 01:10:19.507 --> 01:10:23.094 ‫من هم به هیچکس نمی‌گم، حتی به دوستان 01:10:23.178 --> 01:10:25.096 ‫اما یک نفر هست که باید بدونه 01:10:27.015 --> 01:10:29.768 ‫«لین عزیزم، ما تنهای تنها بودیم» 01:10:29.851 --> 01:10:33.271 ‫اطمینان حاصل کردم که هیچ خدمت‌کاری ‫غافلگیرمان نکند 01:10:33.355 --> 01:10:36.942 ‫مادام همچنان در کُخبرگ بود، ‫و هیچکس به راز ما پی نبرد 01:10:37.025 --> 01:10:40.737 ‫تو، لین عزیز من، ‫تنها کسی هستی که خبر دارد 01:10:40.820 --> 01:10:44.157 ‫با افتخار به تو می‌گویم که ‫هیچ‌گونه لودگی از ما سر نزد 01:10:44.241 --> 01:10:46.826 ‫اما دیدن مردی بر-زانو-نشسته ‫عجیب است 01:10:46.910 --> 01:10:49.579 ‫باید به او می‌پیوستم، ‫تا مبادا مضحک جلوه کند 01:10:51.039 --> 01:10:55.877 ‫بسیار خوشحال ام، به زودی می‌آیم و سپس ‫جشنی سه-نفره خواهیم گرفت 01:10:56.544 --> 01:11:01.549 ‫اما فعلا راز را مسکوت بدار تا چیزی درز نکند ‫و لقلقه‌ی زبان هر کس و ناکسی نشود 01:11:09.182 --> 01:11:12.102 ‫«می‌خواهی با مامان درباره ‫ازدواجمان حرف بزنی؟» 01:11:12.185 --> 01:11:14.521 ‫کی با مامان حرف می‌زنی؟ 01:11:18.024 --> 01:11:21.111 ‫از وقتی که از وایمار برگشته ‫هنوز نتونستم باهاش حرف بزنم 01:11:21.194 --> 01:11:23.613 ‫چشم‌هاش درد می‌کرد و اوقاتش تلخ بود 01:11:23.697 --> 01:11:25.949 ‫می‌خواست با کنبل بره 01:11:26.032 --> 01:11:29.619 ‫اما راه‌ها آب‌گرفته بودند ‫و هیچ کالسکه‌ای نبود 01:11:29.703 --> 01:11:31.871 ‫برای همین رنجید 01:11:31.955 --> 01:11:35.458 ‫من و فریتز هرروز همدیگر رو می‌بینیم، ‫و خیلی به هم محبت داریم 01:11:35.542 --> 01:11:38.586 ‫کی با مامان حرف می‌زنی؟ ‫کی می‌آیی؟ 01:11:42.716 --> 01:11:46.970 ‫لولو، سوگند ما برای در میون ‫گذاشتن همه‌چیز باهم هنوز سر جاشه؟ 01:11:47.762 --> 01:11:53.143 ‫- من با تو در میون می‌گذارم و تو با من؟ ‫- سوگند ما کنار آبشار راین همین بود 01:11:53.226 --> 01:11:56.604 ‫اما به قوتِ خودش باقیه؟ ‫سوگند که نمی‌شکنی؟ 01:11:57.105 --> 01:12:00.734 ‫به گمانت فریتز برای مامان قابل قبوله؟ 01:12:00.817 --> 01:12:05.322 ‫استادی قریب الوقوعش در ینا ‫حالا آشکارا مورد بحث قرار گرفته 01:12:05.405 --> 01:12:09.659 ‫ممکن است که این اندک امنیت اقتصادی ‫او رو در چشم مادر شایسته جلوه دهد؟ 01:12:09.743 --> 01:12:13.413 ‫فعلا به‌ش نمی‌گم, چون که هنوز در ینا ‫صاحب شغل رسمی نشده 01:12:15.749 --> 01:12:17.500 ‫داستان ارثیه باتاویا رو هم که می‌دونی 01:12:17.584 --> 01:12:22.130 ‫برای وُکلا بیشتر صرف می‌کنه تا خودش 01:12:24.132 --> 01:12:25.550 ‫آرام 01:12:25.633 --> 01:12:28.261 ‫عجب فضاحتی 01:12:28.970 --> 01:12:30.430 ‫کارُلین 01:12:30.513 --> 01:12:32.057 ‫خوشبختی 01:12:32.766 --> 01:12:33.975 ‫فریتز 01:12:34.476 --> 01:12:35.727 ‫عشق 01:12:42.942 --> 01:12:45.570 ‫بگو ببینم، فریتز، بین ما چه اتفاقی افتاد؟ 01:12:45.653 --> 01:12:47.739 ‫یک چیزی هست، می‌تونم احساسش کنم 01:12:47.822 --> 01:12:50.116 ‫من تابِ تحملِ ابرهای درهم‌پیچیده رو ندارم 01:12:50.200 --> 01:12:53.036 ‫میان ما فقط آسمان آبی باید, 01:12:53.119 --> 01:12:56.539 ‫کارُلین عزیز، بابت شارلت خوشحال شدم 01:12:56.623 --> 01:13:00.627 ‫اما خواهان آنم که زودتر، دوباره ‫با تو دیدار کنم، حرف بزنم و بخندم 01:13:00.710 --> 01:13:03.797 ‫محمدیان به هنگام نماز رو به مکه می‌ایستند 01:13:03.880 --> 01:13:09.969 ‫من هم میز جدیدی خواهم خرید تا رو به ‫رودل‌اشتات باشم، قبله‌ی ایمان و پیامبر من 01:13:10.804 --> 01:13:13.056 ‫اما تا جایی که به تابستان بعد مربوط است 01:13:13.139 --> 01:13:17.227 ‫به عنوان استاد که ینا برم، ‫دیگر اختیار اوقات خودم رو نخواهم داشت 01:13:17.310 --> 01:13:18.728 ‫بعد به سراغ تو می‌آیم 01:13:18.812 --> 01:13:24.401 ‫اگر خدا بخواهد، با هردوی شمایم، ‫و خودم را میان آغوشتان می‌افکنم 01:13:37.872 --> 01:13:40.583 ‫برای تابستان بعد، بچه نمی‌خوای؟ 01:13:40.667 --> 01:13:42.502 ‫«دیگر پاسخ ندادی، لین 01:13:42.585 --> 01:13:45.588 ‫به گمانت شیلر در چشم مامان شایسته است؟ 01:13:45.672 --> 01:13:50.343 ‫اینک آشکار است که او به ینا می‌رود, ‫در این باره برای تو نوشته است 01:13:50.927 --> 01:13:56.182 ‫ممکن است که این اندک امنیت اقتصادی ‫او را در چشم مادر شایسته جلوه دهد؟ 01:13:56.266 --> 01:13:59.519 ‫کسی که از نامزدی ما خبردار نشده است؟ 01:14:02.397 --> 01:14:05.859 ‫پاسخ بده، عزیزترینم، پاسخ بده 01:14:05.942 --> 01:14:09.946 ‫الآنه نمی‌توانم به مادر بگویم, ‫درد چشمش وخیم‌تر شده است, 01:14:10.029 --> 01:14:12.699 ‫صرف از نظر از آفتاب [بی‌رمق] پاییز، ‫کرکره‌هایش را می‌بندد 01:14:12.782 --> 01:14:14.701 ‫و هرگاه که کنبل نباشد، پریشان می‌شود 01:14:14.784 --> 01:14:16.661 ‫فی الحال نمی‌توانم از او بپرسم 01:14:17.620 --> 01:14:21.332 ‫احساس می‌کنم که آبستن ام، بلویتز, ‫دارم دیوانه می‌شم 01:15:15.094 --> 01:15:17.889 ‫شارلت عزیز، به چی فکر می‌کنی؟ 01:15:17.972 --> 01:15:21.684 ‫یه اولین بار که شیلر از پای پنجره‌م گذشت, 01:15:25.104 --> 01:15:28.024 ‫- زمانی که درختان هنوز سبز بودند ‫- بله 01:15:28.942 --> 01:15:32.820 ‫و ژندگی کُت او از پشت پیدا بود 01:15:41.621 --> 01:15:44.040 ‫ما پنهانی نامزد کردیم 01:15:47.460 --> 01:15:49.712 ‫- از کِی؟ ‫- سپتامبر 01:15:49.796 --> 01:15:53.299 ‫وقتی که شما کُخبرگ بودید ‫و من جلوتر برگشتم 01:15:53.383 --> 01:15:56.427 ‫در تالار دیدار کردیم و ابراز عشق 01:15:57.804 --> 01:15:59.722 ‫با او ازدواج خواهم کرد 01:16:03.726 --> 01:16:07.981 ‫خدایا! این آسمان‌جل و تو! 01:16:10.316 --> 01:16:12.318 ‫دیگه نمی‌خواهی داستان رو مسکوت نگه داری؟ 01:16:12.402 --> 01:16:13.611 ‫چرا 01:16:13.695 --> 01:16:16.072 ‫پس چرا به من گفتی؟ 01:16:19.325 --> 01:16:22.412 ‫حالا که بری خانه، ‫اون‌جا دیدار می‌کنید؟ 01:16:22.495 --> 01:16:23.913 ‫او هم می‌آد؟ 01:16:23.997 --> 01:16:27.333 ‫نه، در ینا دیدار می‌کنیم، ‫هروقت که خودش رو معرفی کرد 01:16:28.334 --> 01:16:31.546 ‫که این‌طور, ‫پس بالاخره داره به مقام استادی می‌رسه 01:16:33.172 --> 01:16:36.259 ‫خب، پس کی قراره شما رو از مادر عزیز ‫خواستگاری کنه؟ 01:16:36.342 --> 01:16:39.345 ‫قرار بود خواهرم او رو بپزه، اما,,, 01:16:39.429 --> 01:16:43.474 ‫ظاهرا همه‌چیز رفته روی هوا، هان؟ 01:16:43.558 --> 01:16:46.686 ‫خواهرت به نظر کمی دمدمی می‌آد 01:16:46.769 --> 01:16:49.147 ‫از دمدمی‌مزاج بودنش گفته بود 01:16:49.230 --> 01:16:51.774 ‫من خواهرم رو دوست دارم, تحسینش,,, 01:16:51.858 --> 01:16:53.526 ‫موسیو چطور؟ 01:16:53.610 --> 01:16:55.820 ‫شخص شیلر؟ 01:16:57.697 --> 01:16:59.282 ‫گمونم حق با تو باشه، لولو 01:17:01.701 --> 01:17:03.870 ‫دیگه رازی در کار نیست 01:17:03.953 --> 01:17:05.622 ‫یا گُربه رو دم حجله بُکش ‫و ماجرا رو علنی کن 01:17:05.705 --> 01:17:08.374 ‫یا اینکه سنگِ روی یَخت ‫می‌کنه، همین جناب شیلر! 01:17:12.045 --> 01:17:15.256 ‫ذهن‌های برجسته [شیره] جان آدم رو می‌مکند 01:17:27.101 --> 01:17:30.980 ‫فرزند عزیزم، این مرد از ‫عوام الناسه و آه در بساط نداره 01:17:31.064 --> 01:17:33.399 ‫مامان هم همین رو می‌گه، ‫اما پس عشق چی میشه؟ 01:17:33.483 --> 01:17:38.029 ‫معنای عشق؟ ‫برای یک هنرمند؟ یعنی یک بانوی مذکر؟ 01:17:40.406 --> 01:17:44.661 ‫تا جایی که من می‌دونم، خانم‌های ‫دیگری هم در این شهر هستند که,,, 01:17:44.744 --> 01:17:48.081 ‫ادعا کنند شیرینی‌خورده‌ی شیلر ‫اند و این ادعا رو علنی هم می‌کنند 01:18:03.930 --> 01:18:06.432 ‫[انگشتان من] به قدر کافی ‫نرم و لطیف نبودند؟ 01:18:08.518 --> 01:18:10.103 ‫باید بِبُرمشون؟ 01:18:12.105 --> 01:18:17.402 ‫- کار دست خودت نده، تاب ندارم ‫- اما همه‌چیز تموم شده، این‌همه سال,,, 01:18:17.485 --> 01:18:20.196 ‫کسی نمی‌تونه پیوند چند ساله‌ی ما رو ‫خراب کنه, این گنجیه که باید ازش بهره ببریم! 01:18:20.279 --> 01:18:21.614 ‫فریتز! 01:18:21.698 --> 01:18:26.536 ‫چرا به من نگفتی نامزد کردی تا من ‫پیش از بقیه بدونم؟ 01:18:26.619 --> 01:18:28.538 ‫- توهین‌آمیزه! ‫- خب راز بود 01:18:28.621 --> 01:18:30.331 ‫راز؟ 01:18:30.998 --> 01:18:33.918 ‫- شوخیه دیگه؟ ‫- از قرار معلوم، در وایمار، بله 01:18:35.169 --> 01:18:39.799 ‫هرجور که می‌تونی من رو خوار و خفیف کن, ‫بابتش یک مستمری مادام العمر به‌ت می‌دم 01:18:40.466 --> 01:18:44.554 ‫شوهرم هم حسادت‌های کوچولو و ‫چاپلوسی‌هاش رو فراموش می‌کنه 01:18:45.972 --> 01:18:48.474 ‫این‌همه سال باهم بودن 01:18:48.558 --> 01:18:52.603 ‫نباید تمام بشه, ‫اول در مانهایم، حالا هم این‌جا 01:18:53.312 --> 01:18:55.857 ‫به خاطر من بود که این‌جا آمدی، ‫فراموش نکن 01:18:56.482 --> 01:18:59.235 ‫من آمدم این‌جا چون تبعید شده بودم ‫و نمی‌دونستم کجا برم 01:18:59.318 --> 01:19:02.113 ‫فایده نداره, ازدواج تو، وابستگی من، ‫نمی‌شه ادامه پیدا کنه 01:19:02.196 --> 01:19:03.156 ‫می‌شه! 01:19:06.868 --> 01:19:10.413 ‫یک سال دیگه هم با من بمون، ‫بعدش خودم رو می‌کُشم 01:19:11.164 --> 01:19:15.585 ‫تعهد می‌کنم! بعدش آزاد می‌شی ‫و میراث من هم به تو می‌رسه 01:19:17.336 --> 01:19:19.464 ‫جدی که نمی‌گی! 01:19:20.840 --> 01:19:22.675 ‫مکتوبش می‌کنیم 01:19:23.176 --> 01:19:27.638 ‫فقط یادت باشه که شاعر چی می‌گه 01:19:28.848 --> 01:19:32.393 ‫خاکروبه می‌گوید «من نیز انسان ام» 01:19:32.894 --> 01:19:35.646 ‫جهان می‌گوید «من هم روح ام» 01:20:23.903 --> 01:20:27.490 ‫«دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 01:20:27.573 --> 01:20:30.660 ‫او سست‌پیمان است ‫و در خانه‌های بدنام سرک می‌کشد 01:20:30.743 --> 01:20:33.412 ‫او پول مردم را بدون حقشناسی می‌گیرد 01:20:33.496 --> 01:20:38.501 ‫او البسه‌ی شوهر معشوقه‌ی خود را بیرون ‫از خانه می‌پوشد و حتی گرو می‌گذارد 01:20:38.584 --> 01:20:40.503 ‫البته نمی‌گویم که [لباس‌ها را] می‌دزدد 01:20:40.586 --> 01:20:45.925 ‫در کنار نبوغش که جان انسان را ‫متاثر می‌کند، و در کنار شکنندگی‌اش 01:20:46.008 --> 01:20:50.304 ‫دچار نوعی ولنگاری اساسی است ‫که آدمی را بیزار می‌کند 01:21:38.477 --> 01:21:39.604 ‫شارلت؟ 01:21:41.480 --> 01:21:43.733 ‫دست‌هات می‌لرزند 01:21:43.816 --> 01:21:46.068 ‫چرا نمی‌آیی بالا؟ ‫هوای این‌جا وحشتناکه 01:21:46.152 --> 01:21:50.406 ‫نه، نمی‌تونم بیام اتاقت, ‫خطرناکه 01:21:50.489 --> 01:21:52.158 ‫نامه‌ای به دستم رسید 01:22:06.714 --> 01:22:08.424 ‫«یک دوست» 01:22:22.271 --> 01:22:24.815 ‫فورا رسیدگی می‌کنم 01:22:40.456 --> 01:22:43.960 ‫دلسوزانه تو را از نیمه‌ی ‫تاریک شیلر بیم می‌دهم 01:22:44.043 --> 01:22:46.212 ‫او سست‌پیمان است ‫و در خانه‌های بدنام سرک می‌کشد 01:22:46.295 --> 01:22:48.631 ‫از مردم بدون حق‌شناسی پول می‌ستاند 01:22:48.714 --> 01:22:51.467 ‫او البسه‌ی شوهر معشوقه‌ی خود را ‫بیرون از خانه می‌پوشد و حتی گرو می‌گذارد 01:22:51.550 --> 01:22:53.052 ‫البته نمی‌گویم که [لباس‌ها را] می‌دزدد 01:22:53.135 --> 01:22:57.014 ‫در کنار نبوغش که جان انسان را ‫متاثر می‌کند، و در کنار شکنندگی‌اش 01:22:57.098 --> 01:23:01.060 ‫دچار نوعی ولنگاری اساسی است ‫که آدمی را بیزار می‌کن 01:23:01.560 --> 01:23:03.813 ‫این رو تو نوشتی؟ 01:23:22.915 --> 01:23:28.504 ‫دانش و شناخت تو از سبک نوشتاری من ‫باید به‌ت گواهی بده که کار من نیست 01:23:28.587 --> 01:23:33.259 ‫"ولنگاری" واژه‌ای نیست که من ازش استفاده ‫کنم, می‌باید چنین اسمی روی خودم بگذارم 01:23:33.342 --> 01:23:38.472 ‫به هر حال، طی رابطه‌مون، ‫معارف اخلاقی زیادی رو زیر پا گذاشتم 01:23:39.432 --> 01:23:40.891 ‫جسما و احساسا 01:23:40.975 --> 01:23:46.022 ‫پس احمقانه‌ست که برای قضاوت ‫کسی از واژه "ولنگاری" استفاده کنم 01:23:46.105 --> 01:23:51.152 ‫اما باید اقرار کنم که نویسنده، خوب ‫از این رابطه به ضرر من استفاده کرده 01:23:51.861 --> 01:23:56.449 ‫تو می‌خواهی باور کنی که من نوشتم، ‫پس می‌تونی پیوند دوستی‌مون رو بشکنی 01:23:56.532 --> 01:24:00.703 ‫اصلا برای سر و سامون دادن به زندگیت ‫باید هم چنین باوری داشته باشی 01:24:00.786 --> 01:24:03.372 ‫حتی اگه به قیمت نابود شدن زندگی من تموم بشه 01:24:09.462 --> 01:24:11.714 ‫می‌خوام نامه‌هات رو پس بدم 01:24:22.349 --> 01:24:25.061 ‫و می‌دونم که بابت کسب مقام استادی ‫باید قدردان چه کسی باشم 01:24:25.144 --> 01:24:28.814 ‫تو روی نفوذ من بیش از اندازه حساب کردی 01:24:29.482 --> 01:24:31.317 ‫خیلی‌های دیگه هم در این امر دخیل بودند 01:24:31.400 --> 01:24:34.278 ‫دالبرگ، فرماندار ارفورت و ماینز 01:24:34.361 --> 01:24:35.654 ‫او رو از قبل می‌شناسی 01:24:35.738 --> 01:24:40.576 ‫و حتی شخص رایزن سلطنتی، ‫که در رودل‌اشتات 01:24:40.659 --> 01:24:42.661 ‫و آخر از همه، جناب دوک 01:24:43.913 --> 01:24:46.791 ‫کار نیک شما بر آخرین گام من به سوی ‫یک زندگی مستقل رو,,, 01:24:46.874 --> 01:24:49.335 ‫به عنوان یک نویسنده و ‫شخصیت علمی استوار می‌کنه 01:24:49.418 --> 01:24:51.670 ‫تا آخر دنیا مدیون این لطف شما خواهم بود 01:25:12.441 --> 01:25:14.860 ‫«لین، از دست خودم یکه خوردم 01:25:14.944 --> 01:25:18.531 ‫چطور تونستم به چنین نمایش خفت‌باری تن بدم؟ 01:25:19.740 --> 01:25:21.659 ‫دایم فکر می‌کنم به خاطر تو هم بوده ‫که مرتکب این کار شدم 01:25:22.451 --> 01:25:25.955 ‫احساس پلیدی می‌کنم, ‫همه‌چیز را برایت می‌گویم, 01:25:27.039 --> 01:25:28.290 ‫لین؟ 01:25:32.294 --> 01:25:34.505 ‫و آبستن هم نیستم، شکر خدا 01:25:38.300 --> 01:25:40.302 ‫خوش آمدید 01:25:40.386 --> 01:25:43.806 ‫«بعد از تمام گفتگوها و دیدارها در ینا,,, 01:25:43.889 --> 01:25:46.308 ‫می‌توانم بگویم که 01:25:46.392 --> 01:25:52.439 ‫سال آینده، فروتنانه و مفتخرانه به ‫کسوت استادی تاریخ خواهم رسید 01:25:53.649 --> 01:25:59.238 ‫اولین خطابه‌ام را از ساعت 11 صبح امروز ‫در سر مرور می‌کنم 01:25:59.321 --> 01:26:02.825 ‫و پیوسته به عصرگاهمان در خانه‌ی لنگفلد ‫می‌اندیشم 01:26:02.908 --> 01:26:05.995 ‫که، گُرگ و میش را تماشاکنان، به من گفتی ‫«سوئدی‌ها دارن می‌آن» 01:26:06.078 --> 01:26:08.330 ‫من گفتم ها 01:26:08.414 --> 01:26:10.541 ‫نه، راست می‌گی, تو گفتی 01:26:10.624 --> 01:26:13.919 ‫- به چی لبخند می‌زنی؟ ‫- لبخند زدم؟ 01:26:14.003 --> 01:26:18.841 ‫- کل امروز لبخند به لب داشتی ‫- شرمنده ام، تمامش می‌کنم 01:26:18.924 --> 01:26:21.886 ‫«سلام گرم مرا به مادر عزیز برسان 01:26:21.969 --> 01:26:27.016 ‫او را نشسته در سالن، و با عینکی تیره‌ ‫پیش چشم می‌آورم 01:26:27.099 --> 01:26:31.604 ‫که او را از نور زمستانی محافظت می‌کند، و ‫به تو که این نامه را می‌خوانی گوش سپرده است 01:26:32.438 --> 01:26:38.027 ‫و هنگامی که این را می‌شنود، ‫از او می‌خواهم که یک بار سر تکان دهد 01:26:38.110 --> 01:26:41.697 ‫خودش خواهد دانست که چرا، و چه ‫چیز را متبرک خواهد کرد، درست می‌گویم؟ 01:26:41.780 --> 01:26:44.742 ‫سپس همه‌چیز درست می‌شود، ‫لولوی خرد من» 01:27:17.191 --> 01:27:19.235 ‫یوهان کریستف فردریش شیلر 01:27:19.318 --> 01:27:22.571 ‫آیا می‌پذیری که شارلت آنتوانت فن لنگفلد 01:27:22.655 --> 01:27:29.078 ‫از امروز و تا روزی که مرگ جدایتان کند 01:27:29.161 --> 01:27:31.080 ‫به همسری‌ات درآید؟ 01:27:31.163 --> 01:27:34.500 ‫سپس جواب بده «بله، به یاری خداوند» 01:27:34.583 --> 01:27:37.419 ‫بله، به یاری خداوند 01:27:37.503 --> 01:27:40.923 ‫شارلت آنتوانت فن لنگفلد 01:27:41.006 --> 01:27:44.593 ‫آیا می‌پذیری که یوهان کریستف فردریش شیلر 01:27:44.677 --> 01:27:47.846 ‫از امروز و تا روزی که مرگ جدایتان کند 01:27:47.930 --> 01:27:52.434 ‫به همسری‌ات درآید؟ 01:27:52.518 --> 01:27:54.103 ‫بله 01:27:54.186 --> 01:27:56.355 ‫بله، به یاری خداوند 01:28:02.111 --> 01:28:05.364 ‫باشد که آدمی، آنچه را که ‫خداوند به هم پیوسته، نگُسَلد 01:28:06.073 --> 01:28:09.034 ‫از آنجایی که ‫یوهان کریستف فردریش شیلر 01:28:09.118 --> 01:28:11.287 ‫و شارلت آنتوانت فن لنگفلد 01:28:11.370 --> 01:28:14.873 ‫به زندگی دائمی، در کنار هم، ‫و در قالب ازدواج رضایت داده اند 01:28:14.957 --> 01:28:18.168 ‫و در پیشگاه این همراه، بر این امر ‫گواهی داده اند 01:28:18.252 --> 01:28:22.006 ‫ایشان را زن و شوهر اعلام می‌کنم 01:28:22.089 --> 01:28:26.176 ‫به نام پدر، پسر و روح القدس 01:28:26.260 --> 01:28:27.803 ‫آمین 01:28:36.478 --> 01:28:37.730 ‫هورا! 01:28:54.747 --> 01:28:57.666 ‫بهار 1789، ینا 01:28:58.250 --> 01:28:59.501 ‫بخش میانی رو دوباره انجام بده 01:28:59.585 --> 01:29:02.379 ‫- دیشب چقدر خوابیدی؟ ‫- پنج ساعت 01:29:02.463 --> 01:29:04.089 ‫- چقدر کم! ‫- اما عمیق! 01:29:04.173 --> 01:29:06.842 ‫راست می‌گه، مگه می‌تونستم بیدارش کنم 01:29:08.510 --> 01:29:10.929 ‫نشانه‌ی رایجیه: خواب عمیق پیش از سپیده‌دم 01:29:11.013 --> 01:29:13.182 ‫دهنت رو باز کن، زبان بیرون 01:29:13.265 --> 01:29:15.392 ‫هنوز روبراه نشدی، مرد 01:29:15.476 --> 01:29:19.271 ‫- یادم نمی‌آدم هیچوقت روبراه بوده باشم ‫- دوباره دم و بازدم 01:29:19.355 --> 01:29:21.106 ‫پس عوضش کن 01:29:25.819 --> 01:29:27.529 ‫شلوارت رو دربیار 01:29:28.447 --> 01:29:29.865 ‫سرفه کن 01:29:29.948 --> 01:29:33.077 ‫بیا بریم این‌جا, می‌آیی؟ 01:29:33.160 --> 01:29:35.621 ‫- برنمی‌گردیم؟ ‫- یالا 01:29:39.458 --> 01:29:43.128 ‫- ورود خانم‌های زیر 50 سال ممنوع ‫- به همین خیال باش! 01:29:43.212 --> 01:29:47.299 ‫حتما خانم‌ها اطلاع دارند که ورود زنان ‫در تمامی ساختمان‌های دانشگاهی قدغنه؟ 01:29:47.383 --> 01:29:49.551 ‫چی؟ می‌خواهی این‌جا هم ‫چنین رسمی بگذاری؟ 01:29:49.635 --> 01:29:52.888 ‫این‌جا یک مهمانخانه آبرومنده, فقط ‫زوج‌های متاهل حق اقامت در این‌جا رو دارند 01:29:52.971 --> 01:29:55.057 ‫- آقا برهنه تشریف دارند ‫- بله 01:29:55.140 --> 01:29:58.644 ‫مستحضر باشید: ما برای ممنوعیت ‫حضور بانوان در حین خطابه کاملا آماده ایم! 01:30:00.187 --> 01:30:04.733 ‫شیلر، خبردار شدی که هفته‌ی پیش، ‫روزنامه‌ی برلین خبر مرگت رو داده؟ 01:30:04.817 --> 01:30:06.068 ‫بفرما 01:30:06.151 --> 01:30:08.112 ‫مگه این‌جوری حالش خوب بشه 01:30:08.195 --> 01:30:11.573 ‫ینا, عزیزِ تمامی الهگان آلمانی، عضو ‫شورای سلطنتی، جناب شیلر، در این‌جا مُرد» 01:30:11.657 --> 01:30:13.450 ‫کمی ناخوش بودم 01:30:13.534 --> 01:30:15.828 ‫دکتر حسابی به زحمت افتاد 01:30:15.911 --> 01:30:16.954 ‫ممنون 01:30:17.037 --> 01:30:19.123 ‫ممنون که استاد ما رو نجات دادید 01:30:19.206 --> 01:30:20.290 ‫خواهر زن عزیز 01:30:20.374 --> 01:30:23.585 ‫به همین خاطر، یک انجمن شعر دانمارکی می‌خواد ‫یک مقرری سالیانه برای من در نظر بگیره 01:30:23.669 --> 01:30:25.587 ‫نامه‌ش روی میزه 01:30:25.671 --> 01:30:28.132 ‫- مقرری؟ چقدری هست؟ ‫- یادم نمی‌آد 01:30:28.215 --> 01:30:30.092 ‫اما همینه که مهمه 01:30:30.175 --> 01:30:32.803 ‫حالا لطفا ما رو تنها بگذارید 01:30:32.886 --> 01:30:34.763 ‫بفرمایید, یک ساعت بیشتر نمونده 01:30:34.847 --> 01:30:37.766 ‫بله، بفرمایید, ‫فرار که نمی‌کنم 01:30:38.684 --> 01:30:41.979 ‫- برو ردیف جلو بنشین ‫- زود روبراه شو، خب؟ 01:30:42.688 --> 01:30:43.981 ‫یالا 01:30:52.698 --> 01:30:53.991 ‫از دست بلویتز فرار کردم 01:30:54.074 --> 01:30:56.452 ‫می‌خواست تو برج رودل‌اشتات زندانی‌م کنه 01:30:56.535 --> 01:30:58.871 ‫اما لحظه‌ی آخر فرار کردم 01:30:58.954 --> 01:31:00.664 ‫تبریک می‌گم 01:31:27.733 --> 01:31:29.818 ‫دنبال چه می‌گردی؟ 01:31:31.069 --> 01:31:35.324 ‫خطابه‌ی نخستین شیلر «تاریخ ‫جهان و ضرورت مطالعه‌ی آن» 01:31:35.407 --> 01:31:39.620 ‫به طبقه دوم منتقل شد, ‫یک سالن سخنرانی دیگه اون‌جا هست 01:32:28.961 --> 01:32:33.590 ‫تاریخ جهانی چیست و ‫چرا باید آن را مطالعه کرد؟ 01:32:35.342 --> 01:32:39.805 ‫مایه شادمانی و لذت ‫است، کاوش در رشته‌ای که 01:32:39.888 --> 01:32:44.226 ‫اندیشمندان بینا را از ‫سرفصل‌های مطالعاتی بسیار 01:32:44.309 --> 01:32:47.062 ‫مردان کوشا را از ‫نمونه‌های شگفت‌انگیز عالم 01:32:47.145 --> 01:32:48.772 ‫فیلسوفان را از مفاهیم درخور 01:32:48.855 --> 01:32:53.402 ‫و همگان را از سرچشمه‌های غنی شریف‌ترین لذات ‫برخوردار می‌کند 01:32:53.986 --> 01:32:56.905 ‫سراسرِ رشته‌ی تاریخ عمومی 01:32:56.989 --> 01:33:00.409 ‫و جلوه‌ی جوانان شایسته‌ی بسیاری که 01:33:00.492 --> 01:33:03.287 ‫عطش شرافتمندانه‌شان برای دانش، ‫ایشان را در این محفل گرد هم آورده 01:33:03.370 --> 01:33:07.249 ‫آن‌ها هم در حالی که جمعی از نوابغ ‫عصر پیش رو را در میان خود دارند 01:33:07.332 --> 01:33:08.792 ‫این امر خطیر را نزد من ‫به لذتی بدل می‌کند 01:33:08.875 --> 01:33:10.627 ‫گوش کنید! گوش کنید! 01:33:10.711 --> 01:33:13.589 ‫این هدیه‌ای‌ست پُربها، ‫که پیشکش شما خواهم کرد 01:33:13.672 --> 01:33:16.633 ‫آیا هدیه‌ای ارزشمندتر از حقیقت یافت می‌شود؟ 01:33:32.899 --> 01:33:36.695 ‫پهنه‌ی تاریخ وسیع و حاصل‌خیز است 01:33:36.778 --> 01:33:39.531 ‫و قلمرو آن تمام دنیای اخلاقیات را ‫در بر می‌گیرد 01:33:39.615 --> 01:33:42.284 ‫تاریخ پیوسته با آدمی سخن می‌گوید 01:33:53.211 --> 01:33:54.880 ‫«سوئدی‌ها در راه اند» 01:33:55.422 --> 01:33:59.468 مردم عوام تا نسل‌ها ‫غروب خورشید را بدین سان خوش‌آمد گفته اند 01:33:59.551 --> 01:34:02.721 ‫آنگاه که ربان سرخ زیبایش ‫را بر پهنه افق می‌گسترانید 01:34:03.263 --> 01:34:05.724 ‫«سوئدی‌ها در راه اند» ‫تصویری مخوف 01:34:05.807 --> 01:34:10.187 ‫چون شیاری، وحشت تاریخ را، ‫این بار در باب جنگ سی ساله، 01:34:10.270 --> 01:34:14.983 ‫در خاطر بشر، رویاهایش، و ‫زبانش، دانسته یا نادانسه، داغ زده است 01:34:15.067 --> 01:34:20.364 ‫اما تمام اعصار گذشته در پی به ‫بار آوردن عصری انسانی‌تر، چون عصر ما بودند 01:34:20.447 --> 01:34:23.367 ‫بی آن که خود بدانند، ‫یا به آن دست یافته باشند 01:34:23.450 --> 01:34:27.037 ‫عصر ما گنجینه‌ای‌ست که ‫ذهن و نبوغ، استدلال و عمل 01:34:27.120 --> 01:34:30.457 ‫آن را پس از گذشت زمانی ‫بس دراز، به ثمر آورده اند 01:34:31.458 --> 01:34:34.920 ‫و تنها تاریخ است که قدردانی از ‫این ارزش‌ها را به ما تعلیم می‌دهد 01:34:35.003 --> 01:34:37.881 ‫عادت و تسخیرشدگی به سادگی می‌توانند ‫ما را از این قدرشناسی محروم کنند 01:34:37.964 --> 01:34:41.677 ‫ارزش‌هایی نفیس، آلوده به ‫خون بهترین و شریف‌ترین‌ افراد 01:34:41.760 --> 01:34:45.389 ‫که به قیمت رنج و مشقت ‫نسل‌های بسیار، به دست آمده اند 01:34:47.474 --> 01:34:50.936 ‫موقعیت‌ یکایک ما، در جامعه مدنی، ‫هرقدر هم متفاوت باشد 01:34:51.603 --> 01:34:54.940 ‫قدم نهادن در راه خدمت است ‫که راه به جاودانگی می‌برد 01:34:55.023 --> 01:34:58.610 ‫جاودانگی راستین، یعنی همانجا که ‫کردارها به حیات خود ادامه می‌دهند 01:34:59.277 --> 01:35:02.447 ‫اگرچه بر روی نام بانی‌ آن‌ها ‫غبار فراموشی نشسته باشد 01:35:38.817 --> 01:35:40.569 ‫پوزش می‌خوام 01:35:44.197 --> 01:35:47.159 ‫بجنب، کلاهت رو بگذار سرت، پیرمرد 01:35:53.373 --> 01:35:55.500 ‫لولو، بیا با ما برقص 01:36:02.758 --> 01:36:04.801 ‫چرا نمی‌رقصید؟ 01:36:14.352 --> 01:36:17.105 ‫می‌دونی همین حالا به همسرم چی گفتم؟ 01:36:17.189 --> 01:36:21.735 ‫«دیدن زوجی به خوشبختی شما واقعا عجیبه» 01:36:23.361 --> 01:36:24.529 ‫ممنون 01:36:31.620 --> 01:36:35.624 ‫14 جولای 1789، ‫1,000 کیلومتر دورتر از توبینگن، در پاریس 01:36:35.707 --> 01:36:38.627 ‫باستیل دچار توفان شد 01:36:38.710 --> 01:36:41.880 ‫میراث بشریت، خواستِ حقیقت، اخلاقیات و آزادی 01:36:41.963 --> 01:36:43.465 ‫که شیلر از آن سخن می‌گفت 01:36:43.548 --> 01:36:47.344 ‫در این روز صحفه‌ای ‫نو و قهرمانانه را گشود 01:36:52.307 --> 01:36:56.269 ‫اما برای انجام چنین کاری، نخست ‫دنیای کهن می‌بایست معدوم می‌شد 01:37:34.266 --> 01:37:36.643 ‫دامنم، دامنم 01:37:39.437 --> 01:37:41.273 ‫برو بالا 01:37:44.109 --> 01:37:46.528 ‫- ای وای، کلاهم ‫- این هم از مال من 01:37:46.611 --> 01:37:48.238 ‫این هم مال من 01:37:48.321 --> 01:37:49.698 ‫ممنونم، آقایون! 01:37:53.994 --> 01:37:56.204 ‫یکی‌مون دزدکی بره سراغش 01:37:56.288 --> 01:37:58.874 ‫یکی‌مون بره سراغش، متوجه نمی‌شه 01:37:58.957 --> 01:38:01.918 ‫و فردا به‌ش می‌گیم که چه کسی ‫شب رو پهلوی او بوده 01:38:08.466 --> 01:38:09.968 ‫چی شده؟ 01:38:13.179 --> 01:38:16.641 ‫هر دومون منتظرت بودیم، هرکدوم ‫به شیوه خودمون 01:38:17.309 --> 01:38:19.603 ‫من می‌خواستم پُلی بین شما باشم 01:38:21.646 --> 01:38:24.733 ‫جفت‌مون در یک خانه زندگی می‌کنیم، ‫اما نه در حکم زن و شوهر 01:38:25.317 --> 01:38:27.569 ‫بلکه مثل خواهر و برادر زندگی می‌کنیم 01:38:28.820 --> 01:38:30.071 ‫چرا؟ 01:38:32.198 --> 01:38:35.493 ‫من هیچوقت نمی‌تونم دلدار مردی باشم ‫که تو این‌همه دوستش داری 01:38:37.329 --> 01:38:40.165 ‫تو برای من و مامان خیلی کارها کردی 01:38:41.791 --> 01:38:45.086 ‫به خاطر تو هم که شده، ‫حاضرم در خفا زندگی کنم 01:38:48.340 --> 01:38:51.301 ‫اما مگه تو او رو نمی‌خوای؟ ‫نمی‌خوای با تو باشه؟ 01:38:58.558 --> 01:39:00.894 ‫چرا که نه، خیال کردم,,, 01:39:36.429 --> 01:39:37.722 ‫مادام 01:39:39.057 --> 01:39:40.225 ‫ممنون 01:39:44.854 --> 01:39:47.482 ‫فردا عصر با کالسکه می‌آم دنبالت 01:39:47.565 --> 01:39:48.900 ‫باشه، همین کار رو بکن 01:40:35.405 --> 01:40:38.158 ‫«تا مدتی دیدار نخواهیم کرد، خواهر عزیزم 01:40:38.241 --> 01:40:41.911 ‫حلقه‌ی پدر که مادر به من ‫سپرده بود از حالا برای توست 01:40:41.995 --> 01:40:44.581 ‫تو بهترین انسان دنیایی 01:40:44.664 --> 01:40:47.417 ‫اما شما باید در کنار هم راه خود را ‫بیابید 01:40:47.500 --> 01:40:49.836 ‫دیگر سد راه شما نخواهم بود 01:40:49.919 --> 01:40:53.048 ‫عهد سنگدلانه‌ای که بسته ‫بودیم، پوچ و بی‌ارزش بود 01:40:53.131 --> 01:40:57.844 ‫من کوته‌بین، خودخواه و بی‌تفاوت بودم, ‫اگر می‌توانی مرا ببخش 01:40:57.927 --> 01:41:00.346 ‫با عشق، کارلین» 01:41:08.354 --> 01:41:09.647 ‫لین! 01:41:12.150 --> 01:41:14.360 ‫لین، با من بمون! 01:41:14.444 --> 01:41:15.695 ‫لین! 01:41:44.682 --> 01:41:46.392 ‫چهار سال بعد 01:41:47.519 --> 01:41:50.021 چاپخانه کُتا 01:42:01.825 --> 01:42:03.785 ‫بیا گمان کنیم که این‌گونه بوده است: 01:42:03.868 --> 01:42:06.412 ‫در یک روز تابستانی در سال 1793 01:42:06.496 --> 01:42:10.625 ‫شیلر دگربار خواهر-زنش ‫کارلین را ملاقات می‌کند 01:42:10.708 --> 01:42:13.253 ‫بیا تا نشونت بدم قالب چطور درست می‌شه 01:42:16.381 --> 01:42:19.592 ‫در این هنگام پیشرفت‌های چاپ ‫برای او توضیح داده می‌شد 01:42:19.676 --> 01:42:24.430 ‫روال کار، حرارت دادن کوره‌ای صفحه‌بندی‌ها، ‫با استفاده از قالب‌های گچی بود 01:42:24.514 --> 01:42:29.352 ‫که سپس قابلیت انبار شدن، و چاپ نسخه‌های ‫بیشمار در زمان دلخواه را فراهم می‌آورد 01:42:29.435 --> 01:42:33.148 ‫جزواتی که انقلاب پاریس رو برانگیخت,,, 01:42:33.231 --> 01:42:35.441 ‫چنان که دستگاه چاپ غژغژ می‌کرد 01:42:35.525 --> 01:42:40.029 ‫شیلر، برای لحظه‌ای کوتاه، صدای ‫او را در میان صدای چاپگرها شنید 01:42:41.447 --> 01:42:44.200 ‫اما در ابتدا گمان کرد ‫که دچار اوهام گشته است 01:42:44.284 --> 01:42:48.997 ‫هزاران هزار نسخه که در ‫انقلاب پاریس الهام‌بخش واقع شدند 01:42:49.080 --> 01:42:52.709 ‫که اگر به خاطر اختراع کلیشه [چاپ] نبود مطلقا رخ می‌‌داد 01:42:52.792 --> 01:42:56.713 ‫اما هنگامی که او را به عینه دید، ‫سخت یکه خورد 01:42:56.796 --> 01:42:59.924 ‫اصلا تو خونِ آقای کُتاست, ‫می‌برمت پیشش 01:43:02.635 --> 01:43:05.013 ‫ایشون آقای اسلیگره, ‫معرفی شده بودند 01:43:05.096 --> 01:43:11.060 ‫برای نخستین بار، خوشحال بود ‫که باید در ووتمبرگ ناشناس بماند 01:43:11.144 --> 01:43:13.688 ‫چرا که با توجه به منعی که دوک، سالها قبل ‫برای او مقرر کرده بود 01:43:13.771 --> 01:43:17.400 ‫هیچکس در آن لحظه نباید ‫به احساسات او پی می‌برد 01:43:17.901 --> 01:43:20.361 ‫بازگشت به خانه چطوره؟ 01:43:20.445 --> 01:43:23.031 ‫بعد از چهار هفته تازه ‫دارم احساس آشنایی می‌‌کنم 01:43:23.114 --> 01:43:24.949 ‫خوب شد که برگشتی 01:43:27.952 --> 01:43:30.705 ‫چه لباس زیبایی، از کجا رسیده؟ 01:43:30.788 --> 01:43:32.874 ‫مال همسر عزیزمه, ‫به قول خودش، ابریشم چینیه 01:43:32.957 --> 01:43:35.793 ‫لباس مبدلمه, ‫ف,ش رو داخلش دوخته 01:43:36.461 --> 01:43:39.547 ‫- احوال همسرت چطوره؟ ‫- از گرما نالانه 01:43:39.631 --> 01:43:41.925 ‫هفت ماهی می‌شه که رفته, ‫دکتر می‌گه حالش خوبه 01:43:42.008 --> 01:43:44.844 ‫به‌ش اعتماد دارم, ‫خواهرهای کوچکم رو هم او به دنیا آورده 01:43:44.928 --> 01:43:47.305 ‫اومدیم لودویسبرگ دیدنش 01:43:49.474 --> 01:43:53.394 ‫پوزش می‌خوام، کُتا، ما تازه ‫رسیدیم، نمی‌دونستیم که,,, 01:44:01.277 --> 01:44:02.654 ‫اون مرد کی بود؟ 01:44:02.737 --> 01:44:05.531 ‫جدی که نمی‌گی؟ دالبرگ 01:44:05.615 --> 01:44:08.785 ‫مگه او در مانهایم و وایمار ولینعمتت نبود؟ 01:44:08.868 --> 01:44:12.789 ‫- خدایا، به هر حال باید عذرخواهی کنم ‫- صبر کن, او هم تو رو به جا نیاورد 01:44:12.872 --> 01:44:15.583 ‫برای من کارستون کردی 01:44:15.667 --> 01:44:20.129 ‫همگی طبق خواست تو عمل کردند ‫و برای ژورنال مطلب نوشتند 01:44:20.713 --> 01:44:22.090 ‫شلگل 01:44:22.173 --> 01:44:23.383 ‫فیشته 01:44:24.217 --> 01:44:25.677 ‫هومبُلت 01:44:26.844 --> 01:44:28.179 ‫هردر 01:44:28.263 --> 01:44:29.806 ‫وُلتمان 01:44:31.849 --> 01:44:32.976 ‫و گُته 01:44:33.059 --> 01:44:35.687 ‫می‌دونم، خودم هم خیلی خوشحال شدم 01:44:36.646 --> 01:44:41.234 ‫شروع فوق‌العاده‌ای برای روزنامه‌ی "دی ‫هُرِن" ماست, چه شور و حالی که به پا بکنه! 01:44:41.317 --> 01:44:43.236 ‫آینده‌ی آلمانه 01:44:43.319 --> 01:44:44.779 ‫همه‌شون نقشی رو عهده‌دار شدند 01:44:44.862 --> 01:44:48.116 ‫چون که احساس می‌کنند روح بشریت ‫داره به اسارت بلوای فعلی درمی‌آد 01:44:48.199 --> 01:44:50.785 ‫و فقط جستجوی زیبایی می‌تونه ‫به ما رهایی بده 01:44:50.868 --> 01:44:52.578 ‫خبری از بحث سیاسی نیست 01:44:52.662 --> 01:44:55.498 ‫فقط زیبایی‌شناسی و تاریخ، ‫هنر و فلسفه 01:44:56.040 --> 01:44:57.875 ‫همونجوری که باید باشه 01:44:59.210 --> 01:45:01.337 ‫ببخشید که باز مزاحم شدم 01:45:01.421 --> 01:45:03.423 ‫هر دالبرگ، ببخشید که نشناختمت 01:45:03.506 --> 01:45:06.259 ‫آقای شیلر، شما کجا این‌جا کجا؟ 01:45:06.342 --> 01:45:07.635 ‫شیلر عزیزم 01:45:07.719 --> 01:45:10.388 ‫- چه مدت در توبینگن می‌مونی؟ ‫- فقط امشب 01:45:10.471 --> 01:45:12.640 ‫من عجله دارم، می‌شه صحبت‌‍تون رو قطع کنم؟ 01:45:12.724 --> 01:45:14.934 ‫- البته ‫- ممنون 01:45:15.018 --> 01:45:19.731 ‫کُتا، مایل ام چند تا از قطعاتی ‫رو که به دستم رسیده به تو بسپارم 01:45:22.692 --> 01:45:24.569 ‫چی داری می‌خونی؟ 01:45:28.740 --> 01:45:31.200 ‫من رو نمی‌شناسی، لین؟ 01:45:31.284 --> 01:45:34.787 ‫از کجا باید بشناسمت؟ ‫با اینهمه دنگ و فنگ، نه سلامی نه علیکی,,, 01:45:35.580 --> 01:45:37.999 ‫باید ناشناس می‌آمدم 01:45:38.082 --> 01:45:40.668 ‫دوک پارسال منع حضورم رو یک ‫سال تمدید کرده، می‌دونی که,,, 01:45:40.752 --> 01:45:42.754 ‫دوک سخت ناخوشه 01:45:45.423 --> 01:45:48.843 ‫نمی‌دونستم اومدی ووتمبرگ, ‫شارلت چیزی نگفته بود 01:45:48.926 --> 01:45:51.929 ‫خبر نداره, همین‌طور مامان 01:45:55.725 --> 01:46:00.730 ‫دوک حیلی ناخوشه، حتما که نه از منع ‫چیزی به یاد داره نه از شکل و قیافه تو 01:46:00.813 --> 01:46:04.984 ‫شک دارم, ‫تا نفس آخر از من بیزار 01:46:05.068 --> 01:46:09.364 ‫این‌قدر خودت رو جدی نگیر, ‫زمین بدون تو هم می‌چرخه 01:46:10.156 --> 01:46:11.616 ‫بی‌گمان 01:46:14.660 --> 01:46:16.871 ‫پس یک بار دیگر دیدار کردیم 01:46:16.954 --> 01:46:20.666 ‫من در تبعید، و تو در خانه 01:46:21.501 --> 01:46:23.544 ‫حال شوهرت چطوره؟ 01:46:23.628 --> 01:46:27.548 ‫بلویتز؟ می‌خواد از شرّم راحت بشه, ‫نه، من ام که می‌خوام از دستش خلاص بشم 01:46:27.632 --> 01:46:30.009 ‫اما کسی رو پیدا نمی‌کنم که ‫هوام رو داشته باشه 01:46:30.093 --> 01:46:31.511 ‫دالبرگ 01:46:32.470 --> 01:46:36.641 ‫هوای همدیگر رو داریم, ‫او هم به همراهی با من می‌باله 01:46:36.724 --> 01:46:38.309 ‫فعلا 01:46:40.353 --> 01:46:41.979 ‫چی از من پرسیدی؟ 01:46:43.314 --> 01:46:47.235 ‫- پرسیدم چی می‌خونی ‫- "کْلیلی" به قلم مادلن دو سکودری 01:46:48.861 --> 01:46:50.780 ‫- شنیدی؟ ‫- نه 01:46:50.863 --> 01:46:54.409 ‫هیچوقت از ادبیات فاخر خانم‌ها خوشم نیومد 01:46:56.452 --> 01:46:59.497 ‫یک نقشه داره به اسم "قلمروی عشق" 01:47:05.211 --> 01:47:09.924 ‫در امتداد رودی که به دریای خطرها ‫می‌ریزه، چند تا روستا هم هست 01:47:10.007 --> 01:47:11.926 ‫اسم‌هایی دارند از قبیل 01:47:12.009 --> 01:47:16.264 ‫"نامه عاشقانه"، "بی‌تابی"، "لذایذ مشترک" 01:47:16.347 --> 01:47:18.224 ‫"اشتیاق" 01:47:18.307 --> 01:47:22.687 ‫"پیام پنهانی"، "بی‌ملاحظگی"، ‫"بی‌وفایی"، "تنهایی" 01:47:23.855 --> 01:47:26.691 ‫همچنین "دریاچه بی‌تفاوتی" 01:47:27.733 --> 01:47:32.905 ‫پشت دریای خطرات، "کشور ناشناخته" قرار گرفته 01:47:37.034 --> 01:47:39.454 ‫مادلن دو سکودری اشراف‌زاده‌ای بود ‫اهل بریتانی 01:47:39.537 --> 01:47:42.999 ‫که 150 سال پیش در پاریس ‫حسابی معروف شد 01:47:43.082 --> 01:47:46.210 ‫عشاق زیادی هم داشت، اما فقط ‫با کار کردن راضی می‌شد 01:47:47.879 --> 01:47:52.675 ‫او حامی "قلمرو عشق"ـی بود ‫که درش شور و شوق همواره کمرنگ اند 01:47:52.758 --> 01:47:56.387 ‫و در عوض عواطف ‫عمیق حکمرانی می‌کنند 01:48:08.357 --> 01:48:13.613 ‫فقط همین یک بار, بگذار قلبت ‫پناهگاه و تنت حافظ من باشد 01:48:13.696 --> 01:48:18.951 ‫فقط همین یک بار, بگذار قلبت ‫پناهگاه و تنت حافظ من باشد 01:48:19.035 --> 01:48:20.870 ‫- برای آخرین بار ‫- اما چرا؟ 01:48:20.953 --> 01:48:24.123 ‫مرا بابت خواسته‌ام ببخش, ‫دیگر ازش دم نخواهم زد 01:48:24.207 --> 01:48:26.792 ‫- چرا برای آخرین بار؟ ‫- قول می‌دهم 01:48:27.793 --> 01:48:29.253 ‫قول می‌دهم 01:48:55.279 --> 01:48:58.741 ‫دی هُرِن، ژورنال ماهانه 01:49:00.618 --> 01:49:02.036 ‫اطلاعیه 01:49:02.119 --> 01:49:04.038 ‫اطلاعیه 01:49:07.500 --> 01:49:11.963 ‫کارل یوگن، دوک سربلند ووتمبرگ 01:49:12.672 --> 01:49:14.632 ‫جان سپرد 01:49:22.807 --> 01:49:23.808 ‫چی؟ 01:49:23.891 --> 01:49:25.309 ‫دوک مُرده 01:49:25.393 --> 01:49:26.769 ‫شارلت 01:49:29.814 --> 01:49:31.148 ‫ارادت‌مندم، استاد 01:49:34.485 --> 01:49:35.486 ‫خیلی ممنون 01:49:38.239 --> 01:49:40.491 ‫حالا دیگه نمی‌خواد پنهانی زندگی کنم 01:49:40.575 --> 01:49:41.576 ‫شیلره 01:49:42.451 --> 01:49:44.537 ‫من آمدم خانه! 01:49:48.124 --> 01:49:50.293 ‫می‌گه داره یک رمان می‌نویسه 01:49:50.376 --> 01:49:52.044 ‫ازت کمک می‌خوام 01:49:52.128 --> 01:49:54.422 ‫رمان, انگار همین‌جوریه که هرکسی یکی بنویسه 01:49:54.505 --> 01:49:57.925 ‫و می‌خواد ناشناس منتشرش کنه، ‫این یعنی خودش رو باور نداره 01:49:58.009 --> 01:50:02.597 ‫این هم شیوه‌ی مادام فن بلویتز برای رها شدن ‫از دست شوهرشه 01:50:02.680 --> 01:50:05.224 ‫برای هنر نویسندگی احترام زیادی قائله 01:50:05.308 --> 01:50:07.560 ‫خودت یک بار گفتی مستعده 01:50:07.643 --> 01:50:11.105 ‫اون در رابطه با داستان‌های کوتاه بود, ‫ملاحضات مختصر و مفید 01:50:11.188 --> 01:50:12.898 ‫رمان خیلی فرق داره 01:50:12.982 --> 01:50:16.360 ‫در هر صورت، دوست دارم نزدیک خودم باشه, ‫خیلی کمک‌مون می‌کنه 01:50:16.444 --> 01:50:21.115 ‫اگه برای [زاییدن] رمانش من رو به چشم ‫قابله نگاه می‌کنه چرا به خودم نامه نداده؟ 01:50:23.200 --> 01:50:26.162 ‫فقط می‌خواد از این آشوبی که ‫دامن زندگیش رو گرفته در امان باشه 01:50:26.245 --> 01:50:27.538 ‫برنامه‌ی طلاق,,, 01:50:29.540 --> 01:50:31.959 ‫رابطه‌ی تقریبا عیان با دالبرگ در مانهایم,,, 01:50:32.043 --> 01:50:33.628 ‫یک عشق تازه این‌جا، اون‌جا 01:50:33.711 --> 01:50:37.131 ‫- شوهرش نباید بو ببره ‫- وگرنه به طلاق تن نمی‌ده 01:50:40.593 --> 01:50:42.637 ‫نخیر، من به این‌جا آمدنش راضی نیستم 01:50:43.512 --> 01:50:47.058 ‫- چقدر بالاتر؟ ‫- طبقه چهارم یا پنجم 01:50:49.602 --> 01:50:52.063 ‫- شما؟ ‫- خواهر من هستند 01:50:53.230 --> 01:50:55.816 ‫- چه کاری از من ساخته‌ست؟ ‫- قابله در راهه 01:50:55.900 --> 01:50:58.361 ‫برای زایمان، آب داغ می‌خواهیم و حوله 01:50:58.444 --> 01:51:00.404 ‫در اتاق کار هست 01:51:01.197 --> 01:51:04.075 ‫لطفا بیدارش نکن، تمام شب ‫مشغول کار بود 01:51:07.953 --> 01:51:09.455 ‫بجنبید! 01:51:21.592 --> 01:51:25.221 ‫- خیلی می‌ترسم ‫- خیلی آروم، دَم 01:51:25.304 --> 01:51:27.515 ‫حالا بازدم 01:51:27.598 --> 01:51:29.225 ‫لولو، باید جیغ بزنی 01:51:29.308 --> 01:51:33.062 ‫آره، جیغ بزن، وگرنه ‫گونه‌هات رو نیشگون می‌گیرم 01:51:50.162 --> 01:51:51.872 ‫لولو، نفس بکش، تندتر 01:51:53.624 --> 01:51:54.959 ‫نفس بکش 01:51:58.796 --> 01:51:59.964 ‫هنوز می‌تونی ببینی؟ 01:52:02.508 --> 01:52:04.301 ‫- بفرمایید ‫- اوضاع چطوره؟ 01:52:13.018 --> 01:52:14.895 ‫موفق شدیم 01:52:16.814 --> 01:52:17.982 ‫همینه 01:52:20.359 --> 01:52:23.654 ‫همین‌جوری، درسته 01:52:25.906 --> 01:52:27.867 ‫چه همسری دارید! 01:52:27.950 --> 01:52:30.161 ‫و همسرتون چه خواهری داره! 01:52:47.636 --> 01:52:51.223 ‫نمی‌خواهی خبر فرزندت در ژورنال چاپ بشه؟ 01:52:51.807 --> 01:52:53.768 ‫چرا که نه؟ فکر خوبیه 01:52:58.856 --> 01:53:00.608 ‫در 14م سپتامبر 01:53:00.691 --> 01:53:03.152 ‫در 14م سپتامبر، 1793 01:53:03.235 --> 01:53:06.739 ‫پس از چهار سال پیوند زناشویی، ‫شارلت و فردریش صاحب اولین پسرشان شدند 01:53:06.822 --> 01:53:09.408 ‫کارل فردریش لودویگ شیلر 01:53:09.492 --> 01:53:13.829 ‫چنان که کارلین بی‌درنگ پی برد، آن روز، ‫نظر به تقویم [انقلابی] نوین فرانسوی 01:53:13.913 --> 01:53:18.125 ‫روز 22 از ماه فروکتیدُر در دومین سالِ ‫جمهوری بود 01:53:18.209 --> 01:53:22.296 ‫- باید بجنبیم، آقای عزیز ‫- کالسکه خیلی سرده 01:53:22.379 --> 01:53:24.799 ‫باید از رسیدن برگچه‌ها به توبینگن ‫مطمئن بشم 01:53:24.882 --> 01:53:28.469 ‫بهترین روز زندگی رو برای من رقم زدی 01:53:28.552 --> 01:53:30.721 ‫به‌ش یک‌کم پول دیگه هم دادم 01:53:34.725 --> 01:53:38.604 ‫پول مال دالبرگه، ‫بلویتز خبردار نمی‌شه 01:53:39.730 --> 01:53:42.817 ‫لولو، من دیگه برنمی‌گردم پیش او، ‫نمی‌تونم 01:53:42.900 --> 01:53:45.319 ‫حرمت بین ما شکسته 01:53:45.402 --> 01:53:50.241 ‫سالها می‌شه که دیگه زوج نیستیم، ‫اما تن به طلاق نمی‌ده 01:53:52.576 --> 01:53:56.163 ‫می‌ده، صبور باش 01:53:56.247 --> 01:53:58.082 ‫فعلا پیش ما بمون 01:54:11.971 --> 01:54:13.889 ‫تیراژ رو دو برابر کردیم 01:54:13.973 --> 01:54:15.850 ‫مردم از تو دست‌مون می‌قاپن! 01:54:15.933 --> 01:54:18.102 ‫حتی از شماره اول هم بهتر می‌شه 01:54:19.937 --> 01:54:25.359 ‫خداوندا، او را سالم و سلامت ‫به هردوی ما بازگردان 01:54:25.442 --> 01:54:28.863 ‫- به هر سه‌ی ما ‫- آره، به هر سه نفرمون 01:54:28.946 --> 01:54:30.030 ‫آمین 01:54:52.303 --> 01:54:53.721 ‫اما چرا؟ 01:54:54.430 --> 01:54:56.223 ‫برای آخرین بار؟ 01:55:26.670 --> 01:55:29.423 ‫می‌دونی چیه؟ ‫انگار که قد کشیدی 01:55:29.506 --> 01:55:31.342 ‫خیلی مغروره 01:55:31.842 --> 01:55:33.344 ‫و باید هم باشه 01:55:34.011 --> 01:55:37.514 ‫پسربچه شیرینیه 01:55:40.517 --> 01:55:42.770 ‫با چای چطوری؟ 01:55:42.853 --> 01:55:46.315 ‫راستی که باید از مادر-زنت کمی پول بگیری 01:55:46.398 --> 01:55:47.441 ‫چرا؟ 01:55:47.524 --> 01:55:51.946 ‫چون که جفت دخترهاش حالا ‫با تو زندگی می‌کنند 01:55:52.029 --> 01:55:55.115 ‫تو نون‌شون رو می‌دی، مگه نه؟ 01:55:55.199 --> 01:55:56.533 ‫یعنی,,, 01:55:57.743 --> 01:55:59.787 ‫نباید همچین چیزی می‌گفتم؟ 01:55:59.870 --> 01:56:04.124 ‫اون‌یکی که هرروز این‌جا ول می‌چرخه، ‫دست به سیاه و سفید هم نمی‌زنه 01:56:04.208 --> 01:56:06.126 ‫مامان، زشته، یعنی چه! 01:56:06.210 --> 01:56:07.336 ‫بگذارید یک چیزی بگم 01:56:07.419 --> 01:56:11.548 ‫کارلین از وقتی اومده این‌جا سه [سکه] تالر ‫خرج کرده 01:56:13.592 --> 01:56:15.594 ‫خب این پول رو از کجا آورده؟ 01:56:15.678 --> 01:56:17.888 ‫محققا از شوهرش که نگرفته 01:56:21.350 --> 01:56:22.893 ‫نهار آماده‌ست 01:56:24.395 --> 01:56:27.564 ‫درخواست برای معافیت از خانه‌داری تا ‫چند ساعتی افاقه می‌کنه 01:56:27.648 --> 01:56:29.650 ‫همراه ما غذا نمی‌خورید؟ 01:56:29.733 --> 01:56:31.610 ‫نه، ممنون 01:56:31.694 --> 01:56:33.487 ‫کمی هم چای روی اجاقه، لولو 01:56:33.570 --> 01:56:35.698 ‫- اجاق رو گرم می‌کنم ‫- دو ساعت پیش گرم کردم 01:56:35.781 --> 01:56:37.324 ‫ممنون 01:56:43.122 --> 01:56:44.331 ‫گازم گرفت 01:56:44.957 --> 01:56:47.084 ‫به خودت رفته! 01:56:52.589 --> 01:56:55.300 ‫پول، پول، پول, ‫باز شروع نکن 01:56:55.384 --> 01:56:59.346 ‫تازگی‌ها تعداد دانشجویان من ‫در ینا از 400 به 30 رسیده! 01:56:59.430 --> 01:57:01.682 ‫برای هر خطابه هم پنج ‫تالر کم‌تر از پیش می‌گیرم 01:57:01.765 --> 01:57:04.018 ‫دیر نیست که جمیع شنوندگان تو خونه‌‍هامون ‫جا بشن! 01:57:04.101 --> 01:57:06.311 ‫فریتز، بچه خوابیده! 01:57:09.356 --> 01:57:11.942 ‫بفرمایید، چه سریع 01:57:12.443 --> 01:57:14.528 ‫بفرما بنشین، غذا هم هست 01:57:14.611 --> 01:57:17.448 ‫- چه مهربان ‫- بگذار در باز باشه 01:57:20.451 --> 01:57:24.038 ‫به وُلزُگن و کرنر قول دادم، ‫که اگر برام یک حامی ثروت‌مند پیدا کنند 01:57:24.121 --> 01:57:26.874 ‫ظرف پنج سال دو تراژدی کلاسیک,,, 01:57:26.957 --> 01:57:28.751 ‫ و ‫نیم دو جینن شعر بلند بنویسم 01:57:28.834 --> 01:57:30.252 ‫دیگه از درویشی خسته شدم 01:57:31.420 --> 01:57:35.424 ‫سال‌ها بعد کارلین به یاد خواهد آورد ‫که آن روز نوامبر، وقتی شیلر,,, 01:57:35.507 --> 01:57:38.552 ‫نخستین چرک‌نویس از رمان ‫او را خواند، چقدر گرم بود 01:57:38.635 --> 01:57:41.221 ‫ اتاق زیر شیروانی رو به گرمایش می‌رفت 01:57:41.305 --> 01:57:42.890 ‫او تمام صبح سردرد داشت 01:57:42.973 --> 01:57:46.393 ‫و نمی‌دانست علت این گُرگرفتگی ‫اعصاب خودش است یا دمای هوا 01:57:46.477 --> 01:57:48.937 ‫دست‌خط نثر نوشتنت با نامه‌هات فرق می‌کنه 01:57:51.523 --> 01:57:53.400 ‫چرا "اَگنسِ سوسن‌ها"؟ 01:58:27.518 --> 01:58:29.269 ‫جمله‌ها رو کوتاه‌تر کن 01:58:29.353 --> 01:58:31.105 ‫نگاه 01:58:31.188 --> 01:58:33.565 ‫این بند موصولی حشوه 01:58:36.360 --> 01:58:40.155 ‫چرا قصه‌ی پدرخوانده ‫رو مستقیم نقل نمی‌کنی؟ 01:58:40.239 --> 01:58:41.740 ‫از این‌جا 01:58:44.243 --> 01:58:46.620 ‫چون باید همه رو مستقیم نقل می‌کردم 01:58:46.703 --> 01:58:49.665 ‫نه، از امکانات یکسان استفاده نکن, ‫هربار به یک شکل متفاوت 01:58:49.748 --> 01:58:52.709 ‫ادبیات با ‫ناسازگاری‌ها کنار می‌آد 01:58:53.377 --> 01:58:57.506 ‫و هربار که می‌خواهی کشش ایجاد ‫کنی این لحن مهلک زنانه رو به کار نگیر 01:58:59.591 --> 01:59:03.971 ‫و در صحنه کنار آتشگاه، خواننده ‫تمام اون پیش‌آگاهی تیره‌ای رو ,,, 01:59:04.054 --> 01:59:06.348 ‫باعث می‌شه مشتاقانه انتظار ‫بخش بعدی رو بکشه، به دست می‌آره 01:59:06.431 --> 01:59:10.811 ‫- به استعدادت اعتماد کن ‫- تو که اعتماد کنی، من هم می‌کنم 01:59:14.064 --> 01:59:17.151 ‫اَگنسِ سوسن‌ها ‫ناشناس 01:59:17.234 --> 01:59:19.903 ‫- می‌شه ببرمش؟ ‫- البته 01:59:21.113 --> 01:59:25.826 ‫"در تاریکی، خانه‌ای نورانی راه را نشانم داد 01:59:25.909 --> 01:59:29.621 ‫که تک افتاده بود و در محاصره‌ی ‫چند بنای فرعی قرار داشت 01:59:29.705 --> 01:59:33.584 ‫چارلز گفت که مادرت را در این‌جا خواهی دید» 01:59:34.585 --> 01:59:36.587 ‫گوش می‌دی؟ 01:59:38.714 --> 01:59:39.840 ‫مادر 01:59:40.716 --> 01:59:43.677 ‫«تقریبا به مقصد خود رسیده بودیم, 01:59:43.760 --> 01:59:48.974 ‫دری کوچک به راهرویی طولانی باز می‌شد ‫که با کورسوی نور تک‌چراغی روشن می‌گشت 01:59:49.057 --> 01:59:52.895 ‫چارلز درِ کناری را گشود و از من خواست ‫داخل شوم» 01:59:52.978 --> 01:59:55.689 ‫«به اتاقی تاریک پا گذاشتم 01:59:55.772 --> 01:59:59.359 ‫چارلز پشت من در را قفل کرد و دستور داد ‫منتظر باشم 01:59:59.443 --> 02:00:03.363 ‫چند لحظه بعد، دری از سوی دیگر باز شد 02:00:03.447 --> 02:00:06.867 ‫کورنوری تابید و صدایی مرا صدا زد 02:00:06.950 --> 02:00:09.661 ‫«بیا داخل، اَگنس عزیزم 02:00:09.745 --> 02:00:12.831 ‫مادرت بی‌تابانه چشم‌به‌راه توست» 02:00:15.125 --> 02:00:17.502 ‫این ماه تا همین‌جاست، دوستان 02:00:18.378 --> 02:00:20.172 ‫ادامه دارد 02:00:20.255 --> 02:00:23.217 ‫- نه، نه، ‫- بله، بله 02:00:23.300 --> 02:00:25.928 ‫خدایا، برای بخش بعدی صبر و قرار ندارم 02:00:26.011 --> 02:00:27.387 ‫خیلی تکان خوردم 02:00:27.471 --> 02:00:30.557 پایان دادن در این ‫نقطه گستاخی دلفریبی بود 02:00:30.641 --> 02:00:33.936 ‫انگار که موسیقی شما رو روی بال‌هاش بنشونه ‫و ببره 02:00:34.019 --> 02:00:35.979 ‫حالا برای ادامه‌ش باید یک هفته صبر کنم؟ 02:00:36.063 --> 02:00:39.149 ‫نه، یک ماه، پسرم 02:00:39.233 --> 02:00:40.567 ‫بله، پدر 02:00:40.651 --> 02:00:42.527 ‫لامصب چقدر 02:00:42.611 --> 02:00:46.990 ‫مطمئنم که نویسنده اسم-و-رسم‌داریه, ‫باید حسابی معروف باشه 02:00:47.074 --> 02:00:52.746 ‫این بازی با سرنوشته و قلب ‫خوانندگان با تو همراه می‌شه، نه؟ 02:00:52.829 --> 02:00:57.334 ‫مادام، ای کاش که من این رو نوشته بودم ‫اما از بخت بد,,, 02:01:00.629 --> 02:01:02.589 ‫کُرنر، ‫شاید کار کسیه که جفت‌مون می‌شناسیمش 02:01:02.673 --> 02:01:05.050 ‫و الان هم داره یواشکی می‌خنده 02:01:05.133 --> 02:01:06.093 ‫شاید 02:01:06.176 --> 02:01:09.721 ‫یعنی استادی که این رمان رو نوشته کیه؟ 02:01:09.805 --> 02:01:12.641 ‫کارلین، یادته که به‌ت گفتم 02:01:12.724 --> 02:01:16.937 ‫نثر محشری داری، کارلین, ‫همکاران مردت رو شگفت‌زده خواهی کرد 02:01:17.020 --> 02:01:18.647 ‫پس چرا با اسم "ناشناس"؟ 02:01:18.730 --> 02:01:22.442 ‫ممکنه در این فضای ‫پُرتنش دلواپسی و اضطراب 02:01:22.526 --> 02:01:25.320 ‫پنجره رو برای احیای دستگاه ‫تنفسی به-هم-پیوسته‌مون باز کنم؟ 02:01:31.410 --> 02:01:34.121 ‫می‌دونستم! تیراژمون شش برابر شده 02:01:34.204 --> 02:01:38.709 ‫لین، این‌جا خیلی سرده, ‫در پله‌ها رو ببند 02:01:41.211 --> 02:01:44.131 ‫هنوز داره می‌سوزه، اما باید چوب بریزی روش 02:01:44.214 --> 02:01:46.550 ‫خیلی خوشحال ام که این‌جا ام 02:01:46.633 --> 02:01:49.344 ‫می‌تونم بنویسم، او هم کمکم می‌کنه 02:01:49.428 --> 02:01:50.929 ‫بگذار یک‌کم دیگه هم بمونم 02:01:51.013 --> 02:01:53.390 ‫تا هروقت که دوست داری بمون 02:01:56.059 --> 02:01:58.645 ‫بله، لین, ‫کم و کسری که نداری؟ 02:01:58.729 --> 02:02:00.689 ‫لولو، بگذار این بخش رو تموم کنه 02:02:00.772 --> 02:02:03.150 ‫باید برگه‌ها رو تا امشب به توبینگن برسونه 02:02:03.233 --> 02:02:05.068 ‫تو این یخبندون؟ 02:02:05.152 --> 02:02:07.195 ‫طوری نیست, من راه رو بلدم 02:02:09.573 --> 02:02:12.075 ‫بگذارش روی زمین، مادر, ‫مهم نیست 02:02:14.411 --> 02:02:17.873 ‫لین، در رو ببند, ‫خیلی سرد می‌شه 02:02:24.087 --> 02:02:25.964 ‫مادام! 02:02:29.468 --> 02:02:31.845 ‫- آمدم! ‫- بسیار خوب، مادام! 02:02:32.637 --> 02:02:34.514 ‫- تا پایین می‌آم ‫- ممنون 02:02:40.103 --> 02:02:43.774 ‫چرا همین‌جا نمی‌مونید، مادام؟ ‫خودم هم می‌تونم دست‌نوشته رو ببرم توبینگن 02:02:44.941 --> 02:02:48.195 ‫نه, کالسکه خودمه، اسب خودمه، ‫خودم می‌رونم 02:02:48.278 --> 02:02:50.947 ‫و تازه دست‌نوشته خودم هم هست, ‫شما فقط محض تامین امنیت این‌جایی 02:03:08.548 --> 02:03:13.220 ‫دالبرگ هم داره از ماینز به توبینگن می‌آد؟ ‫منتظرته؟ 02:03:13.303 --> 02:03:17.099 ‫امشب تو همون هُتلی که گل سوسن داره ‫دیدار می‌کنید؟ 02:03:17.182 --> 02:03:18.892 ‫برای قرارتون اتاق رزرو کرد 02:03:18.975 --> 02:03:20.685 ‫پُرس و جو کردم 02:03:22.020 --> 02:03:26.400 ‫تمام اُدبای آلمان در عجب اند ‫که "اَگنس" رو کی نوشته 02:03:26.483 --> 02:03:29.945 ‫و مطلقا شک نمی‌کنند که این "ناشناس" ‫با دالبرگ، کارگردان تئاتر، در بستره 02:03:30.028 --> 02:03:34.032 ‫تصور هم نمی‌کنی مثل من تحت تاهل زندگی کردن ‫چه مکافاتیه 02:03:34.116 --> 02:03:36.535 ‫شما دو نفر از دل و جان باهم یگانه اید 02:03:37.035 --> 02:03:40.247 ‫اما نمی‌خوام تا پیش از اینکه طلاق بگیرم ‫برگردم رودل‌اشتات 02:03:40.330 --> 02:03:42.707 ‫به شوهرت نامه می‌نویسم، ‫باید درک کنه که این‌جوری نمی‌‍شه ادامه داد 02:03:42.791 --> 02:03:47.796 ‫فریتز، ما سه نفر از فواصل دور ‫پیش هم برمی‌گردیم 02:03:47.879 --> 02:03:50.090 ‫بینهایت دلتنگ هردوتون ام 02:03:50.173 --> 02:03:54.845 ‫وقتی که در ینا از پیش جفت‌تون رفتم، ‫قلبم و زندگیم از هم گسسته شد 02:03:59.141 --> 02:04:03.270 ‫رُمانم که تمام بشه، ‫یک زن آزاد و مجرد ام 02:04:03.353 --> 02:04:06.773 ‫یک ضیافت برپا می‌کنیم، ‫سه نفری باهم، در وایمار، خب؟ 02:04:06.857 --> 02:04:10.026 ‫و تو به همه خواهی گفت ‫که نویسنده "اَگنس" کیه 02:04:15.574 --> 02:04:18.535 ‫کنار تو می‌تونم ساعت‌ها این‌جا بایستم 02:04:20.370 --> 02:04:22.998 ‫یعنی ممکنه همون‌جوری بشه ‫که در توبینگن بود؟ 02:04:23.081 --> 02:04:26.126 ‫نه، نکن, این‌جا نه 02:04:27.377 --> 02:04:32.090 ‫صبر کن تا برگردیم وایمار و سرانجام ‫همگی باهم زندگی کنیم 02:04:33.258 --> 02:04:39.055 ‫دوست دارم سه نفری در خانه‌مون پذیرای ‫بزرگ‌ترین و بهترین شعرا باشیم، هان؟ 02:04:40.432 --> 02:04:45.228 ‫برو داخل، نگرانت ام, ‫یادته که پارسال چجوری بیمار شدی, 02:05:08.460 --> 02:05:09.920 ‫بیا داخل 02:05:32.943 --> 02:05:35.445 ‫اَگنسِ سوسن‌ها، پخش پنجم ‫ناشناس 02:05:40.492 --> 02:05:43.703 ‫«لطفا همسرت، کاُرلین لنگلفد، رو رها کن» 02:05:46.456 --> 02:05:47.874 ‫بله 02:05:48.625 --> 02:05:49.459 ‫چی؟ 02:05:54.965 --> 02:05:57.425 ‫«لطفا همسرت را,,, 02:06:02.847 --> 02:06:05.058 ‫در ازای منفعتی همگانی آزاد کن 02:06:05.141 --> 02:06:10.063 ‫مونسِ شهره به گُریز از ‫بستر و میز را با مونسی وفادار 02:06:10.146 --> 02:06:13.358 ‫که همانگونه که خود می‌پسندی، فرزندی ‫برایت به بار می‌آورد، معاوضه کن» 02:06:13.441 --> 02:06:16.236 ‫زیاده از حد رک و پوست‌کنده ‫نیست، مامانِ عزیز؟ 02:06:16.319 --> 02:06:18.154 ‫نظر شما چیه؟ 02:06:18.822 --> 02:06:22.492 ‫نکنه این نویسنده دیوانه شده؟ ‫یعنی با زن من در بستره؟ 02:06:23.285 --> 02:06:26.371 ‫می‌تونم با قطعیت,,, 02:06:26.454 --> 02:06:27.414 ‫اطمینان بدم 02:06:27.497 --> 02:06:31.251 ‫که هیچکس شیلر رو به نوشتن این نامه ‫تشویق نکرده 02:06:31.334 --> 02:06:34.421 ‫از طرف خودش حرف می‌زنه, ‫نیتش خیر بوده 02:06:34.504 --> 02:06:38.925 ‫اما طبق معمول مقصود رو بالکل از دست داده 02:06:39.009 --> 02:06:42.262 ‫البته که او روی من تاثیر عکس داره، ‫معلومه 02:06:42.345 --> 02:06:47.100 ‫«فرزند عزیزم، لین ‫چرا نمی‌توانی شوهر-خواهرت را مهار کنی,,, 02:06:47.183 --> 02:06:52.230 ‫تا تو را در پیشبرد روابط مخفیانه‌ات ‫بدین شکل احمقانه یاری نکند؟ 02:06:53.398 --> 02:06:57.110 ‫پیوند تو و بلویتز ازدواجی محض آسایش است 02:06:57.193 --> 02:07:00.572 ‫نه یک ازدواج مضحک و ناچیز ‫عاشقانه 02:07:00.655 --> 02:07:03.533 ‫که به محض زایل شدن عشق ‫پایان بگیرد 02:07:04.326 --> 02:07:06.828 ‫نامه‌ی شیلر جز از خدمتکاران برنمی‌آید 02:07:07.329 --> 02:07:10.290 ‫و ازدواج شما اینک سخت به خطر افتاده است» 02:07:10.373 --> 02:07:11.791 ‫مادام، من,,, 02:07:12.667 --> 02:07:15.420 ‫- «لیاقت همسر تو این نیست» ‫- لیاقت,,, 02:07:15.503 --> 02:07:19.924 ‫«و من از رابطه سه نفره شما ‫در لودویگزبرگ راضی نیستم, 02:07:34.064 --> 02:07:36.191 ‫دلواپس تو، با عشق، مادر» 02:07:44.240 --> 02:07:46.576 ‫چرا این‌قدر رسمی، خانم؟ 02:07:46.660 --> 02:07:49.412 ‫جسارت داشته باش، حتی در تمام کردن چیزها 02:07:50.372 --> 02:07:51.831 ‫مگه همیشه نمی‌گفتیم 02:07:51.915 --> 02:07:57.212 ‫برای تسلیم توافق کوچک ‫مشترک‌مون به تاریخ یک اشاره کافیه؟ 02:08:06.888 --> 02:08:09.182 ‫اما من یک درخواست آخر هم دارم 02:08:23.279 --> 02:08:26.491 ‫احساس شَرم کارلین روح او را ‫درمی‌شکافد 02:08:26.574 --> 02:08:33.331 ‫اما اون این را به مثابه مکافات خیانتی که ‫در همین اتاق به خواهرش کرده می‌انگارد 02:08:34.791 --> 02:08:36.418 ‫دالبرگ مرد باهوشی‌ست 02:08:36.501 --> 02:08:39.629 ‫او آسیبی را که از جدایی ‫متحمل شده دفع کرد 02:08:40.338 --> 02:08:44.092 ‫به طوری که این بار بیش از همیشه ‫کارلین را بابت برهنگی تنش دستمزد داد 02:08:44.175 --> 02:08:47.387 ‫چرا که می‌دانست این کار، احساس وجدان‌درد ‫و تنهایی او را بیشتر خواهد کرد 02:09:37.854 --> 02:09:39.773 ‫شاهزاده گفت «چقدر دست-و-دل‌-باز اید 02:09:39.856 --> 02:09:43.151 ‫که استقلال و آزادی عمل ‫او را چنان ارج می‌نهید 02:09:43.234 --> 02:09:45.361 ‫که به او اجازه رفتن دادید» 02:09:46.321 --> 02:09:49.324 ‫می‌تونه محکم‌تر هم باشه, ‫درباره اَگنسه دیگه، هان؟ 02:09:50.492 --> 02:09:52.869 ‫تو صفحه بعد حواست فقط به همین باشه 02:09:53.495 --> 02:09:56.956 ‫به هنگام وداع، روحمان ‫باید سرزنده‌تر از طبیعت باشد 02:09:57.916 --> 02:09:59.626 ‫فوق العاده‌ست 02:10:00.418 --> 02:10:02.629 ‫باید برای این مشکل راه حل ساده‌تری ‫پیدا کنی 02:10:02.712 --> 02:10:06.132 ‫نمی‌دونم منظورت چیه! ‫من همین‌جوری دوستش دارم 02:10:06.216 --> 02:10:10.386 ‫«استقلال و آزادی عمل»، ایرادش چیه؟ 02:10:11.971 --> 02:10:13.681 ‫من دوست دارم این‌جوری بگم 02:10:13.765 --> 02:10:16.267 ‫نه، از این بهتر هم می‌تونی 02:10:16.351 --> 02:10:17.769 ‫حوزه‌ی آزادی عمل 02:10:17.852 --> 02:10:21.314 ‫یا حتی بهتر: دایره آزادی عمل 02:10:21.397 --> 02:10:23.983 ‫دایره به‌مون می‌گه که ‫[مَرده] پیش زنه برمی‌گرده 02:10:24.067 --> 02:10:25.819 ‫باید این‌جوری باشه 02:10:25.902 --> 02:10:28.488 ‫احساس دون‌پایگی می‌کنم ‫و ازش بیزارم 02:10:29.739 --> 02:10:31.825 ‫می‌گی چه کنم؟ 02:10:35.203 --> 02:10:37.247 ‫می‌خواهی من بنویسم؟ 02:10:53.638 --> 02:10:55.098 ‫ببین کی آمده! 02:10:55.640 --> 02:10:58.351 ‫ببین کی آمده! 02:10:58.434 --> 02:11:01.354 ‫آهای، پدرِ جوان، نگهبان گَله، بیا بغلم 02:11:01.437 --> 02:11:03.606 ‫- حضرت آقا از کجا تشریف آوردند؟ ‫- پاریس 02:11:03.690 --> 02:11:07.861 ‫پنج روز تق و توق و لرزش، ‫اما کالسکه‌های بزرگ‌تری طراحی می‌کنم 02:11:07.944 --> 02:11:09.863 ‫همین حالا هم دارن برات ‫اسب‌های درشت‌تری بار می‌آرن 02:11:09.946 --> 02:11:11.531 ‫کی خبر داشت قراره بیاد؟ 02:11:11.614 --> 02:11:14.951 ‫- قرار بود غافلگیرانه باشه ‫- به این می‌گن غافلگیری! 02:11:17.245 --> 02:11:20.623 ‫ببین کی آمده! ‫ببین کی اینجاست 02:11:21.165 --> 02:11:23.376 ‫خب، این‌جا چی داریم؟ 02:11:24.294 --> 02:11:26.129 ‫تازه بیدار شده 02:11:27.714 --> 02:11:30.633 ‫جریانات اون‌جا (فرانسه) ‫در کلام نمی‌گنجه 02:11:31.301 --> 02:11:33.219 ‫قتل عام، کشتار 02:11:33.303 --> 02:11:36.890 ‫این کلمات در مقابل اتفاقات در حال وقوع ‫ناچیز اند 02:11:36.973 --> 02:11:39.893 ‫گناهکار یا بی‌گناه، ‫همه سر از زیر گیوتین درمی‌آرن 02:11:40.810 --> 02:11:43.438 ‫و وسط خیابون، زنده زنده، تکه‌پاره می‌شن 02:11:43.521 --> 02:11:47.191 ‫تا سرحد مرگ کتک می‌خورن، زیر سم ‫اسب‌ها لگدکوب می‌شن، عین قرون وسطی 02:11:48.318 --> 02:11:50.486 ‫تبه‌کارانی حاکم شدند که ‫اهریمن در ژرفای وجودشون لانه کرده 02:11:50.987 --> 02:11:54.866 ‫و عطشی که برای خون دارند، ‫مخوف‌ترین چیزیه که بنی بشر به چشم دیده 02:11:55.783 --> 02:11:57.660 ‫ما نباید خبردار می‌شدیم، ویلهلم؟ 02:11:58.202 --> 02:11:59.370 ‫چرا 02:12:00.538 --> 02:12:02.081 ‫همه 02:12:02.165 --> 02:12:06.878 ‫هرکسی که سودای پوست‌اندازی ‫[و تجدد] در سرداره باید خبردار بشه 02:12:09.005 --> 02:12:11.424 ‫من، که خودم اون‌جا ‫بودم، به چنین باوری رسیدم 02:12:12.675 --> 02:12:15.094 ‫سر تا ته چیزی نیست جز پستی ‫و امیدواری برای یک جنونِ خون‌بار دیگر 02:12:15.178 --> 02:12:16.679 ‫بفرما 02:12:17.680 --> 02:12:19.182 ‫همه‌جای شهر می‌شه خرید 02:12:19.849 --> 02:12:24.187 ‫برگرفته از زندگی واقعی، بدون ‫ذوق، اما به اصطلاح در تماس با واقعیت 02:12:24.687 --> 02:12:28.775 ‫برای بازدیدکنندگان انقلابه, ‫تیراژهاشون به چند هزار می‌رسه 02:12:46.084 --> 02:12:48.795 ‫و عوایدش به جیب آدم‌کش‌ها سرازیر می‌شه 02:12:50.880 --> 02:12:52.799 ‫صورتِ مَرده دریده شده بود 02:12:52.882 --> 02:12:55.885 ‫به خاطر مقابله به مثل، پشت و رو ‫گذاشته بودنش زیر گیوتین 02:12:57.178 --> 02:12:59.389 ‫وحشتناکه, نمی‌خوام 02:13:02.600 --> 02:13:06.229 ‫تو یک بار چیزی از تفتیش ‫عقاید برامون نخوندی؟ 02:13:07.397 --> 02:13:09.607 ‫شده حکایتِ همون 02:13:09.691 --> 02:13:12.485 ‫بعضی شب‌ها دیگه دلم نمی‌خواست زنده باشم 02:13:12.568 --> 02:13:17.615 ‫در سرداب هتل قایم شدم, حتی از ترس ‫اسم اشرافی خودم رو هم پنهان کردم 02:13:22.578 --> 02:13:25.957 ‫این روزها اغلب باهم سر ستیز دارند, ‫برای خودم هم اتفاق جدیدیه 02:13:48.938 --> 02:13:52.400 ‫می‌آم پیش شما, ‫کوچولو باید بخواب, 02:13:52.483 --> 02:13:54.944 ‫می‌دونم، تخته‌های آشپزخونه غژغژ می‌کنند 02:13:58.781 --> 02:14:00.616 ‫می‌شه روی تخت بنشینم؟ 02:14:04.454 --> 02:14:07.081 ‫من باردار ام، فریتز 02:14:07.165 --> 02:14:12.128 ‫باید 4 5 ماهه باشم, مطمئن نیستم ‫درد [شکم] دارم اما دشتان نه 02:14:13.296 --> 02:14:15.548 ‫نباید صدای وضعیت او رو دربیاریم 02:14:16.257 --> 02:14:19.552 ‫وگرنه بلویتز طلاق رو فسخ می‌کنه 02:14:21.137 --> 02:14:23.139 ‫یعنی الان راضی شده؟ 02:14:24.682 --> 02:14:28.895 ‫نوشته که دیگه نمی‌خواد حرف بزنه, ‫می‌خواد فورا طلاق بگیره 02:14:28.978 --> 02:14:32.523 ‫اگر بو ببره که لین بارداره، و تازه از کسی ‫غیر از او 02:14:32.607 --> 02:14:34.734 ‫ممکنه از تصمیمش برگرده 02:14:34.817 --> 02:14:37.570 ‫آره، درسته، ممکنه 02:14:37.653 --> 02:14:39.989 ‫فرزند مسئله‌ی همیشگی او بوده 02:14:40.782 --> 02:14:43.659 ‫مادرت چی؟ ‫از خانه بلویتز بلند می‌شه؟ 02:14:43.743 --> 02:14:45.411 ‫داره بلند می‌شه 02:14:45.495 --> 02:14:49.248 ‫زیر یک سقف زندگی می‌کنیم ‫و اون‌قدری همدیگر رو نمی‌شناسیم 02:14:49.332 --> 02:14:52.001 ‫این‌جا آمدن تو هم به همین قضیه مربوط می‌شه؟ 02:15:19.028 --> 02:15:20.988 ‫می‌خواهی بچه رو نگه داری؟ 02:15:21.072 --> 02:15:22.281 ‫آره 02:15:23.324 --> 02:15:24.283 ‫چرا؟ 02:15:24.367 --> 02:15:26.452 ‫چرا که نه؟ چون,,, 02:15:26.536 --> 02:15:29.372 ‫چون مطمئن نیستم که ‫دوباره باردار می‌شم یا نه 02:15:29.455 --> 02:15:33.000 ‫دکترمون می‌گه مستعد ذات الریه ام 02:15:33.584 --> 02:15:36.462 ‫پوستم به نازکیِ پوست موقرمزهاست 02:15:36.546 --> 02:15:40.383 ‫نمی‌خوام بدونِ چشیدن طعم اون شادمانیی ‫که تو چشیدی از دنیا برم 02:15:44.762 --> 02:15:47.640 ‫‌آن‌وقت بچه رو کجا نگه می‌داری؟ این‌جا؟ 02:15:47.723 --> 02:15:49.183 ‫تو مخالفی؟ 02:15:49.767 --> 02:15:51.477 ‫نه 02:15:51.561 --> 02:15:55.439 ‫نزدیک شافهاوزن یک معلم ‫روستایی می‌شناسم, آقای رُل 02:15:55.523 --> 02:16:00.486 ‫شاید تا وقتی که کار طلاق صورت بگیره ‫از بچه نگه داری کنه 02:16:01.737 --> 02:16:04.073 ‫اما تو تازه 5 ماهته 02:16:04.740 --> 02:16:08.536 ‫وکیلم می‌گه کار طلاق ممکنه یک سال طول بکشه 02:16:08.619 --> 02:16:11.289 ‫تا اون‌وقت کارلین نباید بی‌گدار به آب بزنه 02:16:11.372 --> 02:16:14.834 ‫خیلی چیزها در خطره, از ‫بخت بد، پای کلی پول در میونه 02:16:15.668 --> 02:16:17.587 ‫تو تنها سفر نخواهی کرد 02:16:18.212 --> 02:16:19.839 ‫من همراهش سفر می‌کنم 02:16:19.922 --> 02:16:24.468 ‫من این‌جا هیچ قید و بندی ندارم و می‌خوام ‫آنچه رو که در پاریس دیدم فراموش کنم 02:16:24.552 --> 02:16:28.681 ‫شاید یاری رساندن به یک زن باردار ‫دوباره ایمانم رو به انسانیت تقویت کنه 02:16:32.226 --> 02:16:34.687 ‫- دالبرگ چقدر پول می‌ده؟ ‫- دالبرگ؟ هیچی 02:16:34.770 --> 02:16:37.106 ‫او خبر نداره, باهاش به هم زدم 02:16:45.114 --> 02:16:46.782 ‫ما قراری داشتیم، لین 02:16:47.325 --> 02:16:50.453 ‫قرار گذاشتیم همیشه همه‌چیز رو به هم بگیم 02:16:51.120 --> 02:16:55.208 ‫اینکه من و تو به همدیگه نزدیک‌تر باشیم ‫تا به مردهامون 02:16:55.291 --> 02:16:57.460 ‫این سوگند دیگه اعتباری نداره 02:17:23.819 --> 02:17:27.240 ‫یعنی آب خیلی از سر گذشته؟ 02:17:27.323 --> 02:17:31.285 ‫من تو زندگی عملی تعریفی ندارم, ‫حتی موقع دنیا آمدن پسرم خواب بودم 02:17:31.369 --> 02:17:34.580 ‫ولی ویلهلم از قماش دیگریه, ‫عملگراست، پاش روی زمینه 02:17:34.664 --> 02:17:36.457 ‫خوشحال می‌شه به یک دوست کمک کنه 02:17:36.540 --> 02:17:38.042 ‫آره 02:17:38.125 --> 02:17:40.127 ‫تکلیف "اگنس" چی می‌شه؟ 02:17:40.211 --> 02:17:44.465 ‫در سوئیس یک بخش دیگه رو شروع می‌کنم ‫و برات می‌فرستم 02:17:44.548 --> 02:17:46.717 ‫داری می‌گریزی؟ 02:17:46.801 --> 02:17:49.053 ‫نمی‌تونم این‌جا بمونم, ‫احساس می‌کنم [خواهرم] ازم بیزاره 02:17:49.136 --> 02:17:50.763 ‫نه، برای چی؟ 02:17:50.846 --> 02:17:53.099 ‫به‌ش نگفتم که در توبینگن ‫دیدار کردیم 02:17:53.182 --> 02:17:55.142 ‫من هم نگفتم 02:17:55.226 --> 02:17:57.395 ‫احساس می‌کنه به‌ش خیانت شده 02:17:59.021 --> 02:18:02.024 ‫یک سوالی هست که محققا ازت نخواهم پرسید 02:18:03.192 --> 02:18:05.194 ‫پس نپرس 02:18:06.654 --> 02:18:09.699 ‫اگر می‌شد جواب می‌دادم ‫و فریاد می‌کشیدم 02:18:11.367 --> 02:18:13.035 ‫بیا 02:18:13.536 --> 02:18:17.123 ‫اگر دنبال ملایمتی، ‫در اون اتاق دنبالش بگرد 02:18:28.217 --> 02:18:31.387 ‫- تنها خواسته‌ی من تو هستی, زندگی من تو ای ‫- من تمامِ خواسته‌ی تو نیستم 02:18:32.555 --> 02:18:34.724 ‫من به قدر کافی خوب نیستم 02:18:36.559 --> 02:18:39.061 ‫در توبینگن، متلک می‌شنیدم! 02:18:39.145 --> 02:18:42.773 ‫حالا از خودم بوی فاحشگی استشمام می‌کنم 02:18:42.857 --> 02:18:46.319 ‫اصلا یادم نمی‌آدم که دالبرگ ‫من رو فریفت یا من او رو 02:18:46.402 --> 02:18:50.072 ‫یادم نمی‌آدم طی این چند ماه ‫با چه مردهایی بودم 02:18:51.198 --> 02:18:55.369 ‫- به خودت آسیب نزن ‫- مجبورم، وگرنه نمیتونم برم 02:18:55.453 --> 02:18:59.999 ‫احساس گناه، پلیدی و ناکامی کردن ‫هیچ جای افتخاری نداره 02:19:00.082 --> 02:19:03.085 ‫شادکامیه که به تلاش کردن می‌ارزه 02:19:05.087 --> 02:19:07.173 ‫برای اون معلم نامه می‌نویسم 02:19:07.256 --> 02:19:10.009 ‫صبح روی میز آشپزخانه می‌یابی‌ش 02:19:11.552 --> 02:19:13.346 ‫هروقت که رفتی بیدارم کن 02:19:13.429 --> 02:19:16.932 ‫- شش ماه دیگه برمی‌گردی، مگه نه؟ ‫- برمی‌گردم وایمار, هروقت که آزاد شدم 02:19:17.016 --> 02:19:20.478 ‫هرروز نامه‌نگاری می‌کنیم, ‫باید از احوالت باخبر باشم 02:19:21.562 --> 02:19:23.564 ‫بگذار رویای سه‌نفره‌مون رو زندگی کنیم، ‫خواهش می‌کنم 02:19:24.231 --> 02:19:27.693 ‫در وایمار, هروقت که ‫همگی کنار هم بودیم 02:19:46.712 --> 02:19:48.339 ‫برات نامه می‌نویسیم 02:20:31.507 --> 02:20:33.926 ‫«همچنان، دوست دارم بدانم که خوبی هستی,,, 02:20:34.009 --> 02:20:36.762 ‫و ویلهلم نیز عصای دستت بوده است، ‫که البته از این بابت مطمئن هستم 02:20:47.690 --> 02:20:49.108 ‫این‌جا همه‌چیز خوب است، لین 02:20:49.191 --> 02:20:51.569 ‫پسر نیش زنبوری خورد و تب کرد 02:20:51.652 --> 02:20:53.988 ‫شارلت اسمی درخورد برای شما یافت: 02:20:54.071 --> 02:20:57.116 ‫"مریم و یوسف در جستجوی اصطبل" 02:21:06.876 --> 02:21:09.295 ‫ویلهلم، اکنون مستقیم به تو می‌نویسم 02:21:09.378 --> 02:21:14.008 ‫حسی به من و شارلت می‌گوید ‫که نام شما را در عالم صدا می‌زنیم 02:21:14.091 --> 02:21:18.137 ‫به شارلت بگو که نوشتن آخرین ‫بخش‌های "اگنس" را شخصا به پایان رساندم 02:21:21.265 --> 02:21:26.395 ‫آقای رُل نوشته از پیش او رفتی ‫تا در ماه اکتبر بازگردی، صحت دارد؟ 02:21:29.440 --> 02:21:30.608 ‫صحت دارد؟ 02:21:48.584 --> 02:21:49.585 ‫بایست 02:21:50.961 --> 02:21:52.087 ‫بایست 02:22:06.310 --> 02:22:08.020 ‫شنیدی؟ 02:22:13.817 --> 02:22:16.028 ‫نیرو؟ طبیعت؟ 02:22:53.315 --> 02:22:56.735 ‫دوستش دارم, خیلی دوستش دارم 02:22:56.819 --> 02:22:58.821 ‫به من تعلق داره 02:23:03.492 --> 02:23:06.579 ‫مراقبم باش، ویلهلم، نجاتم بده 02:23:06.662 --> 02:23:12.001 ‫- از چی؟ ‫- از خودم، هوسم, نجاتم بده 02:23:23.971 --> 02:23:25.639 ‫- «حالت خوب است؟» ‫- فریاد بزن 02:23:25.723 --> 02:23:27.975 ‫«آیا ناخوشی؟ تا الان باید زایمان کرده باشی» 02:23:28.058 --> 02:23:29.852 ‫«پاسخم را بفرست» 02:23:30.644 --> 02:23:34.106 ‫«شارلت رو نیز بسیار نگران ‫است, آیا اتفاقی برایت افتاده؟» 02:23:44.700 --> 02:23:46.118 ‫زایش 02:23:47.411 --> 02:23:50.122 ‫16م آگست 02:23:52.207 --> 02:23:55.419 ‫1794 02:23:57.046 --> 02:23:58.005 ‫یک پسر 02:23:58.088 --> 02:24:00.966 ‫رُل نامه نوشت که کار زایمان ‫به خوبی پیش رفته 02:24:02.009 --> 02:24:05.304 ‫چرا خبری از خود نمی‌دهی؟ ‫نوشتن را فراموش کرده این؟ 02:24:08.974 --> 02:24:11.143 ‫وُلزگن را گم کرده ای؟ 02:24:16.398 --> 02:24:19.151 ‫حتی در روستاهای کوهستانی سوییس نیز ‫هستند کاتبانی 02:24:19.234 --> 02:24:21.862 ‫که برای آنان که نمی‌توانند، نامه می‌نویسند 02:24:21.945 --> 02:24:23.864 ‫چنان کسی را پیدا کن» 02:24:23.947 --> 02:24:26.241 ‫فعلا کفایت می‌کنه 02:24:33.582 --> 02:24:38.212 ‫«کارلین، ای داد بیداد، کجا هستی؟ ‫کارلین، چرا برنمی‌گردی؟» 02:24:38.295 --> 02:24:40.839 ‫وقتی اون‌قدری بزرگ شد که عقلش برسه، ‫به‌ش بگو برمی‌گردم 02:24:40.923 --> 02:24:43.676 ‫بگو که مادرش به زودی به سراغش می‌آد 02:25:09.576 --> 02:25:13.288 ‫کارلین فن بلویتز، ‫به زودی در ژنو، سوییس 02:25:44.987 --> 02:25:47.197 ‫دست‌کم اتفاقی براش نیفتاده 02:25:51.493 --> 02:25:53.704 ‫اما چه ملودرامی! 02:25:56.832 --> 02:26:00.043 ‫در همین اثنا، بلویتز با طلاق ‫موافقت نموده بود 02:26:00.127 --> 02:26:03.922 ‫سوابق رسمی در رودل‌اشتات به عنوان گواه ‫قید شدند: 02:26:04.006 --> 02:26:06.800 ‫ناسازگاری زناشویی ده ساله 02:26:06.884 --> 02:26:10.929 ‫کارلین فن لنگفلد از شوهر اول خود ‫غرامتی دریافت نمی‌کند 02:26:11.013 --> 02:26:14.266 ‫اما افزون بر آگاه‌سازی خانواده شیلر ‫از طلاق خود 02:26:14.349 --> 02:26:17.770 ‫خبر ازدواج قریب الوقوع خود با ‫وُلزُگن، در سوئیس، را نیز به آنان اطلاع داد 02:26:17.853 --> 02:26:22.107 ‫او نوشت «ویلهلم خود را به عنوان همراهی ‫وفادار و دوست‌داشتنی اثبات کرده است» 02:26:22.191 --> 02:26:26.945 ‫او همان مرد و حافظی است که ‫همیشه می‌جستمش, برای من خوشحال باشید» 02:26:27.029 --> 02:26:29.823 ‫عجیب بود که او هیچ اسمی از فرزند خود ‫به میان نیاورده بود 02:26:29.907 --> 02:26:35.120 ‫کودکی که شیلر از زاده شدن و پناه گرفتنش ‫نزد آقای رُل آگاه بود 02:26:35.204 --> 02:26:37.456 ‫از آن روز به بعد ‫شیلر کارلین را,,, 02:26:37.539 --> 02:26:39.583 ‫"زنی که بله گفتن بلد نیست" صدا می‌کرد 02:26:41.710 --> 02:26:43.295 ‫یک سال بعد 02:26:43.378 --> 02:26:47.925 ‫تاریخ تولد آدلف در دفتر ثبت ‫شافهاوزن به 1795 تغییر کرد 02:26:48.008 --> 02:26:54.056 ‫یحتمل، برای پنهان کردن این حقیقت ‫که فرزند کارلین نامشروع بود 02:26:57.893 --> 02:27:00.646 ‫این لباس هم باید بسته‌بندی بشه 02:27:00.729 --> 02:27:05.692 ‫اگر قرار باشه در وایمار بمیرم، ‫دوست دارم با این لباس ببینندم 02:27:05.776 --> 02:27:07.319 ‫بسیار خوب، مادام 02:27:07.402 --> 02:27:09.863 ‫باید همه‌چیز رو مکتوب کنم، شونکه 02:27:09.947 --> 02:27:14.326 ‫تا اگر کار به جای بیخ کشید، ‫مجبور نشی سر تک تک جزئیات,,, 02:27:14.409 --> 02:27:17.162 ‫با دخترهام چک و چونه بزنی 02:27:17.246 --> 02:27:18.580 ‫بسیار خوب 02:27:19.206 --> 02:27:24.419 ‫دوست دارم در محاصره‌ی ده کتاب دلخواهم باشم 02:27:25.754 --> 02:27:28.173 ‫- ولتر ‫- ولتر 02:27:29.091 --> 02:27:32.261 ‫و مجموعه نوشته‌های شوهرم 02:27:32.344 --> 02:27:33.345 ‫بله 02:27:33.428 --> 02:27:36.139 ‫و عهد جدید و,,, 02:27:36.223 --> 02:27:37.599 ‫مادام؟ 02:27:39.393 --> 02:27:43.814 ‫دوست دارم این مجموعه رو به شارلت ببخشم 02:27:44.898 --> 02:27:47.651 ‫تمیز پارچه‌پیچش کن 02:27:47.734 --> 02:27:51.029 ‫و اون دو پارچ همراهش رو هم ‫تمیز کن 02:27:51.113 --> 02:27:53.699 ‫و همه رو بگذار در بالکن 02:27:53.782 --> 02:27:54.741 ‫بسیار خوب 02:27:54.825 --> 02:27:58.203 ‫پس تا قبل از اینکه برسیم وایمار ‫بوی گند پُلیش رفته 02:27:58.287 --> 02:27:59.371 ‫بله 02:28:20.517 --> 02:28:22.227 ‫شونکه، نامه 02:28:25.188 --> 02:28:29.026 ‫گریه نکن شونکه، وگرنه مجبوری ‫از نو بنویسی 02:28:31.862 --> 02:28:34.156 ‫«فرزندان عزیزم 02:28:36.158 --> 02:28:40.746 ‫برای جلوگیری از سوءتفاهمات 02:28:40.829 --> 02:28:43.582 ‫برای هردوی شما نامه‌ای یکسان می‌نویسم» 02:28:43.665 --> 02:28:45.125 ‫اواخر بهار 1802 02:28:45.208 --> 02:28:49.504 ‫پزشک من، با توجه به درد لاعلاج کلیه که ‫تشخیص آن اما و اگری برنمی‌داشت 02:28:50.297 --> 02:28:57.012 ‫مرا از کوتاهی عمر پیش روی خود ‫آگاه ساخته است 02:28:59.890 --> 02:29:04.686 ‫و بر آنم داشت تا زمانی که هنوز ‫توانی دارم 02:29:06.063 --> 02:29:09.024 ‫به تمام امور دنیوی خود سر و سامانی بدهم 02:29:10.025 --> 02:29:13.403 ‫در کنار تمام امور مالی و مادی 02:29:13.487 --> 02:29:16.531 ‫می‌خواهم تکلیف روابطمان روشن شود 02:29:17.199 --> 02:29:19.701 ‫به خصوص روابط شما 02:29:25.540 --> 02:29:28.335 ‫ظرف دو روز به وایمار سفر خواهم کرد,,,» 02:29:28.418 --> 02:29:30.295 ‫- سرویس غذاخوری ‫- آرام باش، پسر 02:29:30.379 --> 02:29:31.838 ‫شونکه، سرویس غذاخوری 02:29:31.922 --> 02:29:37.052 ‫«,,,و مایل ام هردوی شما را ببینم، ‫شارلت و کارلین، آن‌جا، در کنار هم» 02:29:39.721 --> 02:29:41.556 ‫کارلین می‌تونه لباس خوابش رو تنش کنه 02:29:42.933 --> 02:29:44.726 ‫یالا، کارلین کوچولو 02:29:51.108 --> 02:29:52.234 ‫شب خوش 02:29:52.317 --> 02:29:56.321 ‫عجیبه که در وایمار با وجود 500 قدم فاصله 02:29:56.405 --> 02:29:58.240 ‫آدم‌ به ندرت دیگری رو می‌بینه 02:30:00.409 --> 02:30:02.744 ‫بله، وایمار مثل یک هزارتوئه 02:30:03.662 --> 02:30:06.415 ‫فریتز می‌تونه تعریف کنه 02:30:12.421 --> 02:30:13.755 ‫ارنست، بیا این‌جا 02:30:17.467 --> 02:30:21.680 ‫نظرت درباره ریشم چیه؟ ‫فقط به خاطر تو بلندش کردم 02:30:21.763 --> 02:30:23.849 ‫به قدر کافی نرم هست؟ 02:30:23.932 --> 02:30:25.267 ‫خب 02:30:57.632 --> 02:31:02.721 ‫رایزن سلطنتی، گُته می‌پرسند که ‫مادر-خانمت به سلامت رسید؟ 02:31:02.804 --> 02:31:06.224 ‫- چی به‌شون بگم؟ ‫- حقیقت رو, ماهم چشم‌به‌راه ایم و نگران 02:31:06.308 --> 02:31:08.560 ‫- براش می‌نویسم, قلمم کجاست؟ ‫- می‌آرمش 02:31:08.643 --> 02:31:10.854 ‫نه، صبر کن, ‫می‌آم اون‌جا می‌نویسم 02:31:17.444 --> 02:31:22.324 ‫با این وضع چطور به خوندن ادامه بدم؟ ‫کارل، این داستان درباره شماست 02:31:23.867 --> 02:31:29.122 ‫پدرت یک داستان درباره کارل و ارنست نوشته 02:31:29.206 --> 02:31:32.084 ‫دو تا پسر از بیخ و بن شرور! 02:31:32.167 --> 02:31:34.294 ‫دو تا گردن‌کلفت,,, 02:31:34.377 --> 02:31:41.009 ‫به نظر من که یک نابغه تمام کارهای ‫نبوغ‌آمیزش رو نادانسته انجام می‌ده 02:31:43.011 --> 02:31:44.721 ‫- شب خوش ‫- شب خوش 02:31:44.805 --> 02:31:47.349 ‫یک پیغام برای رایزن ‫سلطنتی شیلر، و خانواده دارم 02:31:51.186 --> 02:31:53.063 ‫خب، کجا بودیم؟ 02:31:54.523 --> 02:31:58.693 ‫کالسکه‌ی مادام لنگفلد در میانه راه ‫اسیر گل شده 02:31:58.777 --> 02:32:01.947 ‫حال همه خوبه و نوشیدنی‌ گرم هم ‫فراهم آمده 02:32:02.030 --> 02:32:03.949 ‫اما تا پیش از فردا امکان حرکت نیست 02:32:04.032 --> 02:32:06.326 ‫- یعنی در کالسکه می‌مونند؟ ‫- آره 02:32:06.409 --> 02:32:08.245 ‫بخت با مامان یار بود 02:32:08.328 --> 02:32:11.456 ‫- من می‌رم طرف‌شون ‫- نه، همین‌جا بمون 02:32:11.540 --> 02:32:13.792 ‫بیایید اول نامه به رایزن سلطنتی رو بنویسیم 02:32:13.875 --> 02:32:15.502 ‫آنا، کمکم کن بچه‌ها رو بخوابونم 02:32:15.585 --> 02:32:17.963 ‫هروقت مامان رسید برمی‌گردیم 02:32:18.046 --> 02:32:19.756 ‫می‌ریم خونه 02:32:22.092 --> 02:32:23.885 ‫به زودی خونه ایم 02:32:27.556 --> 02:32:30.725 ‫- خب پس,,, ‫- همون‌جا، به همون شیوه 02:32:31.893 --> 02:32:32.894 ‫تا فردا 02:32:34.896 --> 02:32:37.149 ‫برای چی بوفه رو گذاشته جلوی ورودی سالن؟ 02:32:37.232 --> 02:32:38.650 ‫مسخره‌ست 02:32:42.946 --> 02:32:47.492 ‫کار خرده-برژوامآبانه‌ایه, ‫انگار که وسایلش رو تو بخت‌آزمایی برده 02:33:19.941 --> 02:33:22.861 ‫مامان، از اینکه پیش‌مون هستی ‫خیلی خوشحال ایم 02:33:42.631 --> 02:33:47.260 ‫می‌بینم که همچنان جز مادرت ‫شبیه هیچکس نیستی 02:33:48.261 --> 02:33:50.555 ‫پدرت پشیمان نیس [که قید تو را زده]؟ 02:33:50.639 --> 02:33:52.390 ‫ همین‌جوری هم خوشحاله 02:33:52.974 --> 02:33:56.895 ‫- چند سالته، آدلف؟ ‫- شش سال‌مه، مادر عزیز 02:33:56.978 --> 02:33:58.188 ‫واقعا که 02:33:58.939 --> 02:34:01.358 ‫نسبت به سن‌ت قدبلندی 02:34:01.441 --> 02:34:05.028 ‫اون چهار سال اول رو که سوییس بودی، ‫پیش از اینکه مادرت بیاردت این‌جا 02:34:05.111 --> 02:34:07.280 ‫یادت می‌آد؟ 02:34:07.364 --> 02:34:08.657 ‫نه 02:34:10.492 --> 02:34:13.954 ‫آبشار راین چطور؟ ‫اصلا اون‌جا نرفتی؟ 02:34:14.037 --> 02:34:15.580 ‫چرا, اون‌جا رو یادمه مادر عزیز 02:34:15.664 --> 02:34:16.998 ‫آره 02:34:17.082 --> 02:34:19.918 ‫من هم از آبشار راین خاطراتی دارم 02:34:20.001 --> 02:34:23.672 ‫مال وقتیه که مادرت و خاله‌ت ‫هنوز خیلی جوان بودند 02:34:23.755 --> 02:34:26.341 ‫و همدیگر رو خیلی دوست داشتند 02:34:26.424 --> 02:34:27.968 ‫همیشه رازی رو در گوش هم ‫می‌گفتند 02:34:28.051 --> 02:34:33.265 ‫مادرت همیشه پچپچه‌ای می‌کرد ‫و خاله‌ت همیشه سر تکون می‌داد 02:34:33.348 --> 02:34:34.766 ‫این‌جوری 02:34:37.185 --> 02:34:39.271 ‫پدربزگت,,, 02:34:40.021 --> 02:34:42.649 ‫نگاهش کن، روی دیوار اون‌طرفه 02:34:43.692 --> 02:34:48.530 ‫زود از دنیا رفت، و دخترها ‫خیلی به هم نیاز داشتند 02:34:49.072 --> 02:34:51.783 ‫خاله‌ت دائم سوال می‌کرد ‫«الان دیگه فقیر شدیم؟» 02:34:51.866 --> 02:34:56.162 ‫من می‌گفتم «نه، هنوز نه,,, 02:34:56.246 --> 02:35:03.044 ‫هروقت که فقط یکی از دوازده دست سرویس ‫نهارخوری 26-تکه‌مون باقی مونده بود 02:35:03.670 --> 02:35:07.048 ‫یعنی فقیر شدیم» 02:35:07.674 --> 02:35:09.551 ‫یادت می‌آد، عزیزم؟ 02:35:10.552 --> 02:35:15.515 ‫می‌بینی؟ حالا آخرین دست باقی‌مونده رو ‫آوردم برات 02:35:15.598 --> 02:35:18.059 ‫شونکه، نشونش بده 02:35:22.689 --> 02:35:24.357 ‫و حالا من فقیر شدم 02:35:24.441 --> 02:35:27.068 ‫اما دیگه نیازی به‌ش ندارم 02:35:28.194 --> 02:35:31.114 ‫و خداوندگار عزیز، به زودی ‫دوباره من رو غنی می‌کنه 02:35:31.197 --> 02:35:32.782 ‫مامان، عزیزم 02:35:34.451 --> 02:35:35.744 ‫بله 02:35:36.286 --> 02:35:42.625 ‫اما دوست دارم با خواهرت، باهم، ازش بنوشید 02:35:43.126 --> 02:35:45.086 ‫و اینکه باز دوباره همه‌ش باهم حرف بزنید 02:35:45.170 --> 02:35:48.298 ‫و مثل سابق همدیگر رو دوست بدارید 02:35:49.591 --> 02:35:52.844 ‫و اینکه داماد عزیزم، آقای شیلر 02:35:52.927 --> 02:35:59.726 ‫که در عین اینکه شهرت روزافزونش ‫دل این پیرزن رو بسیار بسیار شاد می‌کنه 02:36:00.435 --> 02:36:06.441 ‫همزمان از بابت اینکه وقتی ‫اولین بار، 13 سال پیش، 02:36:07.275 --> 02:36:11.780 ‫تابستانی در رودل‌اشتات، به دیدن ما آمد، ‫نام و آوازه‌ای رو برای او پیش‌بینی نمی‌کرده 02:36:12.572 --> 02:36:14.449 ‫سحن خجالت‌زده‌ست 02:36:14.532 --> 02:36:17.452 ‫می‌خوام دست از ستیز بردارید 02:36:18.119 --> 02:36:19.788 ‫ما ستیزی نداریم 02:36:20.288 --> 02:36:22.582 ‫شما باهم حرف نمی‌زنید 02:36:22.665 --> 02:36:27.754 ‫برای هم کارت پستال و دعوت‌نامه‌های ‫مودبانه می‌فرستید، و بعد هم مودبانه جواب رد می‌دید 02:36:27.837 --> 02:36:30.048 ‫و سعی می‌کنید به هیچ روی باهم روبرو نشید 02:36:30.131 --> 02:36:32.008 ‫دیگه کافیه 02:36:32.092 --> 02:36:38.139 ‫دوست ندارم این دنیا رو به نحوی بگذارم و برم ‫که انگار یک میدان جنگ پشت سرم باقی گذاشتم 02:36:42.477 --> 02:36:43.895 ‫برای همین آمدم این‌جا 02:36:48.650 --> 02:36:50.610 ‫شما به خودتون آسیب زدید 02:36:53.321 --> 02:36:55.323 ‫بله، آسیب دیده 02:37:40.285 --> 02:37:42.036 ‫من رو بخشیده ای؟ 02:38:01.931 --> 02:38:04.642 ‫- چرا هیچوقت نپرسیدی؟ ‫- چه بپرسم؟ 02:38:04.726 --> 02:38:05.810 ‫این آخرین سرویس غذاخوری‌مه 02:38:05.894 --> 02:38:08.021 ‫- چه باید می‌پرسیدم؟ ‫- یک سوال,,, 02:38:08.104 --> 02:38:10.815 ‫- کدوم؟ ‫- "پدر آدلف کیه؟" 02:38:10.899 --> 02:38:11.858 ‫چرا بپرسم؟ 02:38:11.941 --> 02:38:14.986 ‫با اونهمه مردی که اون دوران تو ‫زندگیت داشتی، خودت هم نمی‌دونستی 02:38:15.069 --> 02:38:16.070 ‫دالبرگ 02:38:16.154 --> 02:38:17.822 ‫- اما من خبر دارم ‫- نه، نداری 02:38:17.906 --> 02:38:20.116 ‫- چرا، می‌دونم ‫- نه، نمی‌دونی 02:38:20.200 --> 02:38:21.159 ‫چرا، می‌دونم 02:38:21.242 --> 02:38:22.994 ‫- دوست نداری تو هم بدونی؟ ‫- نه 02:38:23.077 --> 02:38:25.163 ‫- چرا نه؟ ‫- به من مربوط نیست 02:38:25.246 --> 02:38:26.998 ‫اگه بود چی؟ 02:38:27.624 --> 02:38:29.334 ‫نمی‌خوام بدونم 02:38:29.417 --> 02:38:32.045 ‫- به من مربوط نیست ‫- چرا هیچکس هیچ کاری نمی‌کنه؟ 02:38:34.380 --> 02:38:39.010 ‫بله، شارت خوب و باهوش ‫حالا باید گوش‌هاش رو بپوشونه 02:38:39.093 --> 02:38:40.595 ‫تو به خاطر این بچه به من ‫حسادت می‌کردی 02:38:41.471 --> 02:38:43.723 ‫وقتی در لودویگسبرگ درباره‌ش حرف می‌زدیم,,, ‫چهره‌ت رو,,, 02:38:43.806 --> 02:38:45.850 ‫هیچوقت فراموش نمی‌کنم، هیچوقت 02:38:46.434 --> 02:38:50.146 ‫حالا چی؟ حالا تو بردی, ‫تمام او رو مال خودت کردی 02:38:51.189 --> 02:38:54.901 ‫چطور این مرد رو با ذهنیت کوچک و عوامانه‌ت ‫از عشق مدفون کردی؟ 02:38:54.984 --> 02:38:58.446 ‫چطور این‌قدر احمقی و ‫واقعیت رو نادیده می‌گیری؟ 02:38:58.947 --> 02:39:03.535 ‫هروقت که مسئله‌ای پیش آمد ‫پشت شوهرم رو خالی کردی 02:39:03.618 --> 02:39:06.120 ‫خودت رو انداختی تو دامنش و بعد هم ‫فرار کردی 02:39:08.289 --> 02:39:12.043 ‫ما قسم خورده بودیم همه‌چیز رو ‫در میون بگذاریم 02:39:12.126 --> 02:39:13.461 ‫چی رو باید باهات در میون می‌گذاشتم؟ 02:39:13.545 --> 02:39:16.214 ‫شبی رو که در توبینگن گذروندید؟ 02:39:16.297 --> 02:39:19.551 ‫مردهایی رو که مثل سگ ‫قلاده‌شون رو دست گرفته بودی؟ 02:39:19.634 --> 02:39:22.720 ‫تو زندگی عاطفی یک بانوی فئودال ورشکسته ‫رو پی گرفتی 02:39:22.804 --> 02:39:24.556 ‫تو فرانسه، سر امثال تو رو ‫زیر گیوتین می‌گذارن 02:39:24.639 --> 02:39:26.933 ‫درسته، چون اون‌جا قرار بود ‫که آزادی رو حکم‌فرما کنند 02:39:27.016 --> 02:39:29.894 ‫اما در عوض مدفونش کردند 02:39:29.978 --> 02:39:32.146 ‫اون‌ها برای آزادی واقعی ‫زیاده کوچک بودند 02:39:32.230 --> 02:39:36.317 ‫منظور اون‌ها آزادی در تخت خواب نبود, ‫شوهرت رو نگاه کن 02:39:36.401 --> 02:39:40.488 ‫چقدر غم‌بار, وقتی که تو مشغول عیش و ‫عشرتی این مرد تودار و قوی ساکت می‌مونه 02:39:40.572 --> 02:39:44.492 ‫خانم‌ها، خانم‌ها، ‫همه ما دوست داریم شاهد طغیان شما باشیم 02:39:44.576 --> 02:39:48.496 ‫شنیدن توهین‌هایی که شما به هم می‌کنید بسیار ‫هیجان‌انگیزه، اما پای مردهاتون رو وسط نکشید 02:39:53.668 --> 02:39:54.877 ‫لولو! 02:39:59.340 --> 02:40:02.343 ‫پزشک! یکی پزشک خبر کنه! 02:40:04.178 --> 02:40:05.513 ‫لولو! 02:40:07.390 --> 02:40:10.935 ‫- این حمله از همیشه بدتر به نظر می‌رسه ‫- همیشه همین‌جوری بود 02:40:11.019 --> 02:40:13.021 ‫این‌جوری نبود 02:40:14.564 --> 02:40:19.444 ‫- برف‌ها که آب می‌شن من می‌ترسم ‫- اما خیلی وقت پیش آب شدن، عزیزم 02:40:22.822 --> 02:40:24.407 ‫بگذار کمک کنم 02:40:25.033 --> 02:40:26.701 ‫ببریمش به بستر 02:40:34.500 --> 02:40:37.420 ‫شونکه، لگن رو ببر بیرون لطفا 02:40:37.503 --> 02:40:39.547 ‫امروز همین‌جا می‌مونم 02:40:41.257 --> 02:40:43.384 ‫باید تا شب صبر کنیم 02:40:45.762 --> 02:40:47.972 ‫یالا، تخت‌هاتون رو نشون‌تون می‌دم 02:40:52.060 --> 02:40:54.771 ‫طوریم نیست, ‫تو اون‌یکی اتاق می‌خوابم 02:40:56.856 --> 02:41:01.027 ‫بگذار باز هم حرف بزنند و قشقرق ‫به پا کنند 02:41:01.110 --> 02:41:03.154 ‫از این صدا خوشم می‌آد 02:41:03.946 --> 02:41:06.032 ‫شاید کمی آواز هم خوب باشه 02:41:16.584 --> 02:41:18.002 ‫ممنونم، هانس 02:41:30.932 --> 02:41:34.602 ‫تمام زنان خاندان فن لنگفلد استعداد ‫شگرفی دارند در برگزیدن مردانی که,,, 02:41:37.271 --> 02:41:41.025 ‫در شتافتن به دیار باقی پیشگام اند 02:41:42.985 --> 02:41:46.114 ‫و سرانجام، هر سه‌ی آن بیوه‌ها ‫کنار هم خواهند ماند 02:41:46.989 --> 02:41:51.577 ‫و در کنار هم با دلسوزی ‫از شوهران مرحوم خود یاد می‌کنند 02:41:53.579 --> 02:41:57.125 ‫شاید همینه که اون‌ها رو کنار هم ‫نگه می‌داره 02:41:59.293 --> 02:42:01.087 ‫چیزی که خودشون درست ‫درکش نمی‌کنند 02:42:02.296 --> 02:42:05.633 ‫چون که، صرف نظر از همه‌چیز، ‫به چشم‌شون طبیعی جلوه می‌کنه 02:42:06.300 --> 02:42:09.804 ‫و شیلر هم همیشه به دنبال همین تثلیث بود 02:42:09.887 --> 02:42:12.515 ‫جامعه‌ی زنانه‌ای که 02:42:13.307 --> 02:42:16.477 ‫در تابستان 1788 02:42:17.478 --> 02:42:20.314 ‫او رو در خود راه داده بود 02:42:27.155 --> 02:42:31.993 ‫سپس او رو نه به بهشت، که به ‫زندان انفرادی ازدواج فرستادند 02:42:34.704 --> 02:42:38.750 ‫حالا، درست در همین لحظه 02:42:39.500 --> 02:42:43.171 ‫در پیشگاه بیماری مرگ‌بار او، ‫یک بار دیگر به این نکته پی می‌برند 02:42:44.797 --> 02:42:48.551 ‫که او پناهنده‌ای‌ست در سیاره‌‌ای سرد و بایر 02:42:49.218 --> 02:42:52.555 ‫غریب، و بیگانه در این دنیا 02:42:53.681 --> 02:42:55.850 ‫او که هیچوقت در جستجوی خانه‌ای نبود 02:42:56.726 --> 02:42:59.228 ‫اما در میان آن‌ها خانه‌ای یافت 02:43:28.716 --> 02:43:30.384 ‫لین 02:43:43.439 --> 02:43:44.774 ‫لُته 02:43:51.614 --> 02:43:57.787 ‫فردریش فن شیلر دگربار، چون سابق، پیروز ‫زورآزمایی با بیماری خود شد و بهبود یافت 02:43:57.870 --> 02:44:02.041 ‫و سه سال بعد بود که تن رنجورش ‫را تسلیم کرد 02:44:02.124 --> 02:44:06.295 ‫و در ماه می 1805، در 45 سالی ‫مُرد 02:44:07.588 --> 02:44:13.010 ‫کارلین فن ولزُگن در سنین بالا ‫زندگی‌نامه کامل دوستش را نوشت 02:44:13.094 --> 02:44:17.890 ‫فنون نوین چاپ از مدت‌‌ها پیش ‫روی کار آمده بودند 02:44:17.974 --> 02:44:22.311 ‫و این اثر با تیراژی چاپ می‌شد که ‫شیلر به خواب هم نمی‌دید 02:44:26.649 --> 02:44:31.904 ‫شاید شمارِ بی‌شمار خوانندگان بود ‫که کارلین را از بی‌ملاحظگی ترساند 02:44:31.988 --> 02:44:36.868 ‫و او را از ذکر هرگونه جزئیات صمیمانه ‫از زندگی خود، در زندگی‌نامه [شیلر] بازداشت 02:44:36.951 --> 02:44:41.455 ‫و اندکی پیش از مرگ، تمامی مدارک ‫مکتوبِ مربوط به گذشه را نابود کرد 02:44:43.332 --> 02:44:46.711 ‫و اطلاع از اینکه آیندگان هیچگاه ‫نخواهند دانست 02:44:46.794 --> 02:44:49.589 ‫که میان این سه تن چه گذشته است 02:44:49.672 --> 02:44:52.049 ‫برای او مایه آرامش بود 02:44:53.759 --> 02:44:57.555 ‫گرچه، بر خلاف میل او، ‫تک‌ یادداشتی باقی ماند 02:44:57.638 --> 02:45:02.685 ‫همانی که در تابستان 1788 به ‫دست او رسیده، و متن آن چنین بود: 02:45:02.768 --> 02:45:05.855 ‫«دیشب، و یا امروز صبح، ‫رشته امور بیرون از دستان من بود 02:45:05.938 --> 02:45:10.192 ‫و شاید عصر امروز به یک ضیافت نهار ‫دیرهنگام دعوت شوم، از طرف رنگمان 02:45:10.276 --> 02:45:12.111 ‫پزشکی که در این جا به مداوای من می‌پردازد 02:45:12.194 --> 02:45:15.573 ‫اما بعد، دزدانه به سوی تو می‌آیم» 02:45:19.194 --> 02:47:15.573 رسانه اینترنتی برتر موویز bartarMoviz جامعترین سایت فیلم و سریال 02:50:45.527 --> 02:50:49.031 ‫خواهران دلدار